Każde działanie apteki skierowane na zachęcanie klientów do zakupu, w tym promocje cenowe i użycie haseł sugerujących promocyjne oferty, stanowi niedozwoloną reklamę apteki w rozumieniu art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz lokalu.
Umowy o prowadzenie zajęć dydaktycznych na uczelniach wyższych, które nie przewidują osiągnięcia zindywidualizowanego rezultatu, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło, co skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.
Umowy związane z przygotowaniem i prowadzeniem zajęć dydaktycznych, bez wyraźnego rezultatu ucieleśnionego w umowie, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, a nie jako umowy o dzieło.
Umowa o prowadzenie zajęć dydaktycznych, które wymagają staranności i są cykliczne, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło i podlega przepisom o świadczeniu usług, co skutkuje objęciem obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.
Umowy, które nie przewidują określonego rezultatu w postaci zindywidualizowanego dzieła zgodnie z art. 627 k.c., ale obejmują wykonanie czynności starannego działania, stanowią umowy o świadczenie usług, do których stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu, skutkując podleganiem obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
Reklamą aptek i ich działalności jest każdy przekaz mający na celu zachęcenie do korzystania z usług apteki lub zakupu produktów w niej oferowanych, z wyłączeniem informacji o lokalizacji i godzinach pracy apteki, co jest zabronione na mocy art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego.
Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje wyłącznie osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, oraz niespokrewnionym rodzinom zastępczym niezawodowym, które nie otrzymują wynagrodzenia za sprawowaną opiekę.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy; osoba taka musi zrezygnować z jednego ze świadczeń.
Pouczenie beneficjenta świadczeń rodzinnych powinno być zrozumiałe dla przeciętnego odbiorcy i wskazywać na obowiązek poinformowania o zmianach mających wpływ na prawo do świadczeń, w tym w szczególności o uzyskaniu nowego orzeczenia o niepełnosprawności, co stanowi podstawę do uznania świadczeń za nienależnie pobrane, jeśli beneficjent nie dopełni tego obowiązku.