Kiedy straty z tytułu likwidacji nieumorzonych środków trwałych są kosztem podatkowym

Spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) posiada środki trwałe (specjalistyczne maszyny). Wydatki związane z ich zakupem zostały w całości poniesione przez spółkę i nie były zwrócone w jakiejkolwiek formie. W ramach prowadzonej działalności zdarza się, że używane maszyny ulegają znacznemu zużyciu i nie nadają się do dalszej eksploatacji, pomimo że nie zostały całkowicie zamortyzowane (umorzone). Oceny stanu technicznego takiej maszyny dokonuje specjalnie powołana komisja składająca się z wykwalifikowanych pracowników spółki. W przypadku stwierdzenia, że maszyna jest w złym stanie technicznym, nie nadaje się do dalszej eksploatacji lub nie spełnia właściwie swojej funkcji, to zostaje odłączona i przeznaczona do likwidacji. W tym przypadku zużyte urządzenie lub maszyna podlega wycofaniu z ewidencji środków trwałych oraz fizycznej likwidacji. Wycofane z używania maszyny ze względu na swoją specyfikę nie podlegają sprzedaży ani ich elementy nie są wykorzystane jako części zamienne. Spółka posiada odpowiednie dokumenty potwierdzające likwidację środków trwałych w postaci protokołu likwidacji środka trwałego podpisanego przez osoby uczestniczące w likwidacji oraz kierownika jednostki. Likwidacja wycofanych z używania z powodu zużycia, wyeksploatowania środków trwałych nie jest związana ze zmianą rodzaju działalności gospodarczej. Czy spółka może zaliczyć do kosztów podatkowych kwotę odpowiadającą nieumorzonej wartości zlikwidowanych środków trwałych, w sytuacji gdy likwidacja środka trwałego wynika z jego wyeksploatowania (zużycia)?