Wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2026 r., sygn. II OSK 1595/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie sędzia NSA Anna Żak sędzia del. WSA Anna Szymańska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 439/24 w sprawie ze skarg R. M. i B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 4 marca 2024 r. nr SKO.450.17.2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 439/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA w Gdańsku, sąd wojewódzki, sąd pierwszej instancji) po rozpoznaniu skarg R. M. i B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku (dalej: Kolegium, organ) z 4 marca 2024 r. nr SKO.450.17.2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy – oddalił skargi.
Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Wnioskiem z 15 lutego 2022 r. wystąpiono o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej o mocy do 4 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą, na terenie części działki nr [...], obręb [...], gmina [...].
Wójt Gminy Ustka (dalej: Wójt, organ pierwszej instancji) decyzją z 6 września 2022 r. nr GOR.6730.1.36.2022.MA, na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 60 i art. 61 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 503 ze zm.; dalej: u.p.z.p.) ustalił warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji.
Kolegium, ponownie rozpoznając sprawę, decyzją z 4 marca 2024 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Kolegium wskazało na związanie wyrokiem z 15 listopada 2023 r. w sprawie II SA/Gd 295/23 i stwierdziło, że planowana elektrownia fotowoltaiczna o mocy do 4 MW jest inwestycją, o której mowa w art. 2 pkt 13 ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 ze zm.; dalej: o.z.e.) i z tego powodu przy ustalaniu warunków zabudowy dla takiej instalacji nie sprawdza się spełnienia przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p., tj. przesłanki dobrego sąsiedztwa oraz dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej. W związku z tym Wójt prawidłowo dokonał analizy planowanego przedsięwzięcia pod kątem pozostałych przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 3-6 tej ustawy, uznając je za spełnione. W kwestii konieczności legitymowania się przez wnioskodawcę decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach organ odwoławczy wskazał, że planowana inwestycja nie będzie zlokalizowana na obszarze objętym ochroną przyrodniczą, zaś powierzchnia terenu inwestycji wyniesie 9.998 m2. W konsekwencji inwestycja ta nie kwalifikuje się jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 54 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839; dalej: rozporządzenie).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
