Interpretacja indywidualna z dnia 11 marca 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.601.2023.3.AS

Czy biorąc pod uwagę treść art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT, Spółka może rozliczyć dodatkowy koszt uzyskania przychodu o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, zarówno w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego, jak i w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych (w tym poprzez wsteczną korektę deklaracji CIT-8). Czy przy uwzględnieniu kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT w dwóch latach podatkowych bezpośrednio następujących po roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego, biorąc pod uwagę, że rok podatkowy Spółki trwa od 1 lipca do 30 czerwca, wartość stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego należy ustalić na ostatni dzień roboczy roku poprzedzający rok podatkowy w którym zostanie uwzględniony koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT. Czy biorąc pod uwagę treść art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT, Spółka po upływie 3 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym dopłata została wniesiona do Spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w Spółce, ma prawo przeznaczyć dopłaty lub zyski, stanowiące faktyczną podstawę kalkulacji kosztów uzyskania przychodu, na wypłatę dywidendy, zachowując przy tym prawo do uwzględnienia tych kosztów uzyskania przychodu w roku wniesienia dopłaty bądź przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy lub rezerwowy oraz w dwóch następnych latach. Czy w przypadku, gdy Spółka zakończy okres karencji i zmieni sposób opodatkowania na estoński CIT, będzie miała ona możliwość rozliczenia dodatkowego kosztu uzyskania przychodów od wniesionych dopłat lub zysku przekazanego na kapitał rezerwowy bądź zapasowy, zgodnie z art. 15cb ust.1 ustawy CIT, w ostatnim zeznaniu podatkowym CIT dotyczącym okresu sprzed wejścia w opodatkowanie estońskim CIT, tj. za rok podatkowy zakończony 30 czerwca 2024 r.