Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przeszkodą do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie może być fakt istnienia innych krewnych zobowiązanych alimentacyjnie względem osoby wymagającej opieki, jeśli faktyczną opiekę sprawuje skarżąca, która zrezygnowała z pracy. (art. 17 ust. 1 u.ś.r.)

Czynności polegające na przeprowadzaniu szkoleń edukacyjnych z zakresu doskonalenia umiejętności nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co uzasadnia podleganie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowa o przygotowanie i prowadzenie szkoleń nie była umową o dzieło, lecz umową o świadczenie usług, podlegającą przepisom o zleceniu, co uzasadniało obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy umowy.

Pobieranie emerytury uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego; możliwe jest jedynie poprzez zawieszenie świadczenia emerytalnego. Skarga kasacyjna nie wykazała uchybień w postępowaniu, które mogłyby wpłynąć na wynik sprawy, zatem została oddalona.

Decyzja odmawiająca świadczenia w drodze wyjątku wymaga od organu pełnej oceny sytuacji osobistej wnioskodawcy, z uwzględnieniem szczególnych okoliczności mogących uzasadniać niespełnienie formalnych przesłanek, art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Postępowanie w przedmiocie umorzenia niepodatkowej należności publicznoprawnej prowadzone na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 u.f.p. nie staje się bezprzedmiotowe, jeśli po dacie jego wszczęcia należność ta została przymusowo lub dobrowolnie uiszczona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano naruszeń przepisów procesowych ani materialnych, które mogły wpłynąć na wyrok WSA w przedmiocie umorzenia składek. Art. 28 ust. 3a u.s.u.s. dotyczy tylko składek ubezpieczonych będących płatnikami.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych uzasadniona jest brakiem ścisłego związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawnym, gdy miejsca zamieszkania stron są odrębne.

Świadomość osoby pobierającej świadczenie o jego nienależności, warunkująca obowiązek zwrotu świadczenia, zależy od precyzji pouczenia organu. Brak wyraźnego pouczenia o skutkach weryfikuje przesłankę nienależności (art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r.).

Umowy dotyczące wykonania sprawozdań z konferencji były umowami o świadczenie usług, uzasadniającymi objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowa o wykonanie profesjonalnych opracowań naukowych przez lekarza J.S., zawarta z C. Sp. z o.o., stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co uzasadnia objęcie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowy o świadczenie usług, realizujące zadania o charakterze technicznym, do których stosuje się przepisy o zleceniu, podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Dochodzenie praw przez stronę w postępowaniach administracyjnych i sądowych wymaga umotywowanego wykazania naruszenia przepisów w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Umowy zawarte między stronami nie stanowiły umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług zlecenia, obligując wykonawcę do podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach wynikających z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

W sprawach dotyczących charakteru umowy, dla kwalifikacji jako umowa o świadczenie usług podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu, kluczowe jest, aby czynności były rutynowe, powtarzalne i wynikały z wiedzy technicznej, nie mieszcząc się w definicji dzieła regulowanego art. 627 k.c. oraz nie wykazywały indywidualnych cech.