Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty skarżących dotyczące naruszeń proceduralnych nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a postępowanie Prezesa NFZ w zakresie konkursu ofert było zgodne z przepisami prawa.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego nie uprawnia do stosowania żądania przekazania dokumentacji ani nałożenia kary na podstawie art. 127b ust. 1a poza inspekcją lub kontrolą. Utrzymanie w mocy decyzji GIF naruszałoby regulacje prawne.

Przepis art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego ogranicza się do czynności inspekcyjnych i kontrolnych, nie dając podstaw do dokumentacyjnych roszczeń w postępowaniu poza tymi ramami. Nałożenie kary za brak dokumentacji poza kontrolą jest bezpodstawne.

Przedsiębiorca nie jest zobowiązany do przekazania dokumentacji pod rygorem kary pieniężnej poza kontekstem inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, jak przewidują przepisy art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego.

NSA stwierdza, że nałożenie kary pieniężnej na "G." Sp. z o.o. za nieprzekazanie dokumentacji bez przeprowadzania inspekcji lub kontroli, zgodnie z art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego, stanowi naruszenie wymogów ustawowych dotyczących kompetencji organów do prowadzenia takiego postępowania.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku podstaw do uznania bezczynności organu w ustalaniu poziomu potrzeby wsparcia osoby niepełnosprawnej, przy prawidłowym stosowaniu zasad proceduralnych postępowania administracyjnego.

Postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy rozstrzygnięcie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii cywilnej o własność lokalu. Brak decyzji w tej materii uniemożliwia merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego co do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

Przesłanka pobierania emerytury do dnia 31 grudnia 2023 r. uniemożliwia uznanie, że prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstało w 2023 roku, co wyłącza stosowanie przepisów w dawnym brzmieniu po zmianie przepisów od 1 stycznia 2024 r.

Pobieranie specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz niezaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego stanowią przeszkody do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarga kasacyjna musi jednoznacznie określać podstawy naruszenia prawa materialnego.

Brak aktywności zawodowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny jest przesłanką do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od czasu, w którym pełniona jest opieka względem złożenia wniosku.

Organ administracji błędnie zastosował art. 64 § 2 k.p.a., pozostawiając wniosek o przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza bez rozpoznania. Dokument dotyczący szkolenia specjalizacyjnego ma wpływ na merytoryczną ocenę sprawy i powinien być uzupełniony w postępowaniu wyjaśniającym.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest ustalenie ścisłego związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną. Organ administracyjny zobowiązany jest do rzetelnej oceny materiału dowodowego w tym zakresie.

Obowiązek organu administracji do udzielenia pełnych i zrozumiałych informacji stronie postępowania obejmuje konieczność wskazania konkretnych dokumentów wymaganych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku, co wynika z art. 9 kpa; brak takiego działania skutkuje istotnym naruszeniem zasad administracyjnych.