Wyrok NSA z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. II OSK 1215/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Borkowska sędzia NSA Janina Kosowska (spr.) sędzia NSA Bożena Walentynowicz Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej B. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 marca 2007 r. sygn. akt II SA/Gd 408/06 w sprawie ze skargi B. F. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 408/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. F. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru działek położonych w rejonie ulicy [...] w P., gmina K.

Przedstawiając stan faktyczny rozpoznanej sprawy, Sąd I instancji wskazał, iż w skardze z dnia 26 maja 2006 r. B. F. stwierdził, iż treść zaskarżonej uchwały narusza jego prawo własności, gdyż ustalenie w zatwierdzonym tą uchwałą planie zagospodarowania przestrzennego lokalizacji drogi [...] w zakresie w jakim przylega ona do nie objętej tym planem, działki nr [...], powoduje, iż droga ta zostaje połączona z istniejącą na tej działce utwardzoną drogą gruntową, używaną obecnie wyłącznie przez niego oraz jego rodzinę. Droga ta, wskutek zaplanowanego przebiegu drogi [...], będzie stanowiła alternatywny dojazd do osiedla mieszkaniowego, planowanego na terenie, dla którego został uchwalony plan. Skarżący dodał, iż w jego opinii nie jest możliwe skuteczne zabezpieczenie jego prawa własności przed działaniami osób chcących skorzystać z takiego alternatywnego dojazdu, ponieważ w sytuacji naruszania przez te osoby jego prawa nie będzie w stanie wyegzekwować swych roszczeń opartych na przepisie art. 222 § 2 k.c., gdyż nie będzie możliwe ani ustalenie osób korzystających z drogi dojazdu do planowanego osiedla ani faktyczna egzekucja tych roszczeń. W ocenie skarżącego, jedynym sposobem zabezpieczenia jego interesów jest w zaistniałej sytuacji dokonanie stosownych zmian w planie zagospodarowania przestrzennego, tj. wyeliminowanie, zbędnego z punktu widzenia komunikacji, fragmentu projektowanej drogi [...]. Skarżący zauważył jednocześnie, iż obecny kształt drogi [...] rodzi ponadto uzasadnione obawy, że w przyszłości planowane jest urządzenie na jego działce drogi gminnej, czemu zdecydowanie się sprzeciwia.