Wyrok NSA z dnia 15 września 2005 r., sygn. FSK 2050/04
1. Oczywista omyłka we wskazaniu przepisu, którego naruszenie zarzucono w skardze kasacyjnej, nie ma wpływu na merytoryczną ocenę jej zasadności.
2. Narodowy Bank Polski, oprócz wypełniania funkcji banku emisyjnego oraz współdziałaniu w tworzeniu polityki pieniężnej, prowadzi także działalność gospodarczą, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w 2001 r.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Narodowego Banku Polskiego Oddział Okręgowy w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 maja 2004 r. I SA/Wr 949/02 w sprawie ze skargi Narodowego Banku Polskiego Oddział Okręgowy w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 19 grudnia 2001 r. (...) w przedmiocie określenia wysokości zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za okres od stycznia do września 2001 r. - oddala skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 października 2002 r. Prezydent Miasta O. określił Narodowemu Bankowi Polskiemu-Oddziałowi Zamiejscowemu w O. zaległość w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do września 2001 r. w kwocie 21.301,70 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia 19 grudnia 2001 r. utrzymało tę decyzję w mocy. Organy podatkowe ustaliły, iż podatnik posiada nieruchomość położoną w O., którą wykazał w deklaracji dla potrzeb podatku od nieruchomości jako pozostałe budynki lub ich części oraz grunty pozostałe i według stawek właściwych dla tego typu nieruchomości obliczył i wpłacił podatek. W ocenie organów podatkowych nieruchomości będące we władaniu Banku są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i podlegają opodatkowaniu stawkami przewidzianymi dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznało przy tym, iż biorąc pod uwagę zakres i charakter zadań, do jakich został powołany Narodowy Bank Polski, niewątpliwie nie można go uznać za typowy podmiot gospodarczy, a jego podstawowych zadań- na nastawione na osiągnięcie zysku. Mimo braku w podstawowych zadaniach Narodowego Banku Polskiego /określonych w art. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim - Dz.U. nr 140 poz. 938 ze zm./ zadań o charakterze ściśle nakierowanym na uzyskiwanie dochodów, używane do realizacji tychże celów środki mają charakter takich działań. Podatnik korzysta bowiem z typowych czynności operacyjnych, właściwych dla banków operacyjnych /np. prowadząc rachunki bankowe, udzielając kredytów refinansowych, gwarancji czy poręczeń/, które to działania poprzez analogię do uregulowań ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe /Dz.U. nr 140 poz. 939 ze zm./ należy uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Kolegium zwróciło także uwagę, iż podatnik może dokonywać obrotu wartościami dewizowymi, zarówno we własnym imieniu i na własny rachunek, jak i na rachunek innych podmiotów. Organ odwoławczy odwołał się także do faktu, iż w ramach realizacji zadań, określonych w art. 3 ustawy o Narodowym Banku Polskim, strona osiąga również określony zysk, który zgodnie z art. 69 par. 3 tej ustawy podlega odprowadzeniu do budżetu państwa, a w pozostałym zakresie przeznaczany jest na jej działalność. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych podmiot ten korzysta jedynie ze zwolnienia, przewidzianego w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 2000 nr 54 poz. 654 ze zm./.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
