Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobie, która z powodu konieczności zapewnienia stałej lub długotrwałej opieki nad osobą niepełnosprawną musi zrezygnować z zatrudnienia, niezależnie od obecności innych osób z obowiązkiem alimentacyjnym. Właściwa ocena dowodów wymaga analizy związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a opieką.
Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z powodu braku niezbędnego związku między rezygnacją z pracy a opieką nad osobą niepełnosprawną, jest niezasadna, gdy wykaże się konieczność stałej opieki uniemożliwiającej zatrudnienie.
Decyzja organu o odmowie rozłożenia na raty zadłużenia alimentacyjnego osoby w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej, bez wszechstronnej analizy okoliczności, wykracza poza granice uznania administracyjnego i jest niezgodna z zasadami postępowania administracyjnego.
Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobie faktycznie sprawującej pełną i ciągłą opiekę nad niepełnosprawnym rodzicem, nawet jeśli ma rodzeństwo, które również jest zobowiązane do alimentacji, o ile ta opieka uniemożliwia jej podejmowanie zatrudnienia.
Podanie fałszywego miejsca zamieszkania we wniosku o dodatek węglowy, wobec którego prawdziwość potwierdzono pod rygorem odpowiedzialności karnej, skutkuje uznaniem świadczenia za nienależnie pobrane i zobowiązuje do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi.
Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego decydujące jest, czy wnioskodawca sprawuje stałą opiekę nad osobą niepełnosprawną, co wyklucza możliwość podjęcia pracy zarobkowej, niezależnie od momentu rezygnacji z pracy (art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych).
Szczególne przesłanki uzasadniające przyznanie świadczenia rentowego w trybie wyjątku muszą być wszechstronnie i obiektywnie ocenione, uwzględniając wszystkie aspekty stanu faktycznego, w tym układ okoliczności życiowych oraz status zdrowotny ubezpieczonego.
NSA uznał, że przesłanki przywrócenia terminu w trybie art. 58 § 1 k.p.a. nie zostały spełnione, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a samoizolacja pełnomocnika nie stanowiła przeszkody uniemożliwiającej wniesienie odwołania.
Skarga kasacyjna M.M. dotycząca odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania została oddalona, gdyż nie wykazano braku winy w uchybieniu temu terminowi z uwagi na niedołożenie należytej staranności przez pełnomocnika w kontekście samoizolacji.
W przypadku przyznania rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, pojęcie "wychowanie" wymaga indywidualnej analizy, niezależnie od długości okresu wychowywania dzieci; organ administracyjny musi przeprowadzić wszechstronne postępowanie wyjaśniające, kierując się uznaniem administracyjnym oraz zapewniając pełne uzasadnienie decyzji.
Brak winy obowiązkiem strony; samoizolacja nie usprawiedliwia zaniedbania terminu. Odwołanie mogło być złożone zdalnie lub przez inną osobę; sąd prawidłowo odrzucił wniosek o przywrócenie terminu.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej emeryturę, chyba że zawiesi prawo do jej pobierania; przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych nie umożliwiają wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego jedynie w wysokości przekraczającej kwotę pobieranego świadczenia emerytalnego.