Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, uznając, że okoliczności te były już przedmiotem prawomocnie zakończonego postępowania, co uzasadnia zastosowanie zasady powagi rzeczy osądzonej.

Umowa o przyłączenie energetyczne, zawarta jako umowa o dzieło, nie spełnia kryteriów tej umowy, a zatem zleceniobiorca podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako wykonawca usług zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Decyzja administracyjnej kary pieniężnej za prowadzenie apteki bez zezwolenia, uchylona z powodu niewystarczającego ustalenia stanu faktycznego przedawnienia i braku analizy znikomości naruszenia, zgodnie z art. 189g i art. 189f § 1 k.p.a., pozostaje w mocy. Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Farmaceutycznego zostaje oddalona przez NSA.

Umowa o przygotowanie i wygłoszenie wykładu, jako nieposiadająca cech twórczego i indywidualnego dzieła, stanowi umowę o świadczenie usług, podlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Zezwolenia na prowadzenie aptek nie mogą być cofane z powodu zmian właścicielskich lub koncentracyjnych zachodzących po ich wydaniu, gdyż art. 99 ust. 3a i 4 ustawy odnoszą się jedynie do warunków wydawania zezwoleń. Pozwala to wykluczyć stosowanie mechanizmu cofania zezwoleń retroaktywnie na podstawie późniejszych naruszeń struktury właścicielskiej aptek.

NSA potwierdza prawidłowość odmowy wszczęcia postępowania przez GIF, uznając powagę rzeczy osądzonej dla decyzji odmownych ws. nieważności przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki, eliminując możliwość ponownego wszczynania postępowania administracyjnego w tej samej sprawie na podstawie nowych argumentów.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia składek na ubezpieczenia społeczne jest prawidłowe, gdy pierwsza czynność egzekucyjna została podjęta i dłużnik o tym powiadomiony, co odpowiada wymogom art. 24 ust. 5b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, niezależnie od skuteczności egzekucji.

Osoba będąca wdową, wychowująca dzieci z pierwszego małżeństwa bez udziału drugiego rodzica, może być uznana za osobę samotnie wychowującą dzieci, nawet będąc w nieformalnym związku z nowym partnerem i posiadając z nim dziecko. W takim przypadku przysługuje jej dodatek do zasiłku rodzinnego.