NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek ważnego interesu zobowiązanego uzasadniającego umorzenie opłaty planistycznej według art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a u.f.p.

W przypadku umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. z powodu nieistnienia zaległości, organ nie narusza prawa, z założeniem że przewlekłość nie wpływa na treść rozstrzygnięcia.

Skarga kasacyjna dotycząca umorzenia opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości została oddalona z uwagi na brak przesłanek "ważnego interesu zobowiązanego", co jest konieczne do zastosowania ulgi w spłacie należności budżetowych.

Umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne jest wyjątkiem zarezerwowanym dla sytuacji nadzwyczajnych; NSA, potwierdzając prawidłowość postępowania ZUS, oddalił skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek uzasadniających takie umorzenie.

Odwołanie w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest niezasadne, gdy wykonywane czynności opiekuńcze nad osobą niepełnosprawną pozwalają ubiegającemu się o świadczenie na podjęcie przynajmniej częściowej aktywności zawodowej.

Nabycie świadczenia pielęgnacyjnego w warunkach zatajenia dochodu z zatrudnienia uznaje się za nienależne pobranie świadczenia, skutkujące obowiązkiem jego zwrotu, bez względu na wskazywane trudności językowe beneficjenta.

Samo posiadanie orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności nie wystarcza do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego. Konieczne jest wykazanie, że zakres opieki uniemożliwia podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej przez opiekuna.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne wymaga wykazania braku możliwości ich spłaty przez skarżącego. Organ rentowy nie jest obarczony obowiązkiem dowodzenia przesłanek do umorzenia, które winny być wykazane przez wnioskodawcę.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2025 r. oddala skargę kasacyjną Rady Powiatu w Żywcu, podtrzymując nieważność uchwały dotyczącej godzin pracy aptek, która nie spełnia wymogów art. 94 Prawa farmaceutycznego w zakresie zapewnienia dostępności aptek w porze nocnej oraz w dni wolne.

Uchwała Rady Miasta Żory dotycząca zasad usytuowania punktów sprzedaży alkoholu i maksymalnej liczby zezwoleń, przy przyjętej minimalnej odległości 30 metrów, nie narusza przepisów prawa i pozostaje zgodna z celami ustawy o wychowaniu w trzeźwości. Skarga kasacyjna Wojewody Śląskiego została oddalona.

Uchwała Sejmiku Województwa Małopolskiego, zastępująca stanowisko "Naczelnej Pielęgniarki" nowym stanowiskiem, naruszała przepisy o działalności leczniczej oraz interes prawny samorządu pielęgniarek, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku WSA stwierdzającego jej nieważność.

Rada Miejska działając w granicach upoważnienia ustawowego, określiła zasady usytuowania miejsc sprzedaży alkoholu zgodnie z obowiązkiem ustawowym ograniczenia dostępności alkoholu. Przyjęta uchwała, choć lakoniczna, pozostaje zgodna z konstytucyjnymi zasadami legalizmu i samodzielności samorządu, a minimalna odległość 30 m uznana za wystarczającą nie narusza prawa.

W związku z brakiem istotnego naruszenia prawa, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na wyrok WSA, podtrzymując legalność uchwały Rady Miejskiej dotyczącej maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż alkoholu.

Ustalenie, że obecność innych osób zobowiązanych alimentacyjnie nie stanowi negatywnej przesłanki dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. NSA przyjął rozstrzygnięcie WSA jako prawidłowe.

NSA oddalił skargę ZUS, wskazując na potrzebę pełnego rozpatrzenia okoliczności zdrowotnych przy decyzjach o rentach wyjątkowych, podtrzymując uchylenie decyzji ZUS przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na wyrok WSA w Warszawie, potwierdzając brak spełnienia przesłanek do przyznania świadczenia w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy emerytalnej. Przyznanie renty nie było uzasadnione z uwagi na brak całkowitej niezdolności do pracy oraz nieznacznego niedopełnienia warunków do uzyskania renty.

Przyznanie świadczenia rentowego w trybie wyjątku wymaga łącznego spełnienia przesłanek szczególnych okoliczności, braku środków utrzymania, całkowitej niezdolności do pracy oraz niespełnienia warunków ustawowych w sposób niezależny od wnioskującego. Brak spełnienia wszystkich przesłanek wyklucza przyznanie świadczenia nawet w trudnej sytuacji materialnej.

Czynności opiekuńcze nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym, świadczone stale i potrzebne do codziennej egzystencji, mogą uzasadniać rezygnację z zatrudnienia co kwalifikuje do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego.