Obowiązek dostosowania godzin pracy aptek do uchwał rady powiatu, w tym pełnienia dyżurów nocnych, stanowi integralną część wymagań dotyczących obrotu produktami leczniczymi, umożliwiając organom inspekcji farmaceutycznej nakładanie decyzji administracyjnych nakazujących usunięcie uchybień.

Bratanica osoby z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności nie jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli nie ciąży na niej obowiązek alimentacyjny względem tej osoby, jak wymaga tego art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Posiadanie prawa do zasiłku stałego wyklucza jednoczesne przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej o przyznanie świadczenia.

Dla przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, konieczne jest ustalenie realnej konieczności sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, wykluczającej możliwość podjęcia zatrudnienia, niezależnie od posiadania rodzeństwa zobowiązanego do alimentacji.

Obowiązek alimentacji przez rodzeństwo nie wyklucza przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie faktycznie sprawującej opiekę, jeśli z tego powodu zrezygnowała z zatrudnienia (art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r.).

NSA oddalił skargę kasacyjną M.R., uznając, że odmowa wszczęcia postępowania przez ZUS, oparta na art. 61a § 1 k.p.a., była zasadna z uwagi na brak prawomocności decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności za zobowiązania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za spełnione przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, mimo niepełnej dokumentacji organu, jak również potwierdza możliwość uwzględnienia czynności związanych z gospodarstwem domowym w ramach opieki nad osobą niepełnosprawną.

Brak czasowej korelacji pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a wystąpieniem niepełnosprawności nie wyklucza związku przyczynowego, uprawniającego do świadczenia pielęgnacyjnego. Obowiązek alimentacyjny rodzeństwa nie uniemożliwia przyznania świadczenia temu z dzieci, które rezygnuje z pracy w celu opieki nad rodzicem.

Przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ust. 1 u.f.u.s. wymaga spełnienia wszystkich przesłanek, w tym istnienia całkowitej niezdolności do pracy oraz braku niezbędnych środków utrzymania. Brak dowodów niezależnych od woli skarżącej okoliczności wyklucza przyznanie świadczenia.

Sytuacja materialna strony, choć trudna, nie uzasadniała umorzenia nienależnie pobranych świadczeń alimentacyjnych; rozłożenie ich na raty było adekwatnym środkiem wsparcia.

Osoba pobierająca emeryturę nie może otrzymać świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zmiana przepisów nie wpływa na decyzje wydane w starym stanie prawnym, o ile nie spełniono wcześniej wszystkich przesłanek.

Nie wykazano zaistnienia szczególnych okoliczności uzasadniających przyznanie renty rodzinnej w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, w związku z niespełnieniem przez zmarłego ustawowych wymagań okresu składkowego i nieskładkowego. Skarga kasacyjna oddalona.

W postępowaniu o umorzenie zaległości z tytułu składek, złożenie skargi kasacyjnej od decyzji sądu administracyjnego, która potwierdza prawidłowość decyzji ZUS o odmowie umorzenia, wymaga wykazania nieprawidłowości w procedowaniu organu lub sądu, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A.R. nie posiada uzasadnionych podstaw, gdyż skarżąca nie wykazała naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, podtrzymując odmowę umorzenia składek.

Wnioskujący o dodatek węglowy nie mają obowiązku podejmować formalnych działań w celu uzyskania odrębnego adresu, jeśli do 30 listopada 2022 roku nie było to możliwe. Przepis art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym przewiduje wyjątek od zasady „jeden adres - jeden dodatek”, umożliwiając przyznanie wsparcia bez formalnych zmian adresowych.