Pracy Budownictwa i Produkcji Materiałów Budowlanych ZIB w S. o waloryzację ekwiwalentu za urlop, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu za niewykorzystany w latach 1996 i 1997 urlop wypoczynkowy, nagrody jubileuszowej, do której uprawnienie nabył powód w 1997 r.). Po rozwiązaniu stosunku pracy strona pozwana wypłaciła powodowi ekwiwalent za 8 dni niewykorzystanego w naturze urlopu wypoczynkowego

Niemożliwe jest udzielenie nauczycielowi urlopu dla poratowania zdrowia, jeżeli w momencie wystąpienia z wnioskiem o ten urlop, stosunek pracy jest już rozwiązany w wykonaniu orzeczenia komisji dyscyplinarnej o wydaleniu z zawodu. O oddaleniu roszczenia powódki o zapłatę za okres urlopu dla poratowania zdrowia decyduje fakt, że urlop taki, zgodnie z art. 73 ust. ] wynika, że powódce chodzi wyłącznie o wynagrodzenie za okres urlopu dla poratowania zdrowia, który w jej mniemaniu powinien być jej Nie będąc pracownikiem szkoły (nauczycielem) powódka nie mogła nabyć prawa do urlopu dla poratowania zdrowia.

Waloryzacja świadczenia pieniężnego według procentu składanego jest sprzeczna z art. 3581 § 3 KC. na ich rzecz kwot znacznie przekraczających utratę siły nabywczej pieniądza z powodu inflacji. ryzykiem utraty siły nabywczej pieniądza. Z przytoczonych wyżej względów i na podstawie art. 39312 KPC Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

wzajemne prawa i obowiązki stron - dotyczy pracowników, którzy podejmują naukę w szkole podstawowej, ponadpodstawowej lub w szkole wyższej wraz z odsetkami zgodnie z żądaniem. Roszczenia powoda wynikają z umowy zawartej z pozwanym i nie mają związku z wyrządzeniem szkody przez pracownika z jego winy na skutek

W dniu 16 października 1997 r. powód złożył wniosek o udzielenie mu urlopu okolicznościowego. Powód nie złożył wniosku o urlop okolicznościowy jednoznacznie naruszając zapis regulaminowy. Okres nieobecności powoda w dniach od 29 września do 3 października 1997 r. potraktowano jako taki urlop.

Obowiązek prowadzenia z urzędu postępowania dowodowego (art. 4771 § 11 KPC) nie oznacza, że sąd musi ustalić istnienie stosunku pracy. Pozwana przyjęła ryzyko związane z niezawinionymi przez agenta przestojami i związanym z tym brakiem obrotów. siedzibą w Gdyni z dnia 23 czerwca 1998 r. [...] r. z pozwaną Centralą Produktów Naftowych „CPN” S.A.

Stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim może być rozwiązany na mocy porozumienia stron, bez konieczności podjęcia odrębnej decyzji właściwego organu uczelni wyższej (art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.). 2. Przepis art. 4771 § 11 KPC nie ma zastosowania w postępowaniu apelacyjnym. na urlopie wypoczynkowym. nie będących nauczycielami akademickimi, krótszy wymiar urlopu wypoczynkowego. Zdaniem powoda obejście to dotyczy ustawy o szkolnictwie wyższym i polega na tym, że strona pozwana, nie mogąc rozwiązać z powodem stosunku

Nr 4, poz. 19 ze zm.) z ekwiwalentem za urlop wypoczynkowy i wynagrodzeniem za czas nieobecności w pracy z powodu niezdolności do jej wykonywania (art. 92 KP). 3. Na podstawie art. 498 KC niedopuszczalne jest potrącenie nienależnie wypłaconej pracownikowi odprawy z art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Do wyłączenia prawa do odprawy na podstawie art. 8 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.) nie wystarcza zgłoszenie przez pracownika do ewidencji prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I. Sąd ustalił, a strony nie kwestionowały tego ustalenia, że powód nie otrzymał ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 1997 wynagrodzeniu chorobowym i ekwiwalencie za niewykorzystany urlop.

Przy ocenie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę (art. 445 § 1 KC) należy uwzględniać przede wszystkim nasilenie cierpień, długotrwałość choroby, rozmiar kalectwa, trwałość następstw zdarzenia oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym. Sprecyzował, że żądana kwota w połowie stanowić ma odszkodowanie z powodu utraty zdolności do pracy zarobkowej, zwiększenia potrzeb i użyciem „sił przyrody”, natomiast istotny pozostaje fakt, że siły te mają podstawowe znaczenie dla wprawienia w ruch przedsiębiorstwa powodu niesporządzenia protokołu powypadkowego w terminie, natomiast pozostałe 40 000 zł to zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.

Ustalenia te nie stanowią przedmiotu kontroli kasacyjnej w ramach podstawy z art. 3931 pkt 1 KPC. tekst: Dz.U. z 1993 r. W niniejszej sprawie, umowa o pracę z wnioskodawczynią wygasła z dniem 16 stycznia 1997 r., tj. z dniem upływu okresu, na jaki była zawarta Poprzednia umowa o pracę wygasła z dniem 16 stycznia 1997 r. z upływem okresu, na jaki była zawarta.

Uwzględnienie przez sąd w ocenie materiału dowodowego powszechnych i obiektywnych zasad doświadczenia życiowego nie usprawiedliwia zarzutu przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów na tej tylko podstawie, że indywidualne i subiektywne doświadczenia strony są od tych zasad odmienne. powodu nieprawidłowego przebiegu ciąży. Sąd nie dał wiary zeznaniom wnoszącej apelację, że w dzień po zakończeniu zwolnienia lekarskiego z powodu powikłań ciążowych podjęła ona Kasacja jest w całości polemiką z ustaleniami Sądu, wynikającą z odmiennej oceny dowodów.

Określenie stopnia świadomości pracownika w chwili składania przez niego oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę za porozumieniem stron (art. 82 KC w związku z art. 300 KP) może nastąpić na podstawie innych dowodów niż opinia biegłych (art. 278 § 1 KPC). Żądanie ekwiwalentu za urlop jest bezzasadne, gdyż powód do końca marca 1996 r. wykorzystał 23 dni urlopu w naturze. z dnia 19 września 1994 r.) i przyznaniem renty z tego tytułu. Kasacja Mieczysława K. jest w istocie polemiką z ustaleniami Sądu wynikającą z odmiennej oceny dowodów.

wykorzystany urlop wypoczynkowy w wymiarze 55 dni i oddalił powództwo o odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy na rzecz powoda ekwiwalent za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy w wymiarze 55 dni w kwocie 9.221,30 zł z odsetkami od dnia 7 kwietnia Sąd Wojewódzki zgodnie z protokołem z posiedzenia Rady Nadzorczej z dnia 6 kwietnia 1998 r. ustalił, że organ ten odwołał powoda z funkcji

Przepis art. 62 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. 1998 r. Nr 120 poz. 787 ze zm.) reguluje w sposób samodzielny zasady zwrotu kaucji mieszkaniowej wpłaconej przez najemcę przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy i wyłącza w tym zakresie stosowanie art. 3581 § 3 kc. Obecnie po denominacji, przy uwzględnieniu oprocentowania określonego przepisami prawa lokalowego z 1974 r. i zmiany siły nabywczej pieniądza Ten wyraz „oprocentowanie” odnieść należy nie tylko do oprocentowania kaucji wynikającego z przepisów prawa lokalowego z 1974 r. i z przepisów wynajmującego z tytułu najmu lokalu (Dz.

Z dniem 31 grudnia 1995 r. umowa o pracę z powodem została rozwiązana z upływem okresu, na który była zawarta. innymi, z poniesionymi stratami w zarobkach. Na mocy decyzji ZUS z dnia 19 września 1996 r. powód otrzymał rentę inwalidzką III grupy w związku z wypadkiem przy pracy w kwocie 329,30

ich przyjęciem, a więc z zawarciem umowy o pracę. z 24 kwietnia 1995 r. został nawiązany z powodem w dniu 1 maja 1996 r. stosunek pracy na stanowisku podleśniczego w Leśnictwie G. Dnia 1 grudnia 1992 r. został powołany na stanowisko leśniczego Leśnictwa B.K. w Nadleśnictwie G., z którego został odwołany pismem z

Potrzeba powołania innego biegłego powinna wynikać z okoliczności sprawy, a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej opinii W związku z tym Sąd nie uwzględnił wniosku powoda o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego, w tym również profesora B. z Instytutu , zgodził się z tym stanowiskiem.

Przy ocenie mocy i wiarygodności dowodów sąd bierze pod rozwagę nie tylko „materiał dowodowy”, ale także wyjaśnienia informacyjne stron, oświadczenia, zarzuty przez nie zgłaszane, zachowanie się stron podczas procesu przejawiające się np. w odmowie lub utrudnieniach w przeprowadzeniu dowodów, itp., stanowiące „zebrany materiał” w rozumieniu art. 233 § 1 KPC. Okoliczność ta była przyczyną rozwiązania z powodem umowy o pracę z dniem 6 listopada 1997 r. na podstawie art. 52 § 1 KP. Podobnie wyrażenie „zebrany materiał” zawarte w drugim z wskazanych przepisów nie jest tożsame z pojęciem „materiał dowodowy”. W związku z tym Sąd Wojewódzki, uznając tak jak Sąd Rejonowy, że rozwiązanie z powodem umowy o pracę w trybie art. 52 § 1 KP nie posiadało

powodu choroby. Uzasadnienie Decyzją z dnia 27 czerwca 1997 r. art. 34 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r.

Ustawodawca nie pozostawił organom celnym pełnej swobody w doborze metody ustalania wartości celnej towaru, w przypadku zakwestionowania wartości transakcyjnej - nakazał ustalać tę wartość w kolejności wskazanej w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./. tego tylko powodu, że pojazd poddano badaniom już po dokonaniu odprawy celnej. celny, na podstawie swoich informacji, może zatem uznać, iż deklarowana wartość celna nie jest wartością transakcyjną ustaloną, przez siły także uwagę na to, iż w uzupełniającej opinii rzeczoznawca ustalił wartość rynkową wyjściową w wysokości 39.200 zł tj. ponad 10.000 zł wyższej

Przyjęcie przez diagnostę korzyści majątkowej lub osobistej albo ich obietnicy w związku z wykonywaniem tych czynności wypełniało znamiona przestępstwa określonego w art. 239 § 1 d. kk. Wyrażony pogląd zachowuje aktualność po wejściu w życie kodeksu karnego z 1997 r., gdyż znamiona ustawowe określające krąg podmiotów przestępstwa łapownictwa biernego nie uległy zmianie (art. 228 § 1 kk), a uprawnienia diagnostów, unormowane w art. 81-84 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 1997 r. Nr 98 poz. 602), nadal pozostają w sferze pełnienia funkcji publicznej. Z uregulowanego ustawowo uprawnienia diagnosty do wpisywania w dowodzie rejestracyjnym pojazdu terminu kolejnego badania technicznego, a tym samym przedłużenia okresu dopuszczenia pojazdu do ruchu, wynika, że w zakresie wykonywania tej czynności pełnił on funkcję publiczną przekazaną imiennym upoważnieniem wojewody. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 1999 r. sprawy Leszka B., oskarżonego z art. 239 § 2 d. kk, z powodu kasacji, wniesionej orzecznictwa prezentowanej w okresie obowiązywania kodeksu karnego z 1969 r., zgodnie z którą z pojęciem „pełnienia funkcji publicznej przez obrońcę od wyroku Sądu Wojewódzkiego w P. z dnia 14 marca 1997 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 22 stycznia

TIR zaginęły lub zostały bezpowrotnie zagubione na skutek wypadku lub siły wyższej albo że nastąpił ich ubytek naturalny, przyznane zostanie naruszeniem prawa materialnego, w szczególności przez niewyjaśnienie i z tego powodu całkowite pominięcie przesłanek zastosowania art. wyższej' i „wypadku', także nie mogą być interpretowane rozszerzająco i nie obejmują one „kradzieży'.