Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie uniemożliwia podjęcia jakiejkolwiek pracy zarobkowej.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobom, które zrezygnowały z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności, niezależnie od istnienia innych osób zobowiązanych do alimentacji.

Przyznanie świadczenia emerytalnego w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga wykazania, że niespełnienie warunków do uzyskania tego świadczenia w trybie zwykłym wynika ze szczególnych okoliczności, które były niezależne od wnioskodawcy i uniemożliwiały mu podjęcie zatrudnienia oraz opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne.

Res iudicata następuje w przypadku stwierdzenia, że istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej dwiema decyzjami, z których pierwsza jest decyzją ostateczną. Tożsamość ta zachodzi, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym.

Umowa dotycząca przygotowania materiałów dydaktycznych i przeprowadzenia wykładów w dziedzinie Pielęgniarstwa rodzinnego dla położnych, której przedmiot nie spełnia kryteriów dzieła, stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co zobowiązuje wykonawcę do podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Umowa dotycząca przygotowania materiałów dydaktycznych i przeprowadzenia wykładów nie może być uznana za umowę o dzieło, jeśli przedmiotem umowy są usługi o charakterze dydaktycznym, które nie mają cech twórczych ani niepowtarzalnych, charakterystycznych dla dzieła. Tego rodzaju umowa jest umową o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu i podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego

Umowa o wygłoszenie wykładu, nawet jeśli przygotowanie i prowadzenie wykładu wymaga wiedzy i zdolności do jej przekazania, stanowi umowę o świadczenie usług, o ile wykład nie posiada cech utworu o charakterze niestandardowym i niepowtarzalnym, co wyklucza uznanie go za dzieło.

Jeśli stan faktyczny, który jest niezbędny do przyznania zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, nie jest jednoznacznie wykazany z powodu braku dostępnych dowodów wynikających z nadzwyczajnych okoliczności (jak pandemia COVID-19), wątpliwości co do stanu faktycznego są rozstrzygane na korzyść strony.

Jeżeli organ administracyjny nie wyjaśni wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia stanu faktycznego i nie przeprowadzi pełnego postępowania dowodowego, wątpliwości te należy rozstrzygnąć na korzyść strony, szczególnie w kontekście przepisów związanych z ograniczeniami wynikającymi z pandemii COVID-19.

Wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu bez względu na to, czy prowadzi faktyczną działalność gospodarczą, a obowiązek ten wynika wyłącznie z posiadania określonego statusu prawnego.

Odmowa przyznania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych musi być oparta na wnikliwej i wszechstronnej ocenie materiału dowodowego, uwzględniającej wszystkie okoliczności życiowe i majątkowe skarżącego, a nie tylko na formalnym stwierdzeniu posiadania znacznych zasobów finansowych.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad osobą ze znacznym stopniem niepełnosprawności, jeżeli wymiar i charakter tej opieki są na tyle absorbujące, że uniemożliwiają opiekunowi podjęcie lub kontynuowanie zatrudnienia.

Świadczenie pielęgnacyjne zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych może być przyznane osobie sprawującej opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, nawet jeśli istnieją inne osoby zobowiązane do alimentacji względem tej osoby.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie przysługuje osobie zobowiązanej do alimentacji, w sytuacji gdy małżonek osoby niepełnosprawnej, będący adresatem obowiązku alimentacyjnego, nie jest osobą niepełnosprawną.

Obowiązek sprawowania stałej opieki nad osobą niepełnosprawną, wymagającej całodobowej pomocy, uzasadnia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od obecności innych członków rodziny zobowiązanych do alimentacji. Podstawą odmowy nie może być brak wykazania przez opiekuna wyczerpania możliwości zapewnienia pomocy przez inne osoby zobowiązane.