NSA orzekł, że brak wystarczających dowodów na prawidłowe doręczenie decyzji Marszałka z 9 marca 2023 r. uniemożliwia uznanie uchybienia terminu do wniesienia odwołania zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż organ odwoławczy zobowiązany jest do dokładnego ustalenia doręczenia decyzji, a brak tego ustalenia uniemożliwia rozpatrzenie skargi na odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Decyzja Marszałka Województwa o wykreśleniu A. Sp. z o.o. z rejestru agencji zatrudnienia jest decyzją związaną, nieuznaniową, gdyż niewywiązanie się z obowiązków informacyjnych przez agencję w przewidzianym terminie skutkuje automatycznym wykreśleniem z rejestru, zgodnie z art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19e i 19f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Prokurent, jako osoba uprawniona do reprezentacji spółki, jest objęty wymogiem niekaralności określonym w ustawie o promocji zatrudnienia, a jego ukaranie za wykroczenie związane z działalnością agencji stanowi przesłankę do wykreślenia spółki z rejestru prowadzących agencje zatrudnienia.
Prezes Zarządu PFRON nie posiada kompetencji do samodzielnego ustalania i rozliczania zobowiązań z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne pracowników niepełnosprawnych; za ustalenie prawidłowości i wysokości tych zobowiązań odpowiada wyłącznie Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
Przewóz okazjonalny, jako forma transportu drogowego, wymaga od przedsiębiorcy posiadającego licencję na przewóz osób samochodem osobowym, spełnienia dodatkowych warunków określonych w przepisach prawa o transporcie drogowym, co nie narusza przepisów Konstytucji RP ani prawa Unii Europejskiej.
Wyłączenie spod obowiązku stosowania przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, w tym obowiązku używania tachografów, przewidziane w art. 13 ust. 1 lit. h) rozporządzenia nr 561/2006, dotyczy jedynie przewozów bezpośrednio związanych z utrzymaniem dróg, a interpretacja tego wyjątku musi być ścisła.
Zakażenie wirusem SARS-CoV-2 (COVID-19) może być uznane za chorobę zawodową u pracowników ochrony zdrowia, ponieważ wirus ten jest wymieniony w wykazie szkodliwych czynników biologicznych, a praca w jednostkach ochrony zdrowia niesie wysokie ryzyko narażenia zawodowego na ten wirus.
Wydatek poniesiony na zakup sprzętu, który umożliwia utworzenie stanowiska pracy dostosowanego do potrzeb niepełnosprawnego pracownika, spełnia kryteria wydatku celowego i oszczędnego korzystającego z pomocy de minimis, o ile przyczynia się do likwidacji lub zmniejszenia ograniczeń zawodowych tego pracownika, wynikających z jego niepełnosprawności. Teza od Redakcji
Zgodnie z art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia marszałek województwa jest zobowiązany do wykreślenia podmiotu z rejestru prowadzących agencje zatrudnienia w przypadku nieusunięcia przez podmiot w wyznaczonym terminie stwierdzonych naruszeń w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Niezawieranie pisemnych umów o kierowaniu do pracy za granicą oraz brak pisemnego informowania o opłatach i kosztach związanych ze skierowaniem do pracy za granicą przez podmiot prowadzący agencję zatrudnienia stanowi naruszenie obowiązków wynikających z art. 85 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i uzasadnia zakaz wykonywania działalności przez taki podmiot. Ochrona osób korzystających z usług agencji
1. Na gruncie art. 235 (1) Kodeksu pracy nie jest wymagane bezsporne wykazanie związku przyczynowego między pracą w warunkach narażenia a stwierdzonym schorzeniem. Stwierdzenia choroby zawodowej nie wyłącza wystąpienie szkodliwych czynników dla zdrowia w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy bez zawinienia ze strony pracodawcy. Wystąpienie tych szkodliwych czynników nie musi
1. Przesłanka stwierdzenia z "wysokim prawdopodobieństwem" związku przyczynowego pomiędzy rozpoznanym schorzeniem a warunkami wykonywanej pracy zwalnia organy administracji z konieczności badania wszystkich możliwych pozazawodowych czynników, które mogą wywołać przedmiotowe schorzenia, tym bardziej, jeżeli warunki pracy wskazują na zawodową etiologię choroby. 2. Warunkiem koniecznym stwierdzenia przez
1. Przesłanka stwierdzenia z "wysokim prawdopodobieństwem" związku przyczynowego pomiędzy rozpoznanym schorzeniem a warunkami wykonywanej pracy zwalnia organy administracji z konieczności badania wszystkich możliwych pozazawodowych czynników, które mogą wywołać przedmiotowe schorzenia, tym bardziej, jeżeli warunki pracy wskazują na zawodową etiologię choroby. 2. Warunkiem koniecznym stwierdzenia przez