NSA uznał, że niewystarczające uzasadnienie wyroku WSA oraz niepełna analiza prawna skutkują uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy w celu spełnienia wymagań art. 141 § 4 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, iż organy administracyjne naruszyły zasady wykładni i postępowania dowodowego, nie uwzględniając zmieniającego się stanu prawnego odnośnie dodatku węglowego. Występuje konieczność wszechstronnej analizy zgłoszeń oraz złożonego materiału dowodowego w świetle zmienionych przepisów.

"Składki znane" w art. 31zq ust. 4 uCOVID-19 obejmują składki zadeklarowane przed 30 czerwca 2020 r., w tym z korekt deklaracji, co obliguje organ do ich uwzględnienia przy zwolnieniu. NSA odrzucił węższą interpretację stosowaną przez ZUS.

Brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej schorzeń układu ruchu u K. C. z uwagi na orzeczenia lekarskie wykluczające istnienie jednostki chorobowej wpisanej w wykaz chorób zawodowych oraz brak związku przyczynowego z wykonywaną pracą.

Za chorobę zawodową można uznać schorzenie wymienione w wykazie chorób zawodowych, jeżeli bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem został wykazany związek przyczynowy z warunkami pracy. Skarga na decyzję stwierdzającą chorobę zawodową jako irracjonalną oddalono.

Zawarcie w uchwale normy prawnej określającej datę wejścia w życie z mocą wsteczną, uznaje się za dopuszczalne, gdy realizuje ona wartości konstytucyjne poprawiające sytuację adresatów, przy równoczesnym nieszkodzeniu innym, wspierając zasadę demokratycznego państwa prawnego.

Postanowienia aktu normatywnego mogą wchodzić w życie z dniem ogłoszenia oraz mieć wsteczną moc obowiązującą, jeśli realizują istotny interes społeczny i nie naruszają podstawowych zasad demokratycznego państwa prawnego.

W przypadku zbiegu praw do różnych świadczeń, organ powinien uwzględnić oświadczenie o rezygnacji z jednego z nich, przyznając nowe świadczenie od daty wniosku, chyba że przepisy prawa wyraźnie nakazują inną interpretację.

Związek przyczynowy między niepodejmowaniem zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną należy oceniać na dzień składania wniosku — uprzednie niepodejmowanie zatrudnienia z innych powodów nie wyklucza prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Brak wpisu do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą wyklucza przyznanie preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości, przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d u.p.o.l.

Uchyla się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzje organów administracyjnych, uznając istnienie związku przyczynowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaną opieką nad niepełnosprawną, co uzasadnia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że brak ustaleń dotyczących realnej konieczności sprawowania opieki w kontekście niemożności podjęcia pracy jest podstawą do uchylenia decyzji odmawiającej świadczenia pielęgnacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję SKO i orzeczenie WSA, uznając, że brak było przesłanek do umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego.