Interpretacja indywidualna z dnia 17 stycznia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.593.2024.2.RST

Istota problemu

Główny problem prawny dotyczy ustalenia, czy spółka A. B.V. posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski w kontekście podatku VAT. To determinowało opodatkowanie usług świadczonych przez B. PL oraz miejsce ich świadczenia. Istotne było, czy infrastruktura i zasoby ludzkie dostarczone przez B. PL mogą być uznane za stałe miejsce działalności A. B.V..

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy uznał, że A. B.V. nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Kluczowe były okoliczności, że A. B.V. nie prowadzi tam działalności poprzez oddział, ani nie ma infrastruktury czy personelu w Polsce. A. B.V. korzysta jedynie z usług B. PL, nie mając nad nimi stałej kontroli czy wpływu porównywalnego do właścicielskiego. Usługi B. PL nie tworzą stałej struktury w Polsce, gdyż są jedynie świadczeniami pomocniczymi. A. B.V. nie prowadzi również działań z odpowiednią stałością i ciągłością w Polsce, a decyzje podejmowane są z Holandii. Z uwagi na brak stałego miejsca działalności, przyjęto, że miejscem świadczenia usług jest Holandia, a B. PL winna wystawić faktury z adnotacją „odwrotne obciążenie”.