Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie istnieją podstawy prawne do umorzenia składek niebędących płatnikami na podstawie art. 30 u.s.u.s., przez co organ prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego.

Decyzja Prezesa Rady Ministrów o odmowie przyznania skarżącemu emerytury specjalnej mieści się w granicach uznania administracyjnego, a działalność społeczna, choć cenna, nie nosi znamion wybitnych zasług wymaganych przez art. 82 ust. 1 ustawy FUS.

Dla ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego decydująca jest data złożenia wniosku o orzeczenie niepełnosprawności przed dniem 31 grudnia 2023 r., co uzasadnia stosowanie przepisów u.ś.r. ze stanu prawnego sprzed 1 stycznia 2024 r.

Renta rodzinna w trybie wyjątku, zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, nie może zostać przyznana, jeśli brakuje niezbędnych środków utrzymania potwierdzonych przekroczeniem ustalonych progów dochodowych, niezależnie od indywidualnych warunków życiowych wnioskodawcy.

Sąd kasacyjny utrzymał w mocy decyzję oddalającą przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego skarżącej, dla której pobieranie emerytury stanowiło przeszkodę w przyznaniu tego świadczenia zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a u.ś.r.

W przypadku odmowy umorzenia zaległości składkowych skarżący musi wykazać przesłanki całkowitej nieściągalności. Skarga kasacyjna pozbawiona podstaw wykazania uchybień proceduralnych nie może zostać uwzględniona.

Umowa o wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich, której przedmiotem jest przekazanie wiedzy prawniczej, nie może być kwalifikowana jako umowa o dzieło. Jest to umowa o świadczenie usług, regulowana przepisami o zleceniu, wykluczająca samodzielną samoistność i weryfikowalność rezultatu typowe dla umowy o dzieło.

O zbiegu uprawnień do świadczeń pielęgnacyjnych i specjalnych zasiłków opiekuńczych decyduje zasada eliminacji możliwości równoczesnego przyznania obu świadczeń na ten sam okres, co wyklucza prawo do ich pobrania w przypadku braku wstecznego uchylenia decyzji przyznającej jedno z nich (art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r.).

Umowa o wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich nie stanowi umowy o dzieło, gdyż nie zrodziła samoistnego, indywidualnego rezultatu, co wyklucza ustalenie jej kwalifikacji jako dzieła zgodnie z art. 627 k.c., a więc podlegała składkom na ubezpieczenie zdrowotne jako umowa o świadczenie usług.

Osoba niespokrewniona, ustanowiona niezawodową rodziną zastępczą, nie jest uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego, gdy na tej osobie nie spoczywa obowiązek alimentacyjny wobec niepełnosprawnego, nawet jeśli rezygnuje z zatrudnienia dla opieki nad nim.

Opiekun prawny osoby niepełnosprawnej, korzystającej z placówki całodobowej nie więcej niż 5 dni w tygodniu, nie ma prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli może podjąć zatrudnienie. Czas opieki musi obiektywnie uniemożliwiać pracę.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przesłanki uzasadniające umorzenie zobowiązań z funduszu alimentacyjnego muszą być szczególne i wyjątkowe, a skarżący musi wykazać obiektywne przeszkody w ich spłacie, czego w niniejszej sprawie nie wykazano; skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak jest podstawy prawnej uprawniającej Głównego Inspektora Farmaceutycznego do wydania decyzji administracyjnej nakładającej na podmiot odpowiedzialny obowiązek pokrycia kosztów badań jakościowych produktów leczniczych, co skutkuje uchyleniem wyroku WSA i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż odmowa umorzenia nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego jest zgodna z prawem, gdy nie zachodzą szczególne okoliczności uprawniające do umorzenia. Ciężka sytuacja materialna, bez wyjątkowych przesłanek, nie uzasadnia umorzenia, co utrwala zasadę subsydiarności w prawie socjalnym.

Brak wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego dotyczącego szczególnych okoliczności uniemożliwiających podjęcie pracy uprawnia do uchylenia decyzji organu odmawiającej przyznania świadczenia w drodze wyjątku.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie uniemożliwia opiekującemu się małżonkowi podjęcia zatrudnienia oraz gdy brak jest związku między rezygnacją z pracy a sprawowaniem tej opieki.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga wykazania wyczerpania innych możliwości opieki; istotny związek przyczynowy zachodzi, gdy charakter sprawowanej opieki uniemożliwia podjęcie zatrudnienia.