Stwierdzenie choroby zawodowej może opierać się na wysokim prawdopodobieństwie związku przyczynowego między warunkami pracy a chorobą, a organy administracyjne są związane opiniami specjalistów medycznych w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej.

Samo faktyczne posiadanie statusu wspólnika spółki jawnej wpisanego w Krajowym Rejestrze Sądowym nie jest dostatecznym warunkiem podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu, kiedy ogłoszenie upadłości spółki skutkuje utratą przez wspólnika zdolności do prowadzenia spraw spółki.

Posiadanie innych osób zobowiązanych alimentacyjnie w jednakowym stopniu nie może stanowić podstawy do odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, o ile skarżący spełnia warunki ustawowe, jednakże zakres sprawowanej opieki musi faktycznie wykluczać możliwość podjęcia zatrudnienia, aby świadczenie mogło być przyznane.

Powtarzalne, regularne czynności pozbawione twórczego charakteru, realizowane w ramach zawartej umowy, powinny być kwalifikowane jako umowa o świadczenie usług, a nie umowa o dzieło, co pociąga za sobą obowiązek podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Lista świadczeniodawców realizujących umowy na świadczenia opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych jest informacją publiczną, którą można udostępnić na wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, niezależnie od regulacji art. 135 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowa o świadczenie usług, zgodnie z art. 750 k.c., obejmuje powtarzalne czynności wykonywane starannie, ale nie prowadzi do jednorazowego, indywidualnego rezultatu, dlatego wykonawcy tych czynności podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Art. 14 ust. 3a ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych przewiduje nałożenie kary pieniężnej przez KNF w przypadku niewywiązania się przez ubezpieczyciela z obowiązków likwidacji szkody w terminach określonych w art. 14 ust. 1-3 ustawy, jeżeli postępowanie likwidacyjne zostało wszczęte po 11 czerwca 2007 r., niezależnie od daty zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego.

Powtarzalne, regularne czynności wykonywane w ramach umów, które nie prowadzą do powstania jednorazowego, indywidualnego dzieła, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług zgodnie z art. 750 k.c., a nie jako umowy o dzieło, co wiąże się z obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego po stronie wykonawcy takich umów.

Zawarte umowy, pomimo nadanej nazwy 'umowy o dzieło', w rzeczywistości stanowiły umowy o świadczenie usług, ponieważ wykonywane czynności były powtarzalne i nie prowadziły do powstania jednorazowego, indywidualnego dzieła.