Interpretacja indywidualna z dnia 29 października 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.652.2026.1.MG

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 12 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania Pani za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziału we współwłasności w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nabytego do majątku wspólnego małżonków i tym samym braku podlegania opodatkowaniu tym podatkiem.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pani AC (dalej: „Wnioskodawca”, „AC”) jest osobą fizyczną, żoną Pana BC, z którym pozostaje w związku małżeńskim i występuje pomiędzy nimi ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.

Pan BC jest wspólnikiem DE spółka cywilna (dalej: „spółka cywilna”). Głównym przedmiotem działalności spółki cywilnej jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami.

Wspólnikami spółki cywilnej są następujące osoby fizyczne:

(…).

Wnioskodawca wraz z wyżej wymienionymi osobami fizycznym są współwłaścicielami nieruchomości położonej w F. Przedmiotowa nieruchomość znajduje w majątku prywatnym ww. osób.

Udział we współwłasności w opisanych poniżej nieruchomości został nabyty do majątku wspólnego małżonków, tj. Pana BC i Pani AB.

Nieruchomość znajduje się w F, składającej się z działki nr 1 (…) oraz działki nr 2 (…), o łącznej powierzchni (...) m2 ((...) metrów kwadratowych) (dalej zwanej „Nieruchomością 1”), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi Księgę Wieczystą numer (...), w której to księdze wieczystej znajdują się następujące wpisy:

1. W dziale I-O ujawniony jest wpis: sposób korzystania jako BI - inne tereny zabudowane,
2. W dziale II własność wpisana jest na rzecz osób fizycznych w ten sposób, że:
   1. 1) udział 4/8 (cztery ósme) części w prawie własności Nieruchomości 1 wpisany jest na rzecz BC oraz AB na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym sporządzonym w dniu 30 marca 1999 r., Repertorium (...), przez notariusza (...), prowadzącego Kancelarię Notarialną w F, postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, sygn. (...), z dnia 13 grudnia 2011 r. wydanego przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Cywilny oraz umowy darowizny objętej aktem notarialnym sporządzonym w dniu 13 sierpnia 2015 r., Repertorium (...), przez notariusza (...) prowadzącego Kancelarię Notarialną w F,
   2. 2) udziały w wysokości po 1/8 (jednej ósmej) części w prawie własności Nieruchomości 1 wpisane są odpowiednio na rzecz (...) oraz (...) na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym sporządzonym w dniu 30 marca 1999 r., Repertorium (...), przez notariusza (...), prowadzącego Kancelarię Notarialną w F,
   3. 3) udziały w wysokości po 1/8 (jednej ósmej) części w prawie własności Nieruchomości 1 wpisane są odpowiednio na rzecz (...) oraz (...) na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia, sporządzonego w dniu 21 lutego 2019 r., Repertorium (...) przez notariusza (...) prowadzącego Kancelarię Notarialną w F.

Wnioskodawca oraz powyżej wymienione osoby fizyczne są również współwłaścicielami nieruchomości położonej w F, (...), składającej się z działki nr 3 (…), działki nr 4 (…), działki nr 5 (…), działki nr 6 (…), działki nr 7 (…), o łącznej powierzchni (...) m2 ((...) metrów kwadratowych) (dalej zwanej „Nieruchomością 2”), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (...), w której to księdze wieczystej znajdują się następujące wpisy:

1. W dziale I-O ujawniony jest wpis: sposób korzystania odpowiednio B - tereny mieszkaniowe dla działek nr 3 i 4 oraz BI - inne tereny zabudowane dla działek nr 5, 6, 7.
2. W dziale II własność wpisana jest na rzecz osób fizycznych w ten sposób, że:
   1. 1) udział 4/8 (cztery ósme) części w prawie własności Nieruchomości 2 wpisany jest na rzecz BC oraz AB na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej na podstawie decyzji (...) z dnia 12 lutego 1997 r., znak: (...), decyzji Wojewody (...) z dnia 14 kwietnia 1997 r., znak: (...), postanowienia z dnia 13 grudnia 2011 r. o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Cywilny, sygn. (...) oraz sporządzonej w formie aktu notarialnego umowy darowizny z dnia 7 października 2015 r., Repertorium (...), sporządzonej przez notariusza (...), prowadzącego Kancelarię Notarialną w F,
   2. 2) udziały w wysokości po 1/8 (jednej ósmej) części w prawie własności Nieruchomości 2 wpisane są odpowiednio na rzecz (...) oraz (...) na podstawie decyzji (...) z dnia 12 lutego 1997 r., znak: (…);
   3. 3) (...), decyzji Wojewody (...) z dnia 14 kwietnia 1997 roku, znak: (...), udziały w wysokości po 1/8 (jednej ósmej) części w prawie własności Nieruchomości 2 wpisane są odpowiednio na rzecz (...) oraz (...) na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia, sporządzonego w dniu 21 lutego 2019 r., Repertorium (...) przez notariusza (…) prowadzącego Kancelarię Notarialną w F.

Udziały w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 zostały nabyte do majątku osobistego Pani AB na zasadzie małżeńskiej wspólności majątkowej - razem z Jej małżonkiem, tj. Panem CB oraz do majątku osobistego pozostałych współwłaścicieli i nigdy nie stanowiły mienia spółki cywilnej, rozumianego jako wspólny majątek wszystkich wspólników objęty współwłasność łączną, która jest niepodzielna w trakcie trwania spółki i za którą wspólnicy odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem.

Wnioskodawca wraz z małżonkiem przy nabyciu udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie miał prawa do odliczenia podatku VAT.

Na terenie Nieruchomości 1 znajdują się 2 budynki magazynowe, gdzie jeden ma powierzchnię max. (...) m2, a drugi ma powierzchnię max. (...) m2.

Z kolei, na terenie Nieruchomości 2 znajduje się

1. 1) budynek mieszkalny o łącznej powierzchni mieszkań (...) m2;
2. 2) budynek mieszkalny o łącznej powierzchni mieszkań (...) m2;
3. 3) budynek magazynowy o łącznej powierzchni magazynów (...) m2;
4. 4) budynek magazynowy o łącznej powierzchni (...) m2;
5. 5) budynek magazynowo biurowy (...) m2.

Pani AC, jest jedyną współwłaścicielką Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 niebędącą jednocześnie wspólnikiem ww. spółki cywilnej, która prowadzi działalność gospodarczą, tj. (...). Należy wskazać, że działalność ta w żaden sposób nie była powiązana z Nieruchomością 1 oraz Nieruchomością 2.

Na mocy aneksu do umowy spółki cywilnej „DE sp. cywilna.”, mąż Wnioskodawcy działający za Jej zgodą oraz pozostali właściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 wnieśli do spółki cywilnej, tytułem wkładu niepieniężnego, przysługujące im udziały w ww. nieruchomościach do używania oraz do pobierania pożytków przez spółkę cywilną.

Wskutek wniesienia tych wkładów spółka cywilna została uprawniona do korzystania z całych nieruchomości.

Na mocy przedmiotowego aneksu do umowy spółki cywilnej, spółka cywilna wykorzystuje Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie magazynów oraz lokali mieszkalnych. Czynności wynajmu magazynów spółka cywilna opodatkowuje stawką podstawową 23% VAT, a czynności wynajmu lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe korzystają ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.

Ani Wnioskodawca, ani pozostali współwłaściciele nigdy nie prowadzili najmu dotyczącego Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 samodzielnie i nie wykorzystywali tych nieruchomości do prowadzenia tzw. jednoosobowej działalności gospodarczej.

Mąż Wnioskodawcy oraz pozostali współwłaściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 powierzyli wykonywanie zadań w zakresie wynajmu nieruchomości spółce cywilnej, gdyż sami nie chcieli się zajmować tym procesem. Z organizacyjnego punktu widzenia, było to prostsze rozwiązanie niż samodzielne prowadzenie wynajmu przez każdego ze współwłaścicieli udziałów.

Ani Wnioskodawca, ani pozostali właściciele, przy nabyciu udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie mieli prawa do odliczenia podatku VAT. Prawo takie nie przysługiwało też spółce cywilnej.

W okresie wykorzystywania Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 na potrzeby prowadzonej przez spółkę cywilną działalności gospodarczej, dokonywane były zakupy dotyczące tych nieruchomości, od których spółka cywilna będąca podatnikiem VAT czynnym odliczała podatek VAT naliczony w zakresie w jakim te zakupy były związane z czynnościami opodatkowanymi VAT, tj. działając na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 90 i art. 91 ustawy o VAT. Przedmiotowe zakupy dotyczyły wyłącznie terenów magazynowych znajdujących się na terenie Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

Od momentu nabycia udziałów w Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2, spółka cywilna przeprowadzała remonty bieżące pokrycia dachów, remonty instalacji elektrycznej, jak również sieci wodno-kanalizacyjnej, a koszty tych remontów nie stanowiły ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym i jednocześnie nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynków wchodzących w skład Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Przedmiotowe remonty dotyczyły wyłącznie terenów magazynowych znajdujących się na terenie Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

Budynki znajdujące się na Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 zostały oddane do użytkowania kilkadziesiąt lat temu. Od dnia ich oddania do użytkowania do dnia planowanej sprzedaży upłynie okres znacznie przekraczający 2 lata.

Współwłaściciele Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 oraz Wnioskodawca planują sprzedaż swoich udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

Dnia 1 września 2025 r. współwłaściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 wraz z Wnioskodawcą oraz pełnomocnikiem MN (dalej: „Nabywca”) podpisali przedwstępną umowę sprzedaży udziałów we współwłasności w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, pod warunkami zawieszającymi.

W przypadku braku ziszczenia się warunków dających Nabywcy lub współwłaścicielom Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 prawo do odstąpienia od umowy, Nabywca kupi a współwłaściciele Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 sprzedadzą posiadane udziały we współwłasności Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 za wskazaną w umowie przedwstępnej cenę. W wyniku tej umowy, Nabywca stanie się właścicielem Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2.

Nabywca, tytułem zabezpieczenia wykonania umowy sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, złoży na przechowanie (w odpowiednim momencie przewidzianym przez umowę przedwstępną), w trybie art. 108 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 1192 ze zm.), na rachunek depozytowy kancelarii notarialnej, kwotę stanowiącą 10% ustalonej ceny sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Poza szczególnymi przypadkami wskazanymi w umowie przedwstępnej, wpłacona do kancelarii notarialnej kwota (po ziszczeniu się warunków zawieszających), zostanie wydana z depozytu na rachunki bankowe współwłaścicieli udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, w tym na rachunek bankowy Pani AB, proporcjonalnie do posiadanych przez nich udziałów w obu nieruchomościach, na ich żądanie, przelewem zleconym przez notariusza najpóźniej w następnym dniu roboczym po złożeniu żądania wypłaty w sytuacji zawarcia przez ww. osoby oraz Nabywcę, w wykonaniu umowy przedwstępnej, umowy przyrzeczonej sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 - i w takiej sytuacji kwota ta zostanie zaliczona na poczet ceny sprzedaży.

Ani Wnioskodawca, ani właściciele pozostałych udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, ani też spółka cywilna, nie podejmowali i nie będą podejmować na rzecz Nabywcy działań takich jak podział działek, doprowadzenie nowych mediów, wyburzenia, czy podjęcie starań o pozwolenie na budowę przed sprzedażą. Ani Wnioskodawca, ani właściciele pozostałych udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, ani też spółka cywilna nie uzyskali też w ostatnich latach żadnych warunków zabudowy dla tych nieruchomości oraz nie przyczynili się do uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który obejmowałby te nieruchomości.

Przed zawarciem umowy przenoszącej własność Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, prawo spółki cywilnej do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości 1 i 2 wygaśnie, a nieruchomości zostaną wydane Nabywcy wolne od obciążeń związanych z ich dotychczasowym udostępnieniem tej spółce.

Pytania

1. Czy na tle opisanego zdarzenia przyszłego należy uznać, że w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawcę udziału we współwłasności Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, nabytego do majątku wspólnego małżonków objętego ustawową wspólnością majątkową, Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT?
2. Czy na tle opisanego zdarzenia przyszłego sprzedaż przez Wnioskodawca udziału we współwłasności Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, nabytego do majątku wspólnego małżonków objętego ustawową wspólnością majątkową, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT ?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1.

W ocenie Wnioskodawcy, w transakcji opisanej w zdarzeniu przyszłym należy uznać, że w przypadku sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 przez Wnioskodawcę, nie będzie on działał w charakterze podatnika VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Planowana sprzedaż udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 spełnia definicję dostawy towarów na gruncie VAT, gdyż sprzedaż udziału w nieruchomości jest na gruncie podatku VAT odpłatną dostawą towarów i jest traktowana w taki sam sposób jak dostawa całej nieruchomości, co zostało potwierdzone chociażby w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października 2011 r., (sygn. I FPS 1/81), w której to Naczelny Sąd Administracyjny skonstatował, że sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego oraz udziału we współwłasności budynków stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Przepis ten pod względem treści stanowi odzwierciedlenie normy art. 14 ust. 1 i 2 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), który stanowi, że „dostawa towarów” oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. Poza czynnością, o której mowa w ust. 1, za dostawę towarów uznaje się m.in. przeniesienie prawa własności do towaru.

Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy art. 15 ustawy o VAT, należy stwierdzić, że, dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i jako podatnik VAT dokonuje tej dostawy.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie tj. dana czynność musi być zawarta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, czynność to musi zostać wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT tj. działa w charakterze podatnika VAT przy dokonywaniu tej czynności.

W analizowanym stanie przyszłym istotne będzie ustalenie, czy w zakresie sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, Wnioskodawca działa jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, czyli jako podmiot dokonujący dostawy w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, działanie polegające na sprzedaży udziału w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, które stanowią składnik majątku prywatnego, (nabyty do majątku wspólnego małżonków objętego ustawową wspólnością majątkową) nie mają znamion wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Kluczowe dla rozstrzygnięcia, czy w analizowanym stanie faktycznym wypełniona przez Wnioskodawcę będzie definicja podatnika VAT, ma m.in. wyrok TSUE w połączonych sprawach C-180/10 i C-181 /10, Słaby i Kuć z dnia 15 września 2011 r. W pkt 36 ww. wyroku TSUE stwierdził „samo wykonywanie prawa własności nie może być samo w sobie uznane za działalność gospodarczą”.

Jak wskazano w pkt 37 i 38, cytowanego powyżej wyroku TSUE „Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Wellcome Trust, pkt 37). Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy wskazać, iż udział Wnioskodawcy w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, w ramach majątku wspólnego małżonków, należy do majątku osobistego. Nie był nigdy wykorzystywany i nie miał żadnego w związku z prowadzonym (...) ani też, nie był przedmiotem aportu do spółki cywilnej.

Przedmiotem wkładu do spółki cywilnej było jedynie prawo do użytkowania i pobierania pożytków z Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Udział w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 przez cały czas pozostawał własnością Wnioskodawcy i małżonka w ramach ich majątku prywatnego. Ani Wnioskodawca, ani małżonek nie podejmowali aktywnych, profesjonalnych działań w zakresie obrotu przedmiotowym udziałem w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Wszelkie czynności związane z działalnością gospodarczą i profesjonalnym zarządzaniem i obsługą Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 podejmowała spółka cywilna, będąca podatnikiem VAT. To spółka cywilna jako podatnik VAT, wynajmowała ponosiła nakłady na Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 i w zakresie związanym z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT, odliczała podatek VAT.

Jak wyjaśnił Trybunał w cytowanych wcześniej sprawach C-180/10 i C-181/10, Słaby i Kuć z dnia 15 września 2011 r., za podatnika powinien być uznany podmiot, który „podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym”. W analizowanym stanie faktycznym wszystkie profesjonale czynności w zakresie zarządzania przedmiotowymi nieruchomościami podejmował inny podatnik VAT, tj. spółka cywilna, a nie Wnioskodawca wraz z współmałżonkiem.

Należy podkreślić, iż, jedyną aktywnością po stronie Wnioskodawcy było wniesienie wspólnie z małżonkiem, do spółki cywilnej prawa do użytkowania i pobierania pożytku z udziału w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, która to odbyła się w ramach zwykłego zarządzania majątkiem prywatnym. Za zarządzanie i wynajem przedmiotowych nieruchomości odpowiadała spółka cywilna, która jest profesjonalnym podmiotem świadczącym usługi w tym zakresie i czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca oraz pozostali współwłaściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 powierzyli wykonywanie zadań w zakresie wynajmu nieruchomości spółce cywilnej, gdyż sami nie chcieli się zajmować tym procesem.

W ocenie Wnioskodawcy, nie może być On uznany za podmiot działający w charakterze podatnika VAT w związku z wcześniejszym wykorzystywaniem, należących do niego i współmałżonka nieruchomości, do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, prowadzonej przez innego podatnika VAT (w tym przypadku przez spółkę cywilną).

Tym samym, Pani AC nie może być uznana za podmiot działający w charakterze podatnika VAT przy dostawie udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, w związku z wcześniejszym wniesieniem prawa do użytkowania i pobierania pożytków z udziału w tych nieruchomościach do spółki cywilnej. Spółka cywilna jest bowiem osobnym podatnikiem podatku VAT i na gruncie VAT czynności dokonywane przez taką spółkę nie są traktowane jako czynności dokonywane przez jej wspólników.

Podsumowując, należy podkreślić, iż osoby, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, są wykluczone z grona podatników VAT. Nabyte przez Wnioskodawcę udziały w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie zostały nabyte w celu ich odsprzedaży, czy wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług (...).

W konsekwencji, sprzedaż przez Panią AC udziału w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż w planowanej transakcji zbycia posiadanych w ww. Nieruchomościach udziałów, Pani AC nie będzie występowała w charakterze podatnika VAT.

W świetle powyższych argumentów, należy uznać, iż Wnioskodawca przy sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 (nabytych do majątku wspólnego małżonków objętego ustawową wspólnością majątkową) nie będzie występował w charakterze podatnika VAT.

Ad. 2.

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż przez Wnioskodawcę udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 (nabytych do majątku wspólnego małżonków objętego ustawową wspólnością majątkową) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji, jeśli w przy czynności polegającej na sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, to przedmiotowa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Powyższe wynika z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Samo wykonywanie prawa własności, w tym jednorazowe rozporządzenie składnikiem majątku prywatnego, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

W konsekwencji, jeżeli przy sprzedaży udziałów w nieruchomościach, Wnioskodawca nie działa w charakterze podatnika VAT, lecz dokonuje wyłącznie czynności w ramach zarządu prywatnym majątkiem, przedmiotowa transakcja pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska w zakresie pytań nr 1 i 2 za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 1/81.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1. a) określone udziały w nieruchomości;
2. b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
3. c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”.

Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.

Zatem należy uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:

Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa dnia z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.

Na mocy art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

Na podstawie art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

Jak wynika z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

W akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik podatku VAT.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.

Konsekwentnie nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z treści złożonego wniosku wynika, że:

• Jest Pani w związku małżeńskim, w którym występuje ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
• Pani mąż jest wspólnikiem spółki cywilnej, która składa się łącznie z 5 wspólników. Głównym przedmiotem działalności spółki cywilnej jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami.
• Wraz z mężem nabyła Pani udział 4/8 we współwłasności w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.
• Udziały w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 zostały nabyte do majątku osobistego Pani i Pani męża na zasadzie małżeńskiej wspólności majątkowej oraz do majątku osobistego pozostałych współwłaścicieli, tj. czterech współwłaścicieli spółki cywilnej i nigdy nie stanowiły mienia spółki cywilnej, rozumianego jako wspólny majątek wszystkich wspólników objęty współwłasnością łączną, która jest niepodzielna w trakcie trwania spółki i za którą wspólnicy odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem.
• Przy nabyciu udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie miała Pani wraz z mężem prawa do odliczenia podatku VAT.
• Jest Pani jedyną współwłaścicielką Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 niebędącą jednocześnie wspólnikiem ww. spółki cywilnej. Prowadzi Pani działalność gospodarczą, tj. (...). Działalność ta w żaden sposób nie była powiązana z Nieruchomością 1 oraz Nieruchomością 2.
• Na mocy aneksu do umowy spółki cywilnej, mąż Pani działający za Pani zgodą oraz pozostali właściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 wnieśli do spółki cywilnej, tytułem wkładu niepieniężnego, przysługujące im udziały w ww. nieruchomościach do używania oraz do pobierania pożytków przez spółkę cywilną.
• Wskutek wniesienia tych wkładów spółka cywilna została uprawniona do korzystania z całych nieruchomości.
• Na mocy przedmiotowego aneksu do umowy spółki cywilnej, spółka cywilna wykorzystuje Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie magazynów oraz lokali mieszkalnych.
• Pani, ani pozostali współwłaściciele nigdy nie prowadzili najmu dotyczącego Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 samodzielnie i nie wykorzystywali tych nieruchomości do prowadzenia tzw. jednoosobowej działalności gospodarczej.
• Mąż Pani oraz pozostali współwłaściciele (wspólnicy spółki cywilnej) udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, powierzyli wykonywanie zadań w zakresie wynajmu nieruchomości spółce cywilnej, gdyż sami nie chcieli się zajmować tym procesem. Z organizacyjnego punktu widzenia, było to prostsze rozwiązanie niż samodzielne prowadzenie wynajmu przez każdego ze współwłaścicieli udziałów.
• Pozostali właściciele, przy nabyciu udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie mieli prawa do odliczenia podatku VAT. Prawo takie nie przysługiwało też spółce cywilnej.
• Współwłaściciele Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 oraz Pani planują sprzedaż swoich udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.
• Dnia 1 września 2025 r. współwłaściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 wraz z Panią oraz pełnomocnikiem Nabywcy podpisali przedwstępną umowę sprzedaży udziałów we współwłasności w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.
• Pani, ani właściciele pozostałych udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, ani też spółka cywilna, nie podejmowali i nie będą podejmować na rzecz Nabywcy działań takich jak podział działek, doprowadzenie nowych mediów, wyburzenia, czy podjęcie starań o pozwolenie na budowę przed sprzedażą.
• Pani, ani właściciele pozostałych udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, ani też spółka cywilna nie uzyskali też w ostatnich latach żadnych warunków zabudowy dla tych nieruchomości oraz nie przyczynili się do uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który obejmowałby te nieruchomości.
• Przed zawarciem umowy przenoszącej własność Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, prawo spółki cywilnej do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości 1 i 2 wygaśnie, a nieruchomości zostaną wydane Nabywcy wolne od obciążeń związanych z ich dotychczasowym udostępnieniem tej spółce.

Pani wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności wskazania, czy sprzedając udziały w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie Pani działała w charakterze podatnika VAT oraz czy sprzedaż udziałów w ww. nieruchomościach będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że za Pani zgodą - Pani mąż będący jednym ze wspólników spółki cywilnej, na mocy aneksu do umowy spółki cywilnej, wniósł posiadane przez Państwa udziały w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 do spółki cywilnej, tytułem wkładu niepieniężnego, która wykorzystuje ww. nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie magazynów oraz lokali mieszkalnych. Zatem Pani udział w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 był/jest wykorzystywany wyłącznie w ramach prowadzonej przez Pani męża działalności gospodarczej w formie Spółki cywilnej. Ponadto, prowadzi Pani działalność gospodarczą, tj. (...), jednak działalność ta w żaden sposób nie była powiązana z Nieruchomością 1 oraz Nieruchomością 2.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem, nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki wywoływała na gruncie prawa podatkowego.

Tak więc w rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowy udział w Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 stanowi majątek wspólny małżonków, to jednak udziały w tych nieruchomościach były i są wykorzystywane wyłącznie w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy prowadzonej przez Pani męża w formie Spółki cywilnej, bowiem to Pani mąż, za Pani zgodą wniósł przysługujące Państwu udziały w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 do spółki cywilnej, tytułem wkładu niepieniężnego, do używania oraz do pobierania pożytków przez spółkę cywilną. Zatem, to Pani mąż prowadząc działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej w oparciu o składniki majątku wspólnego, ma nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną.

Jak wskazano powyżej, małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Zatem, w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, będących we wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Pani mąż będzie stroną dokonującą czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem i będzie występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż udziałów w ww. nieruchomościach będzie czynnością stanowiącą działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem to Pani mąż dysponuje ww. nieruchomościami jako składnikami majątku wykorzystywanymi w działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży udziału w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, będącej we wspólności majątkowej małżeńskiej, nie wystąpi Pani jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż ta nie będzie stanowiła u Pani odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowanie

W przypadku sprzedaży przez Panią udziału we współwłasności w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, nabytego do majątku wspólnego małżonków, nie będzie Pani działać w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, transakcja dostawy przez Panią udziału we współwłasności w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko, mimo częściowo innego uzasadnienia prawnego, ze względu na wywiedziony prawidłowy skutek prawny w postaci braku podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Wskazuję również, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zaznaczam więc, że ta interpretacja dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków podatkowych dla Pani męża ani pozostałych współwłaścicieli. Pani mąż i pozostali współwłaściciele chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinni wystąpić z osobnym wnioskiem o jej wydanie.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

  1. 1) z zastosowaniem art. 119a;
  2. 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

  Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t .j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się