Rada gminy nie ma obowiązku zachowania trybu konsultacji przewidzianej w art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych /Dz.U. nr 55 poz. 234 ze zm./, skoro strona nie posiada statusu o jakim mowa w art. 19 ust. 1 tej ustawy, lecz jest organizacją związkową działającą w ramach art. 26 ustawy o związkach zawodowych.

Przepis art. 21 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ dotyczący prawa do zasiłku z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach nie ma zastosowania do osób wykonujących prace nakładcze.

Prawo do zasiłku ze statusu absolwenta przysługuje tylko raz.

Przewidziane w art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych /Dz.U. nr 55 poz. 234/ uprawnienie związków do opiniowania aktów wykonawczych do ustaw i odpowiadający temu uprawnieniu obowiązek organów samorządu terytorialnego przedstawiania projektów aktów lokalnych do zaopiniowania związkom zawodowym odnosi się do spraw przekazywanych przez ustawę do wydania aktu wykonawczego, które wprost

1. Skoro par. 7 ust. 2 uchwały nr 134 Rady Ministrów z dnia 8 października 1984 r. w sprawie zasad wydawania posiłków profilaktycznych, regeneracyjnych i wzmacniających pracownikom zatrudnianym w warunkach uciążliwych dla zdrowia lub szczególnie uciążliwych /M.P. nr 25 poz. 168/, stanowi, że "w razie niespożycia posiłku pracownikowi nie przysługuje ekwiwalent", to odmienne postanowienie "Regulamin

W ustawie z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ nie ma definicji osoby samotnej, ale z interpretacji przepisu art. 21 ust. 5a wynika, że przez osobę samotnie wychowującą dzieci należy rozumieć osobę stanu wolnego: pannę, kawalera, wdowę, wdowca i osobę rozwiedzioną. Konstrukcja omawianego przepisu jednoznacznie wskazuje, że używając określenia "samotny

Szczególne potrzeby urzędu /art. 10 ust. 1b znowelizowanej ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych - Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./ muszą powodować konieczność dokonania zmian personalnych na konkretnym stanowisku. Pracodawca zobowiązany jest więc wykazać, że z pewnych ważnych względów nie jest dalej możliwe bez uszczerbku dla jego interesów zatrudnianie pracownika na dotychczasowym

Artykuł 73 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1995 nr 1 poz. 1/ stanowi jedynie, że zasiłki dla bezrobotnych i inne świadczenia przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie tej ustawy /1 stycznia 1995 r./ wypłaca się nadal według przepisów dotychczasowych z pewnymi zastrzeżeniami. A więc w przepisie tym został dość wyraźnie określony zakres

Niestawiennictwo w wyznaczonym dniu w Rejonowym Urzędzie Pracy z przyczyn od bezrobotnego niezależnych i niemożność powiadomienia o tym Rejonowego Urzędu Pracy w terminie 14 dni nie może pozbawić go statusu bezrobotnego.

Artykuł 23 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ upoważniał organy administracji do spraw zatrudnienia i bezrobocia jedynie do orzekania o zwrocie nienależnych świadczeń określonych w tej ustawie; przepis ten nie dotyczył świadczeń z ubezpieczenia społecznego określonych w odrębnych przepisach.

Jeżeli przepis z zakresu urlopów wychowawczych traktuje okres przerwy w zatrudnieniu odpowiadający okresowi urlopu wychowawczego, do którego pracownica byłaby uprawniona, gdyby stosunek pracy nie został rozwiązany z przyczyn określonych w ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych

Wojewódzkie urzędy pracy, uwzględniając sytuację na rynku pracy i opinię wojewódzkiej rady zatrudnienia, wydają zezwolenie na zatrudnienie cudzoziemców, nie mają natomiast uprawnień do wyrażania /lub niewyrażania/ zgody na wykonywanie przez nich zawodu /art. 50 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu - Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./.

Uchwała rady gminy w sprawie opłat za wodę nie wymaga konsultacji ze związkami zawodowymi. Uchwała taka nie jest aktem wykonawczym do ustawy, o jakim mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych /Dz.U. nr 55 poz. 234/, a ponadto przedmiot tej uchwały wychodzi poza zakres zadań związków zawodowych.

Uchwały budżetowe wydane na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ nie stanowią "aktów wykonawczych do ustaw" w rozumieniu ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych /Dz.U. nr 55 poz. 234/.

Z treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy /Dz.U. nr 54 poz. 310/ wynika, że okres pracy w gospodarstwie rolnym, o którym mowa w art. 1 ust. 1 tej ustawy, wlicza się jedynie do stażu pracy od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy. Nie podlega on zatem wliczeniu do stażu

Zlecenie mianowanemu urzędnikowi państwowemu wykonywania pracy nie mieszczącej się w dotychczasowym zakresie jego czynności, połączone z całkowitym zwolnieniem go od obowiązku wykonywania pracy zgodnie z dotychczasowym zakresem czynności, stanowi w istocie "zlecenie mu wykonywania innej pracy", o jakim mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U.

Błędny jest pogląd prawny, że skoro polskie prawo rodzinne nie zna instytucji separacji małżeńskiej, to brak jest podstaw do traktowania małżonków będących w separacji w sposób odmienny. Błędny jest pogląd, że niczego w przedmiotowej sprawie nie zmienia i nie jest okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania prawomocne orzeczenie Sądu o zniesieniu ustawowej wspólności majątkowej między małżonkami

1. Rejestracja bezrobotnego pod rządem ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1995 nr 1 poz. 1/ i brak przepisów umożliwiających ocenę prawa do zasiłku i jego przyznania na mocy przepisów ustawy nowym prawem derogowanej, wskazuje na wolę ustawodawcy stosowania do takich przypadków ustawy nowej. 2. Żaden z przepisów cytowanej ustawy a w szczególności jej

1. Abstrahując od kwestii legalności zarządzenia nr 5/93 Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia 19 kwietnia 1993 r. w sprawie okresowych ocen kwalifikacyjnych pracowników Najwyższej Izby Kontroli, można je potraktować jako miernik rzetelności i obiektywizmu działań podejmowanych w tym zakresie i w konsekwencji jako miernik oceny zasadności rozwiązania z mianowanym pracownikiem Najwyższej Izby Kontroli

Orzeczenie dyscyplinarne o wydaleniu z pracy jest zdarzeniem prawnym, powodującym ustanie stosunku pracy z mocy prawa /znowelizowany art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych - Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./. Zbędne jest więc jego "wykonanie" przez pracodawcę, w formie decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy. Jeśli więc stosunek pracy rozwiązuje się z mocy

Ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1995 nr 1 poz. 1/ nie jest znany przepis przejściowy regulujący jakie przepisy - nowe, czy dotychczas obowiązujące - mają być stosowane w sprawach administracyjnych, w których postępowanie zostało wszczęte przed dniem 1 stycznia 1995 r. i do dnia tego nie zostało zakończone. Z okresowego świadczenia, jakim jest zasiłek

Prawo do zasiłku dla bezrobotnych powstaje z momentem spełnienia warunków ustawowych, oraz w sytuacji, gdy osoba bezrobotna dopełni stosownych formalności - rejestracji. Artykuł 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1995 nr 1 poz. 1/, podobnie jak art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz

Ustawa z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ w żadnym przepisie nie stawia znaku równości pomiędzy pracą "odpowiednią", a pracą "dobrze płatną".