Przeszkoda w podjęciu pracy zarobkowej przez E. H., wynikająca z intensywności i stałości opieki nad niepełnosprawnym mężem, stanowi przesłankę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Uchylenie decyzji organów oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wskazuje na konieczność uwzględnienia charakteru opieki jako kluczowego elementu w postępowaniu.
Uchwała Zarządu Powiatu w B. powierzała obowiązki dyrektora jednostki organizacyjnej osobie niewypełniającej wymogów art. 122 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, co stanowiło istotne naruszenie prawa. Skarga kasacyjna została oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o odmowie umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego była prawidłowa. Nie stwierdzono naruszenia prawa procesowego wpływającego na wynik sprawy. Skarga kasacyjna oddalona.
Umowa cywilnoprawna dotycząca prowadzenia szkoleń, w kontekście podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, uznana jest za umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego o zleceniu. Tym samym, uczestnik podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e u.ś.o.z.).
Umowa zawarta na gruncie art. 627 k.c. uznawana jest za umowę wartościującą na efekt samoistny i weryfikowalny; jednakże brak takich cech konstytutujących rezultatu, kwalifikuje umowę jako świadczenie usług, nie dzieło, co implikuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego na mocy art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) u.ś.o.z.
Niepodjęcie lub rezygnacja z zatrudnienia musi być bezpośrednio związana z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną. Nie spełniających tego warunku nie przyznaje się świadczenia pielęgnacyjnego.
Umowa o świadczenie usług, której przedmiotem jest przygotowanie i prowadzenie szkoleń, podlega przepisom dotyczącym umów zlecenia, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach zdrowotnych.
Stwierdzenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu umowy o świadczenie usług wymaga kwalifikacji umowy na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie subiektywnej nomenklatury stron. Zastosowanie przepisów o zleceniu wpływa na podleganie ubezpieczeniom społecznym.
W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b) ustawy o świadczeniach rodzinnych, przyznanie obu świadczeń jednocześnie jest wykluczone; prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przysługuje od momentu wygaśnięcia konkurencyjnego świadczenia.
Umowa o przygotowanie i prowadzenie zajęć szkoleniowych jest umową o świadczenie usług, podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż brak jej elementów charakterystycznych dla umowy o dzieło, tj. weryfikowalnego rezultatu.
Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej od dnia uzyskania tego statusu do dnia wykreślenia spółki z KRS, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę.
Osoba pobierająca świadczenia rodzinne w sposób nienależny, która była wcześniej prawidłowo pouczona o obowiązkach informacyjnych dotyczących zmian wpływających na prawo do świadczeń, zobowiązana jest do ich zwrotu, gdy pokładane w niej zaufanie nie zostało należycie przez nią utrzymane.
O tożsamości spraw administracyjnych nie decyduje wyłącznie data złożenia kolejnego wniosku o świadczenie, lecz zmiana okoliczności faktycznych i prawnych - niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego przed odmową jego wszczęcia.
Czynności polegające na przeprowadzaniu szkoleń edukacyjnych z zakresu doskonalenia umiejętności nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co uzasadnia podleganie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.
Umowa o przygotowanie i prowadzenie szkoleń nie była umową o dzieło, lecz umową o świadczenie usług, podlegającą przepisom o zleceniu, co uzasadniało obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy umowy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przeszkodą do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie może być fakt istnienia innych krewnych zobowiązanych alimentacyjnie względem osoby wymagającej opieki, jeśli faktyczną opiekę sprawuje skarżąca, która zrezygnowała z pracy. (art. 17 ust. 1 u.ś.r.)
Pobieranie emerytury uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego; możliwe jest jedynie poprzez zawieszenie świadczenia emerytalnego. Skarga kasacyjna nie wykazała uchybień w postępowaniu, które mogłyby wpłynąć na wynik sprawy, zatem została oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że równoczesne pobieranie świadczenia pielęgnacyjnego i renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy jest niedopuszczalne. Uprawniony zobligowany jest dokonać wyboru jednego ze świadczeń poprzez zawieszenie renty. W ten sposób sąd uchylił wyrok I instancji i oddalił skargę.