Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobom niebędącym krewnymi w pierwszym stopniu, konieczne jest, aby osoby te legitymowały się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co wyklucza osoby legitymujące się niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym.

Zasadna ocena decyzji administracyjnej w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej może być dokonana tylko przez organy uprawnione do orzecznictwa w zakresie medycyny pracy, zaś Sąd I instancji prawidłowo uznał związanie orzeczeniem lekarskim co do chorób zawodowych. Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. w T. była bezzasadna.

Sąd administracyjny właściwie uznał, że organy sanitarne zasadnie odmówiły stwierdzenia choroby zawodowej T.K., ponieważ wykonane czynności zawodowe nie spełniały przesłanek zawodowego narażenia. Brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

NSA uznaje, że spełniając ustawowe wymogi i w oparciu o rzetelne orzeczenia lekarskie, uznano alergiczne zapalenie skóry za chorobę zawodową, wystarczając na wykazaniu zawodowych warunków narażenia pracownika.

Skarżąca, nie informując organu o wyjeździe małżonka za granicę, spełniła przesłanki uznania pobranych świadczeń rodzinnych za nienależne zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, co uprawniało organ do żądania ich zwrotu.

Świadczenie pielęgnacyjne nie może być przyznane, jeżeli strona ma ustalone prawo do zasiłku dla opiekuna. Dokonanie wyboru świadczenia wymaga jednoznacznej rezygnacji z drugiego świadczenia, uniemożliwia to kumulację świadczeń.

Świadczenie pielęgnacyjne i specjalny zasiłek opiekuńczy wykluczają się wzajemnie. By uzyskać prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, należy wyraźnie i bezwarunkowo zrezygnować z pobierania konkurencyjnego zasiłku. Świadczenie nie może być przyznane wstecz.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umorzenie nienależnie pobranej renty wymaga wystąpienia ważnego interesu zobowiązanego, który nie został wykazany przez skarżącego. Możliwości płatnicze i warunki osobiste wnioskodawcy nie spełniają przesłanek umorzenia, potwierdzając zasadność odmowy organu.

W postępowaniu kasacyjnym sąd ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji, uwzględniając wytyczne wcześniejszych wyroków, i może oddalić skargę kasacyjną, jeżeli zarzucane naruszenia nie miały wpływu na wynik sprawy.

Świadczenie pielęgnacyjne zgodnie z art. 17 ust. 1 u.ś.r. wymaga bezpośredniego związku między rezygnacją z pracy a koniecznością stałej opieki nad osobą niepełnosprawną. Okoliczności, w których opieka sprowadza się do czynności dnia codziennego, nie uzasadniają przyznania tego świadczenia.

Prowadzenie gospodarstwa rolnego przez skarżącą stanowiło przeszkodę do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Pobieranie przez skarżącą wsparcia przeznaczonego dla rolników przesądzało o kwalifikacji jako prowadzenie działalności rolniczej, co wykluczało możliwość przyznania świadczenia.

Świadczenie pielęgnacyjne nie może być przyznane dalszemu członkowi rodziny, jeśli osoba zobowiązana w pierwszej kolejności do alimentacji nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co determinuje niemożność przejęcia tej opieki i skutecznego wnioskowania o świadczenie przez inną osobę (art. 17 ust. 1a u.ś.r).