Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.

Jeżeli sąd pierwszej instancji uznaje, że art. 24 ust. 2a u.ś.r. uzasadnia ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego za okres wcześniejszy, lecz oddala skargę z uwagi na zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego, skuteczne zakwestionowanie wyroku wymaga podniesienia zarzutu dotyczącego tej procesowej podstawy. NSA nie może jej kontrolować, gdy skarga kasacyjna ogranicza się do zarzutu naruszenia

NSA oddalił skargę kasacyjną wobec braku usprawiedliwionych podstaw, uznając prawidłowość wyroku WSA; spółka nie wykazała przeważającej działalności gastronomicznej uprawniającej do zwolnienia ze składek.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż przyznanie kolejnego świadczenia pielęgnacyjnego opiekunowi, który już posiada ustalone prawo w tym zakresie, jest prawnie niedopuszczalne, nawet jeśli wnioskuje o świadczenie na kolejną osobę niepełnosprawną. Prawa do świadczenia nie można potwierdzić w oderwaniu od faktycznej wypłaty, zgodnie z zasadami określonymi w dawnej ustawie o świadczeniach rodzinnych

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość oceny ZUS i sądu pierwszej instancji, uznając niewystarczalność dowodów wspierających twierdzenia skarżącej.

WSA nie naruszył przepisów prawa materialnego przy wykładni art. 17 ust. 1a u.ś.r. W sytuacji istnienia rodzica niepełnosprawnego bez orzeczenia znacznego stopnia niepełnosprawności, inny krewny nie nabywa prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano przesłanek do umorzenia zaległych składek na ubezpieczenia społeczne; ciężar dowodu istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy.

Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.