Zwrot nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego, zgodnie z art. 30 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, jest wymagany tylko w przypadku, gdy osoba pobierająca świadczenie działała w złej wierze, a organ właściwie poinformował ją o warunkach utraty prawa do świadczeń i konsekwencjach niewywiązywania się z obowiązku zgłaszania stosownych zmian.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie jest uzależnione od obecności innych osób zobowiązanych do obowiązku alimentacyjnego względem osoby niepełnosprawnej; istotne jest osobiste sprawowanie opieki i rezygnacja z zatrudnienia wnioskodawcy, niezależnie od możliwości wsparcia przez inne osoby zobowiązane.

Świadczenie pielęgnacyjne może być przyznane najwcześniej od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, a rezygnacja z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną jest koniecznym warunkiem jego przyznania.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie jest wymagana czasowa korelacja między rezygnacją z zatrudnienia a wystąpieniem niepełnosprawności, wystarcza ustalenie, że brak zatrudnienia wynika wyłącznie z konieczności sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną. Obowiązek alimentacyjny pozostałych członków rodziny nie wpływa na prawo wnioskodawcy do świadczenia.