Pobieranie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy wyklucza uprawnienie do świadczenia pielęgnacyjnego, chyba że następuje wybór pomiędzy tymi świadczeniami. Zasada ta ma zastosowanie mimo wyroków Trybunału Konstytucyjnego wskazujących na niekonstytucyjność pełnego wykluczenia takich świadczeń.

Dla uzyskania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego niezbędna jest rezygnacja z pobierania jakiegokolwiek innego konkurencyjnego świadczenia, które stanowi negatywną przesłankę jego przyznania, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego obywatelom Ukrainy powinno opierać się na zapisach specustawy ukraińskiej, która zawiera pełne unormowanie tej kwestii, nie pozostawiając miejsca na stosowanie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych przez analogię.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobom sprawującym opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, jeżeli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r.).

Skarga kasacyjna na decyzję o odmowie umorzenia należności z tytułu składek została oddalona przez NSA. Sąd uznał, że brak wykazania wpływu stanu zdrowia na zdolność zarobkową przesądza o zasadności decyzji ZUS i orzeczenia WSA.

Faktyczna separacja małżonków, bez sądowego orzeczenia o separacji lub rozwodzie, nie pozwala na wyłączenie takiego małżonka z grona członków rodziny przy obliczaniu dochodu rodziny w kontekście przyznania świadczeń rodzinnych. Organy administracyjne mają obowiązek dokładnego zbadania faktycznej sytuacji dochodowej wnioskodawcy.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobom, które nie są zobowiązane do alimentacji, nawet jeśli sprawują opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, co wynika z konieczności oparcia świadczeń na obiektywizowanych kryteriach.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie doszło do naruszenia przepisów postępowania mogących wpłynąć na wynik sprawy, a opinie biegłych i dokumentacja medyczna nie wykazały wystąpienia choroby zawodowej u skarżącej.

Oddalenie skargi kasacyjnej przy utrzymaniu w mocy decyzji o nienależności świadczeń wskazuje na prawidłowość procedury administracyjnej i sądowej, a także brak możliwości uchylenia decyzji w oparciu o zarzuty proceduralne i materialne wysunięte przez skarżącą.

Trudna sytuacja materialna nie stanowi samodzielnej i wystarczającej przesłanki do umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Organy administracyjne i sądy muszą dokonywać kompleksowej analizy sytuacji osobistej zobowiązanego wobec jednoznacznie określonych w przepisach kryteriów.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że brak jednoznacznych dowodów odnośnie sytuacji rodzinno-finansowej wnioskodawcy uniemożliwia pozytywne rozpatrzenie wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenie społeczne.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobom posiadającym ustalone prawo do emerytury, chyba że zawieszą prawo do jej pobierania, co wyklucza możliwość kumulacji świadczeń i wymaga wyboru między konkurującymi świadczeniami.

Przy rozpatrywaniu wniosku o rodzicielskie świadczenie uzupełniające nie jest wymagane, by okres wychowania dziecka obejmował czas od jego narodzin do pełnoletności; ocena przypadków winna być indywidualna, z uwzględnieniem wpływu wychowania na możliwość zatrudnienia wnioskodawcy.

Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu skargi kasacyjnej stwierdził, że brak wykazania przez skarżącego obiektywnych okoliczności uzasadniających przyznanie renty w drodze wyjątku stanowił podstawę do utrzymania w mocy decyzji Prezesa ZUS odmawiającej przyznania tego świadczenia.

Umieszczenie informacji o lokalizacji apteki, nawet w formie dużych banerów, nie stanowi reklamy apteki, jeśli treść przekazu zawiera jedynie dozwolone dane zgodnie z art. 94a ust. 1 Pf. Rozmiar czy forma nośnika samodzielnie nie przesądzają o reklamowym charakterze komunikatu.

Umieszczenie na witrynie apteki plakatu zachęcającego do korzystania z jej usług może być uznane za niedozwoloną reklamę apteki, a zatem skutkować nałożeniem kary pieniężnej zgodnie z przepisami prawa farmaceutycznego.

W okolicznościach, które wymagają stałej opieki nad osobą niepełnosprawną o znacznym stopniu niepełnosprawności, zakres tej opieki może uniemożliwiać podjęcie pracy zarobkowej, co kwalifikuje do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

Umieszczenie plakatów i naklejek z informacjami mającymi na celu wyróżnienie apteki na tle konkurencji stanowi reklamę w rozumieniu art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, co jest zabronione w ramach działalności aptek ogólnodostępnych.