Brak orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności u matki osoby wymagającej opieki wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom spokrewnionym w dalszej kolejności, jak brat, zgodnie z art. 17 u.ś.r.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w okresie, kiedy istnieje uprzednia prawomocna decyzja przyznająca uprawnienie do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Uchylenie takiej decyzji musi nastąpić przed przyznaniem nowego świadczenia, a decyzje te nie mogą być pobierane kumulatywnie.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że przy umorzeniu należności publicznoprawnych należy dokładnie rozważyć zarówno ważny interes zobowiązanego, jak i interes publiczny, z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności faktycznych, takich jak stan psychiczny zobowiązanego.

Jeżeli właściwy organ krajowy stwierdzi, że wynikające z przepisów prawa krajowego, stanowiących transpozycję dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (art. 7-9), przesłanki zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej nie zostały zrealizowane, to jego obowiązkiem jest rozpatrzenie z urzędu

Przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego muszą uwzględniać pełny zakres opieki osobistej, jeśli w rzeczywistości uniemożliwia ona podjęcie pracy zawodowej, nawet gdy opiekun nie zamieszkuje z osobą niepełnosprawną.

Decyzja o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego, mimo oczywistego naruszenia przepisu prawa, nie wywołała skutków niemożliwych do zaakceptowania w praworządnym państwie. W związku z tym, stwierdzenie jej nieważności było nieuzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w przedmiocie umorzenia należności z tytułu grzywien, wskazując, że brak jest przesłanek do stwierdzenia błędnej wykładni prawa przez sąd pierwszej instancji oraz że brak jest usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych.

Dla stwierdzenia choroby zawodowej wystarczające jest udowodnienie wysokiego prawdopodobieństwa jej związku z warunkami pracy, a nie wykazanie wyłączności przyczyn zawodowych, co uzasadnia decyzje organów sanitarno-orzeczniczych. Skarga kasacyjna nieskuteczna.

Zwrot kosztów zakupu leku zakupionego w innym państwie UE może obejmować wyłącznie leki dostępne w Polsce na receptę. Decyzja organu o odmowie zwrotu, oparta na kategorii dostępności refundacyjnej, była zasadna.

1. Jeżeli dany lek nie należy do kategorii refundacyjnej leków dostępnych w aptece na receptę w całym zakresie zarejestrowanych wskazań i przeznaczeń lub we wskazaniu określonym stanem klinicznym (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych), to świadczeniobiorcy nie przysługuje prawo

Opieka nad osobą niepełnosprawną, która wymaga rezygnacji z zatrudnienia, uzasadnia prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet mimo istnienia innych osób zobowiązanych do alimentacji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego nie może być interpretowany rozszerzająco jako podstawa do nakładania obowiązku przekazania dokumentacji poza kontrolą lub inspekcją, co skutkuje niewłaściwym zastosowaniem kary administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepisy obowiązujące w postępowaniu administracyjnym zostały dopełnione, a świadczenie pielęgnacyjne słusznie uznano za nienależnie pobrane. Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności podniesionych w niej zarzutów.

Wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej, niezależnie od wykonywania umowy cywilnoprawnej na rzecz tej spółki.