Osoby sprawujące opiekę nad niepełnosprawnym, posiadające prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, nie mogą jednocześnie pobierać świadczenia pielęgnacyjnego, chyba że rezygnują z renty. Pomimo wyroku TK SK 2/17, warunki uzyskania świadczenia pozostają niezmienione. Skarga kasacyjna oddalona.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje dziecku osoby wymagającej regularnej opieki, niezależnie od udziału innych dzieci w zapewnianiu tej opieki, przy uwzględnieniu czynności związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego jako elementu opieki.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego kluczowe jest ustalenie związku między rezygnacją z zatrudnienia a opieką, co powinno być oparte na orzeczeniu o niepełnosprawności, a nie na innych możliwościach alimentacyjnych lub zdrowotnych opiekuna.

Nie można uznać za skuteczne zarzutów skargi kasacyjnej, gdyż brak jest wykazania, że naruszenia proceduralne oraz niewystarczające ustalenia faktyczne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba pozostająca w związku małżeńskim nie wykazuje orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności. Przesłanka ta jest konieczna dla przyznania świadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że samo oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia gospodarstwa rolnego nie wystarcza do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wymagane jest rzeczywiste zaprzestanie działalności potwierdzone dodatkowymi dowodami. Skarga kasacyjna została uwzględniona, a wcześniejszy wyrok uchylony."

Skarga kasacyjna na bezczynność organu została uwzględniona, a skarżącemu przyznano od organu sumę pieniężną z uwagi na rażące naruszenie prawa przez organ, które skutkowało przewlekłością postępowania.

Wspólnicy spółek komandytowych prowadzących działalność rolniczą nie są objęci obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż zgodnie z ustawą, obowiązek taki dotyczy tylko spółek prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.

Na podstawie art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Interpretacja ta podkreśla pierwszeństwo współmałżonka w sprawowaniu opieki oraz w ubieganiu się o świadczenie, co zostało potwierdzone w przywołanej uchwale NSA.

Wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. uznawany jest za osobę prowadzącą działalność pozarolniczą, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności spółki.

Zaskarżona decyzja organu administracji została wydana z naruszeniem zasad uznania administracyjnego, w tym zasady uwzględnienia interesu społecznego; należy ponownie przeanalizować sytuację skarżącego, uwzględniając przesłanki rezultatów prawnych wydanych wyroków.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego opiekunowi dorosłej osoby niepełnosprawnej, który pobiera emeryturę, konieczne jest spełnienie wszystkich ustawowych przesłanek do końca 2023 roku. Brak zawieszenia emerytury przed tą datą skutkuje negatywnym rozstrzygnięciem wniosku.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie sprawującej opiekę nad pełnoletnim członkiem rodziny, względem którego brak jest obowiązku alimentacyjnego, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej odmowy przyznania takiego świadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną stwierdzając, że brak zawieszenia emerytury do 31 grudnia 2023 r. uniemożliwił przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów przejściowych ustawy o świadczeniu wspierającym.

Otrzymanie świadczenia pielęgnacyjnego bez udzielenia wystarczającego pouczenia o sytuacjach skutkujących utratą prawa do tego świadczenia nie spełnia przesłanek nienależnego pobrania w rozumieniu art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Odrębnym lokalem, w rozumieniu ustawy o dodatku węglowym, jest lokal, którego użytkowanie nie wymaga formalnego wydzielenia. Wadliwość wykładni prowadzącej do bezpodstawnego ograniczenia prawa do dodatku uzasadnia uchylenie zaskarżonych decyzji.