Wyrok NSA z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. II OSK 1083/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Małgorzata Masternak - Kubiak sędzia del. WSA Anna Szymańska Protokolant asystent sędziego Karol Kowalski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1660/22 w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 15 czerwca 2022 r. znak DPZ.WPA-ZOD.4351.43.2022.2.MŻ w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz A. B. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1660/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi A. B., dalej: "skarżący", na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, dalej także: "GDDKiA", lub "organ odwoławczy", z dnia 15 czerwca 2022 r. znak: DPZ.WPA-ZOD.4351.43.2022.2.MŻ, w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 29 kwietnia 2022 r., znak: O/BI.Z-3.4351.133.2022.1.TS i zasądził od GDDKiA na rzecz A. B. kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skargę kasacyjną złożył Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Zaskarżył wyrok w całości. Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. zarzucił:
1. naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. w związku z art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.: Dz.u. z 2022 r., poz. 503, dalej w skardze kasacyjnej jako: ,,p.z.p") w związku z art. z art. 35 ust, 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2022 r, poz. 1693 z późn. zm., dalej w skardze kasacyjnej jako: "u.d.p,") poprzez błędne uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej w skardze kasacyjnej jako: "WSA"), że dokonywane przez Skarżącego kasacyjnie uzgodnienie w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego ma charakter jedynie hipotetyczny, gdy tymczasem, dokonując prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego, WSA powinien dojść do przekonania, że będąca przedmiotem uzgodnienia możliwość włączenia do drogi ruchu drogowego powinna być wykazana przez Stronę już na etapie składana wniosku o wydanie decyzji w sprawie warunków zabudowy,
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
