Osoba wychowująca wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem, mimo że jest niezamężna, nie kwalifikuje się jako samotnie wychowująca dziecko według obowiązującej definicji zawartej w art. 3 pkt 17a u.ś.r.

Zgodnie z art. 184 w związku z art. 182 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w sprawie dodatku węglowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał prawidłowość rozpoznania choroby zawodowej u pracownika, podkreślając związek przyczynowy między schorzeniem a narażeniem zawodowym, na podstawie miarodajnego materiału dowodowego i orzeczenia lekarskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok sądu niższej instancji, przyznając rację Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w sprawie. Decyzja o odmowie umorzenia zaległości składkowych była prawidłowa, a sąd administracyjny nie może badać przedawnienia należności w postępowaniach o umorzenie składek.

W niniejszej sprawie przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wyklucza się z realizacją prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Wybór jednego ze świadczeń odpowiada interpretacji art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, z uwzględnieniem potrzeby zawieszenia wypłaty renty.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje rolnikowi, który nie zaprzestał formalnie prowadzenia gospodarstwa rolnego, gdyż zaprzestanie takie wymaga konkretnych działań prawnych potwierdzających faktyczne nieprowadzenie działalności rolniczej.

W sytuacji, gdy osoba wymagająca opieki pozostaje w związku małżeńskim, a współmałżonek nie jest osobą niepełnosprawną, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, niezależnie od późniejszych zmian w regulacjach prawnych. Przepisy intertemporalne determinują stosowanie prawa obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

Przedawnienie należności nie jest przesłanką umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne, a umorzenie jest możliwe jedynie na podstawie ustawowych przesłanek całkowitej nieściągalności bądź uzasadnionych przypadków, co potwierdza zarzut niewłaściwości uwzględnienia skargi przez Sąd I instancji.

W przypadku zbiegu praw do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje przed ustaniem prawa do zasiłku opiekuńczego. Świadczenie można przyznać dopiero od daty następującej po ustaniu wcześniejszego uprawnienia.

Zasiłek pielęgnacyjny pobrany w międzyczasie przed wydaniem nowego orzeczenia o niepełnosprawności nie stanowi nienależnie pobranego świadczenia, gdy beneficjent nie został należycie pouczony o konsekwencjach prawnych uzyskania nowego orzeczenia w ramach przepisów uCOVID.

Osoba pozostająca w związku nieformalnym, wychowująca wspólnie z konkubentem co najmniej jedno wspólne dziecko, nie może być uznana za samotnie wychowującą dziecko z wcześniejszego związku w rozumieniu art. 3 pkt 17a u.ś.r.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzję odmowną Kolegium, podkreślając potrzebę dalszego ustalenia faktycznego zaprzestania prowadzenia gospodarstwa rolnego przez skarżącego.

W przypadku podejrzenia niemedycznego przeznaczenia produktów leczniczych, farmaceuta jest obowiązany odmówić realizacji zamówienia, a brak tej odmowy może skutkować utratą rękojmi należytego prowadzenia apteki i cofnięciem zezwolenia.

Rada Powiatu w Szczecinku, korzystając z ustawowej delegacji, może ograniczyć obowiązek dyżurów nocnych dla aptek do tych znajdujących się w mieście powiatowym, o ile uwzględnia lokalne uwarunkowania i zapewnia dostępność świadczeń farmaceutycznych, spełniając kryterium proporcjonalności.

Ustalony przez Radę Powiatu Żywieckiego rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych, niewzględniający potrzeb ludności i nie gwarantujący dostępności w porze nocnej, jest niezgodny z art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały przez organ nadzoru.