Dla przyznania świadczenia rentowego w drodze wyjątku wymagane jest spełnienie wszystkich przesłanek z art. 83 ust. 1 ustawy emerytalnej, w tym wykazanie braku niezbędnych środków utrzymania. Dochód przewyższający najniższą emeryturę wyklucza uznanie, że wnioskodawca nie posiada niezbędnych środków utrzymania, co uniemożliwia przyznanie świadczenia specjalnego.

Umowa polegająca na sporządzeniu pisemnej oceny technicznej konkretnego pojazdu stanowi umowę o dzieło i nie powoduje powstania obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Brak staranności w działaniu nie pociąga za sobą rezultatów właściwych dla umowy o świadczenie usług.

Zmiana kodu PKD nie wyklucza automatycznie prawa do zwolnienia z opłacania składek, a organ administracji jest zobligowany do rzetelnego wyjaśnienia faktycznego stanu przeważających przychodów w kontekście przyznawania wsparcia z COVID-19.

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, podkreślając, iż umorzenie składek na ubezpieczenia społeczne ma charakter wyjątkowy i uznaniowy. ZUS poprawnie zastosował przepisy materialne, odmawiając umorzenia wobec braku wykazania przez skarżącego okoliczności uzasadniających takie umorzenie.

Wykładnia art. 31zo ust. 11 ustawy COVID-19 nie ogranicza się wyłącznie do wpisu w rejestrze REGON; organ winien ustalić rzeczywistą działalność podmiotu, korzystając z wszelkich dostępnych środków dowodowych.

NSA uznał za zasadne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące niewyciągnięcia pełnych wniosków z dowodów w sprawie odmowy umorzenia składek ZUS, wskutek czego uchylił wyrok WSA i decyzję ZUS w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w postępowaniu dotyczącym umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ciężar dowodu wykazującego spełnienie przesłanek umorzenia spoczywa na wnioskodawcy, a niekompletność materiału dowodowego skutkuje oddaleniem skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna musi być precyzyjna co do podstaw prawnych, a brak szczegółowego wskazania naruszonych przepisów powoduje niemożność jej uwzględnienia; w konsekwencji skarga Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została oddalona.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek, zarzucająca naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, jest bezzasadna, jeżeli nie wykazano istotnego wpływu naruszeń na wynik sprawy.

Niezasadne jest wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w oparciu o brak obowiązku ubezpieczenia społecznego, gdy nowe dowody lub okoliczności nie wpływają na treść prawomocnych orzeczeń.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobie innej niż współmałżonek osoby wymagającej opieki, pozostającej w związku małżeńskim, uzależnione jest od legitymowania się przez współmałżonka orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Decyzja administracyjna o stwierdzeniu choroby zawodowej, oparta na wysokim prawdopodobieństwie wynikającym z narażenia zawodowego, jest zgodna z prawem, jeśli brak jest dowodów na przyczyny pozazawodowe. Stwierdzona choroba zawodowa może być uzasadniona nawet bez pomiarów z okresu zatrudnienia, jeśli istnieją dowody na narażenie na czynniki szkodliwe.

Złożenie ponownego wniosku dotyczącego choroby zawodowej, której przypadek został już prawomocnie rozstrzygnięty, stanowi przesłankę do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego z uwagi na zasadę res iudicata, co wyklucza powtórne postępowanie w tej samej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną z powodu błędnego wskazania przez skarżącego podstaw prawnych oraz niespełnienia wymogów formalnych skargi kasacyjnej, potwierdzając zasadę związania granicami skargi.

Przywrócenie terminu do wniesienia wniosku może nastąpić tylko przy uprawdopodobnieniu braku winy w jego uchybieniu; uchybienie związane z ryzykiem prawnym braku odpowiedniej staranności podlega ocenie negatywnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję, uznając, iż decyzja organu została wydana bez wyczerpującego rozważenia sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego, co naruszyło przepisy o umorzeniu należności składkowych.

W sprawie dotyczącej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne decyzje organów administracyjnych wydane na podstawie uznania administracyjnego, przy braku stwierdzeń naruszenia procedury lub błędów prawnych, są uznawane za prawidłowe, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczeń rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne przysługuje od daty ustania uprawnienia konkurencyjnego; skutkuje to niedopuszczalnością przyznania obu świadczeń równolegle.

Pobrane przez B.K. świadczenia rodzinne na córkę były nienależne z powodu braku wspólnoty dochodów. Skarga kasacyjna jest bezzasadna; obowiązek zwrotu świadczeń został prawidłowo orzeczony.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego wymaga uprzedniego wygaśnięcia lub uchylenia prawa do konkurencyjnego świadczenia. W sytuacji zbiegu praw do świadczeń, uprawnionemu przysługuje wybór tylko jednego świadczenia.