Jak ustalać podstawę wymiaru zasiłku chorobowego pracowników
Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego pracownika stanowi jego wynagrodzenie uzyskane w okresie ubezpieczenia chorobowego, z którego przysługuje zasiłek. Za wynagrodzenie uwzględniane w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego uważa się przychód pracownika, który stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe, finansowanych ze środków pracownika.
W drugiej części cyklu: „Wszystko na temat… zasiłku chorobowego” zostaną omówione zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłku dla pracowników posiadających tylko wynagrodzenie zasadnicze. Pracownicy mogą otrzymywać stałe wynagrodzenie wynikające z umowy o pracę lub innych dokumentów nawiązujących stosunek pracy albo wynagrodzenie zmienne, które ustala się w każdym miesiącu biorąc pod uwagę ilość pracy, którą wykonał pracownik.
Ustalając podstawę wymiaru zasiłku chorobowego pod uwagę bierze się przeciętne miesięczne wynagrodzenie, które zostało wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.
Podstawa wymiaru z okresu krótszego niż 12 miesięcy
Jeśli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych zatrudnienia, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się przyjmując przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe tego zatrudnienia.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
Masz już konto? Zaloguj się
