Czy za pracownika zatrudnionego w trakcie miesiąca należy opłacić składki na FP
W połowie stycznia 2016 r. nasza spółka zatrudniła dwóch pracowników na pełne etaty. Ich miesięczne wynagrodzenie (z umowy) wynosi 2500 zł. Za przepracowany okres na koniec miesiąca zostało im wypłacone wynagrodzenie w kwocie niższej od minimalnego. Czy w tej sytuacji za styczeń 2016 r. za zatrudnione osoby należy opłacić składki na FP?
PROBLEM
RADA
Tak. W przedstawionej sytuacji powinni Państwo opłacić za styczeń 2016 r. składki na Fundusz Pracy (FP) za nowo zatrudnionych pracowników. W przeliczeniu na okres miesiąca kwota stanowiąca w ich przypadku podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zawsze wyniesie co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, tj. 1850 zł.
UZASADNIENIE
Obowiązkowe składki na Fundusz Pracy (FP) ustala się od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, bez stosowania ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek (121 650 zł w 2016 r.), wynoszących w przeliczeniu na okres miesiąca co najmniej:
● minimalne wynagrodzenie za pracę (w 2016 r. wynosi ono 1850 zł),
● w przypadku pracowników w pierwszym roku pracy - 80% minimalnego wynagrodzenia (w 2016 r. - 1480 zł),
● w przypadku osób wykonujących pracę podczas odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania - 50% minimalnego wynagrodzenia (w 2016 r. - 925 zł).
Składki na Fundusz Pracy opłaca się za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych w trybie i na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne (art. 107 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy).
UWAGA!
Składkę na Fundusz Pracy opłaca się tylko za ubezpieczonego, który podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.
W niektórych przypadkach należy przeliczyć podstawę wymiaru składek na okres miesiąca. Przeliczenie polega na ustaleniu, jaka byłaby podstawa wymiaru składek, gdyby pracownik przepracował cały miesiąc. Jeżeli okaże się, że przychód stanowiący podstawę wymiaru składek byłby równy co najmniej kwocie minimalnego wynagrodzenia, to od tej podstawy należy odprowadzić składkę na FP.
Przeliczenie podstawy wymiaru składek na potrzeby ustalenia składki na FP
W przypadku pracowników pełnoetatowych składka na Fundusz Pracy jest zawsze obowiązkowa - ogólne zasady wynagradzania gwarantują im co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę (lub 80% tej kwoty w 1. roku pracy). Oznacza to, że w przeliczeniu na miesiąc zawsze uzyskają oni co najmniej kwotę minimalnego wynagrodzenia.
UWAGA!
W przypadku pracowników zatrudnionych na pełny etat wynagrodzenie minimalne jest zagwarantowane ustawą, zatem składka na FP zawsze będzie obowiązkowa.
Jeżeli osoba podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z więcej niż jednego tytułu (np. kilka umów o pracę, umowa o pracę i umowa zlecenia), wówczas powstaje obowiązek opłacania składki na FP z każdego tytułu, w przypadku gdy łączna kwota stanowiąca podstawę wymiaru składek wynosi co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę (art. 104 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). W związku z tym płatnik składek (np. pracodawca) powinien uzyskać od ubezpieczonego oświadczenie, z którego będzie wynikać:
● czy posiada on inny tytuł do ubezpieczeń społecznych oraz jakie z tego tytułu osiąga miesięczne wynagrodzenie,
● czy łączna podstawa wymiaru składek ze wszystkich tytułów ubezpieczenia wynosi kwotę co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę.
Jeżeli zatem pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, obowiązek opłacania składek na FP zależy od tego, w jakiej wysokości wynagrodzenie zostało określone w umowie o pracę oraz czy jest to jego jedyny tytuł do ubezpieczeń. Jeśli wynagrodzenie pracownika jest niższe od płacy minimalnej (przy założeniu, że nie posiada innych tytułów do ubezpieczeń), to nie ma obowiązku opłacania za niego składek na FP. W sytuacji gdy jest dodatkowo zatrudniony na podstawie umowy o pracę lub zlecenia w innym podmiocie, to do celów ustalenia obowiązku naliczenia tej składki przychody ze wszystkich umów należy zsumować. Obowiązkiem pracownika jest poinformowanie, czy jego łączny miesięczny przychód jest co najmniej równy kwocie płacy minimalnej.
Przykład
Spółka z o.o. zatrudniła pracownika na cały etat od 18 stycznia 2016 r. Pod koniec stycznia 2016 r. pracownikowi zostało wypłacone wynagrodzenie w kwocie 1584, 32 zł. W tym przypadku składka na FP będzie należna, ponieważ gdyby pracownik przepracował cały styczeń, to uzyskałby co najmniej minimalne wynagrodzenie, co gwarantuje mu ustawa.
Przykład
Maciej P. został zatrudniony od 11 stycznia 2016 r. w wymiarze 1/3 etatu z miesięcznym wynagrodzeniem 1000 zł. Ponadto Maciej P. jest zatrudniony w innej firmie na podstawie umowy zlecenia z wynagrodzeniem w kwocie 1500 zł. Z tytułu umowy zlecenia podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. W tej sytuacji składki na FP są zobowiązane opłacać obie firmy, ponieważ łączny miesięczny przychód za styczeń z obu umów (tj. umowy o pracę i umowy zlecenia) wynosi 2500 zł miesięcznie i przekracza kwotę minimalnego wynagrodzenia.
Przy ustalaniu podstawy wymiaru składek na FP należy także pamiętać o zwolnieniu z obowiązku opłacania składek.
Zwolnienia ustawowe z obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy
| Ubezpieczeni, których dotyczy zwolnienie | Okres obowiązywania zwolnienia | Podstawa prawna |
| pracownicy powracający z urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu rodzicielskiego lub urlopu wychowawczego | 36 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po powrocie z urlopu | art. 104a ustawy o promocji zatrudnienia |
| osoby zatrudnione, które ukończyły 50. rok życia i w okresie 30 dni przed zatrudnieniem pozostawały w ewidencji bezrobotnych powiatowego urzędu pracy | 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę | art. 104b ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia |
| osoby, które osiągnęły wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn | bez ograniczenia | art. 104b ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia |
| skierowani do pracy bezrobotni, którzy nie ukończyli 30. roku życia | 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę | art. 104c ustawy o promocji zatrudnienia |
Podstawa prawna:
● art. 104-104c, art. 107 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 149; ost.zm. Dz.U. z 2015 r., poz. 2199
Małgorzata Kozłowska
autorka licznych publikacji z zakresu składkowego, od 10 lat zajmuje się prawem ubezpieczeń społecznych, radca prawny, były wieloletni pracownik ZUS
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
