Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje tylko w sytuacji, gdy zakres opieki nad osobą niepełnosprawną uniemożliwia podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej, a przeszkody tej nie stanowi sam fakt opieki sprawowanej nad członkiem rodziny, jeżeli nie wyklucza ona organizacyjnie możliwości pracy. W przypadku kilku osób zobowiązanych alimentacyjnie decyzja o przyznaniu świadczenia nie jest determinowana ich
Związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy sprawowaną opieką a niepodejmowaniem zatrudnienia musi być bezpośredni i wymagać, aby wymiar sprawowanej opieki uniemożliwiał podjęcie pracy zarobkowej.
Związek przyczynowo-skutkowy między rezygnacją z zatrudnienia a pełnieniem opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny może uzasadniać przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli zakres i charakter opieki uniemożliwia podjęcie pracy zarobkowej, nawet w ograniczonym wymiarze czasu.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie wyklucza możliwości podjęcia jakiejkolwiek aktywności zarobkowej przez opiekuna.
Warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie zobowiązanej do alimentacji, gdy niepełnosprawny pozostaje w związku małżeńskim, jest legitymowanie się przez małżonka osoby wymagającej opieki orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
W przypadku zbiegu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy i prawa do świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest zawieszenie wypłaty renty w celu uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego.
Organ administracyjny, rozstrzygając o prawie do świadczenia pielęgnacyjnego dla rolnika, musi w pełni zweryfikować stan faktyczny i prawną podstawę ubezpieczenia, w tym związek pomiędzy zaprzestaniem działalności rolnej a opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, z uwzględnieniem odrębnych regulacji dotyczących rolników.
Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad osobą niepełnosprawną konieczne jest wykazanie bezpośredniego związku przyczynowego między zaprzestaniem lub niepodjęciem zatrudnienia a sprawowaną opieką, co nie występuje, gdy opieka nie wyklucza możliwości podjęcia pracy.
Świadczenie pielęgnacyjne może być przyznane dopiero po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji o przyznaniu uprawnienia konkurencyjnego, jakim jest zasiłek dla opiekuna, a decyzja o przyznaniu świadczenia musi respektować domniemanie legalności wcześniejszych decyzji administracyjnych aż do ich prawomocnego uchylenia.
Dodatek węglowy przysługuje wyłącznie na gospodarstwo domowe prowadzone pod adresem wskazanym we wniosku, a przebywanie poza tym adresem wyklucza możliwość jego przyznania.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest istnienie ścisłego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z pracy a koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, co nie może zostać ograniczone do ustalenia dat rezygnacji z pracy w odniesieniu do dat rozpoczęcia opieki.
Decyzja o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego musi uwzględniać uprzednio ustalone przesłanki przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, w tym związek przyczynowy między niepodejmowaniem zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną.
Świadczenia specjalne w postaci renty mogą być przyznawane wyłącznie w przypadkach spełniających kryteria 'szczególnie uzasadnionego przypadku', które muszą obejmować wybitne, wyjątkowe osiągnięcia i zasługi, a nie tylko trudną sytuację materialną lub zdrowotną, nawet jeśli wynikają one z poważnego wypadku przy pracy.
Obowiązek szczepień ochronnych wynikający z ustawy jest bezpośrednio wykonalny, a jego niewykonanie uzasadnia prowadzenie postępowania egzekucyjnego, niezależnie od braku indywidualnego kalendarza szczepień i zaświadczeń o przeciwwskazaniach.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy zakres opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny nie wyklucza możliwości podjęcia pracy zarobkowej, a jedynie wymaga odpowiedniej organizacji codziennych obowiązków.
Osoba pobierająca emeryturę może uzyskać prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, pod warunkiem rezygnacji z emerytury poprzez definitywne zrzeczenie się jej pobierania.
Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego koniecznym jest wykazanie istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną oraz wykluczenie faktu istnienia innych osób, które mogą efektywnie pełnić obowiązki opiekuńcze.
Stwierdzenie częściowej niekonstytucyjności przepisu wyłączającego opiekunów osób niepełnosprawnych z kręgu uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z pobieraniem renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy nie eliminuje konieczności wyboru jednego ze świadczeń poprzez zawieszenie prawa do renty.
Warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego opiekunowi osoby pozostającej w związku małżeńskim jest, aby współmałżonek osoby wymagającej opieki legitymował się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie, że sprawowana opieka uniemożliwia podjęcie zatrudnienia, a sam fakt posiadania innych zobowiązanych członków rodziny nie jest przeszkodą do przyznania tego świadczenia.
Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną, niezależnie od wieku opiekuna.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie sprawującej opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, jeżeli zakres tej opieki nie wyklucza możliwości podjęcia jakiejkolwiek pracy zarobkowej, nawet przy obecności innych członków rodziny mogących uczestniczyć w opiece.
Osoba pobierająca emeryturę nie jest automatycznie pozbawiona prawa do ubiegania się o świadczenie pielęgnacyjne, jednak musi spełnić określone warunki, w tym zawiesić prawo do emerytury, aby móc otrzymać świadczenie pielęgnacyjne.
Zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom innym niż małżonek, wymaga, aby małżonek osoby wymagającej opieki legitymował się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.