Wykładnia przepisów prawa materialnego dokonana przez sąd administracyjny pierwszej instancji w ramach prawomocnego wyroku jest wiążąca dla dalszego postępowania sądowego i administracyjnego, a zarzuty środka odwoławczego sprzeczne z tą wykładnią są niedopuszczalne, chyba że chodzi o naruszenie przepisów regulujących instytucję związania oceną prawną i wykładnią w toku ponownego rozpoznania sprawy.

Pełnomocnik posiadający pełnomocnictwo ogólne na profilu informatycznym PUE ZUS musi doręczyć osobne szczególne pełnomocnictwo do każdej sprawy toczącej się przed ZUS, w celu uznania go za pełnomocnika w konkretnej sprawie, ponieważ ani art. 32 ani art. 33 kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują wyjątku umożliwiającego inne postępowanie w tej kwestii.

W postępowaniu o zwolnienie z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, organ administracji nie może ograniczyć się do danych zawartych wyłącznie w rejestrze REGON jako jedynego środka dowodowego określającego przeważającą działalność podmiotu gospodarczego. W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości lub aktualności danych rejestracyjnych, organ ma obowiązek przeprowadzenia

Zgodnie z art. 193 zdanie drugie P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną ogranicza się wyłącznie do oceny zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, bez potrzeby odnoszenia się do obligatoryjnych elementów uzasadnienia przewidzianych dla wojewódzkich sądów administracyjnych przez art. 141 § 4 P.p.s.a., co wynika z charakteru szczególnego tego rodzaju

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wystarczające jest, by osoba ubiegająca się o świadczenie nie podejmowała zatrudnienia z uwagi na opiekę nad osobą niepełnosprawną, a nie bezwzględnie spełniała warunek aktywności zawodowej przed podjęciem się opieki.

Orzeczenie lekarskie o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej jest wiążące dla organów administracyjnych, jeśli zostało wydane przez uprawnioną jednostkę orzeczniczą zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzono zgodność z prawem decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącej odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, podkreślając prawidłowość zastosowania przepisów dotyczących przedawnienia należności i legalności działań egzekucyjnych, a zarzuty naruszenia procedury oraz prawa materialnego przez organ administracji

Zgodnie z art. 28 ust. 3 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w sytuacji, gdy organ egzekucyjny stwierdzi brak majątku dłużnika, z którego można prowadzić egzekucję, organ rentowy nie może podważać tego ustalenia w kontekście umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, gdyż kwestia ta z woli ustawodawcy została pozostawiona do wyłącznej kompetencji naczelnika urzędu

W postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej. Skuteczna skarga kasacyjna wymaga precyzyjnego wskazania naruszeń prawa materialnego przez sąd I instancji oraz uzasadnienia zarzutów, co oznacza konieczność wystąpienia argumentacji prawniczej usprawiedliwiającej zarzuty. Nie wystarcza powielenie zarzutów postawionych w skardze do sądu I instancji bez

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobie spokrewnionej w dalszym stopniu z osobą niepełnosprawną jedynie wtedy, gdy osoby zobowiązane w pierwszej kolejności (tj. dzieci) legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

W sytuacji zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i zasiłku dla opiekuna, uprawnionemu przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną, przy czym wybór świadczenia pielęgnacyjnego wymaga nie tylko złożenia wniosku, ale również rezygnacji z uprzednio przyznanego zasiłku dla opiekuna poprzez wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji go przyznającej.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczeń rodzinnych, takich jak specjalny zasiłek opiekuńczy i świadczenie pielęgnacyjne, osoba uprawniona może otrzymać tylko jedno z tych świadczeń i tylko od momentu, gdy przestają jej przysługiwać prawa do innego konkurencyjnego świadczenia (art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b oraz art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych).