Orzeczenia
Za pracę w godzinach przekraczających ustawowy skrócony czas pracy przysługuje wynagrodzenie dodatkowe przewidziane w art. 16 ustawy z dnia 18.XII.1919 r. o czasie pracy w przemyśle i handlu (jedn. tekst: Dz. U. z 1933 r. Nr 94, poz. 734 z dalszymi zmianami)". z 224 godzin, w październiku 30 z 30 godzin (urlop), w listopadzie 184 z 220 godzin i w grudniu 138 z 240 godzin pracy w całym miesiącu Już w uchwale z dnia 28.XI.1966 r. (ME BP A 1, nr ew. 136) i z dnia 25.VI. 1964 r.
Umożliwienie kierowcy spania w kabinie samochodu nie stanowi zapewnienia bezpłatnego noclegu. Sąd Najwyższy nie uznał, aby nakład pracy pełnomocnika powodów uzasadniał zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego "zgodnie z zasadami Kabiny samochodów ciężarowych marki Volvo używanych przez powodów miały dodatkowe wyposażenie "zapewniające wysoki komfort pracy, wypoczynku Tym ustaleniem Sąd Najwyższy jest związany, a to oznacza, że taki system czasu pracy powodów nie obowiązywał, czego konsekwencją był spoczywający
Kiedy strony niereprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników formułują zarzuty apelacyjne w sposób nienawiązujący bezpośrednio do określonych przepisów prawa, sąd drugiej instancji musi samodzielnie dokonać jurydycznej oceny dochodzonego żądania i skonfrontować ją z zaskarżonym orzeczeniem oraz stojącymi za nim motywami. 2. Stwierdzenie, że bezpośrednio po wypadku powód o własnych siłach wysiadł z samochodu i dopiero później sam udał się do lekarza nie wydaje się - w świetle zasad doświadczenia życiowego - być przesłanką decydującą o braku związku przyczynowego pomiędzy obecnym jego stanem zdrowia a zaistniałym wypadkiem komunikacyjnym. (zob. m.in. wyroki: z dnia z dnia 11 grudnia 2008 r., II CSK 356/08, niepubl., z dnia 15 maja 2009 r., III CSK 338/08, niepubl., z dnia z grupy niesterydowych, przeciwzapalnych. Akcyjnej w W. na rzecz powoda Marka Z. 10.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 17 maja 2004 r. tytułem zadośćuczynienia, oddalił dalej
Od 29 kwietnia do 9 czerwca 1997 r. powód przebywał na urlopie wypoczynkowym, a po jego zakończeniu został skierowany do pracy w pawilonie Mimo likwidacji wymienionej placówki powód nie otrzymał wypowiedzenia umowy o pracę, lecz od dnia 29 kwietnia rozpoczął urlop wypoczynkowy Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest zasadna.
Dz.U. z 1991 r. nr 18, poz. 80 ze zm.) wyłącza prawo do odprawy, przewidzianej w ust. 1 tego przepisu, dyrektora przedsiębiorstwa państwowego odwołanego ze stanowiska, także w sposób równoznaczny z wypowiedzeniem umowy o pracę (art. 70 § 2 k.p.), gdy odwołanie nastąpiło z przyczyn uzasadniających rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 § 1 k.p.). Artykuł 39 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (j.t. Pismem z 13.VI.1992 r. powód zawiadomił Radę Pracowniczą, że z dniem 20.II.1992 r. został udziałowcem i członkiem spółki z o.o. Uchwałą nr 81 z 27.VI.1992 r. Dz.U. z 1991 r. nr 18, poz. 80 ze zm.).
Nie czyni zadość warunkowi określonemu w art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c. sformułowanie wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku, bez oznaczenia zakresu żądanego uchylenia. Z tego powodu, jak też z uwagi na charakter postępowania kasacyjnego i stopień jego sformalizowania, nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu Spółce z o.o. w P. o odszkodowanie i ekwiwalent za urlop, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń z dnia 11 lutego 2005 r, zmieniającego punkt I wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 1 września
Znaczenie wieku, stażu pracy, doświadczenia zawodowego nie musi być jednakowe w aspekcie prawa pracownika do wynagrodzenia za pracę bez dyskryminacji albo zachowania równego traktowania, w szczególności gdy znaczenie ma też dbałość pracownika o dyscyplinę i porządek pracy. Powód uzyskał wówczas urlop na żądanie i został zastąpiony przez odwołaną z urlopu J.K.. 18 września 2014 r., III PK 136/13; z 26 stycznia 2016 r., II PK 303/14; z 22 marca 2016 r., II PK 29/15; z 20 lipca 2017 r., I PK 216 7 lutego 2018 r., II PK 22/17; z 14 grudnia 2017 r., II PK 322/16; z 15 marca 2016 r., II PK 17/15; z 8 grudnia 2015 r., I PK 339/14;
Ponad powyższe powód wnosi o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania zagadnienia prawnego przez Sąd Najwyższy pod sygn o ustalenie istnienia stosunku pracy, o wynagrodzenie za pracę, o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, o wydanie świadectwa pracy, o odszkodowanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w kwocie 4.520,25 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty zgodnie z zawartą umową, a ponadto
Okres pobierania zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego podlega odliczeniu od okresu, za który pracownik powinien otrzymać wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Z powodu trwającej wiele miesięcy choroby (niezdolności do pracy z powodu choroby) powód nie mógłby świadczyć pracy, także wówczas, gdyby nim umowy o pracę, miał być traktowany korzystniej niż niezdolny do pracy z powodu choroby pracownik pozostający w stosunku pracy. Jeżeli pracownik, będąc niezdolny do pracy z powodu choroby, nie może świadczyć pracy i występuje o przyznanie mu zasiłku chorobowego,
Z chwilą uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód obowiązek małżonków przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny (art. 27 k.r.o.) wygasa. Nie bez powodu także Sąd Najwyższy, np. w wyroku z dnia 28 stycznia 1998 r., II CKN 585/97 (OSP 1999, nr 2, poz. 29), wyraz alimenty, Należy zatem przychylić się do uchwał Sądu Najwyższego z dnia 5 października 1982 r., III CZP 38/82 (OSNCP 1983, nr 2-3, poz. 31) i z (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 1998 r., II CKN 585/97, i z dnia 26 maja 1999 r., III CKN 153/99, nie publ.; odmiennie
Jeśli umowa wykazuje wspólne cechy dla umowy o pracę i umowy prawa cywilnego z jednakowym ich nasileniem, o jej typie (rodzaju) decyduje zgodny zamiar stron i cel umowy, który może być wyrażony także w nazwie umowy. Dokonując oceny według tego kryterium należy poddać oświadczenia woli stron interpretacji według kryteriów określonych w art. 65 k.c. należność tytułem ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy), pkt 4 (w którym przyznano powodowi odszkodowanie za rozwiązanie przez pracownika naruszenie podstawowych obowiązków przez pracodawcę, o ustalenie istnienia stosunku pracy, o wynagrodzenie za pracę, o ekwiwalent za urlop Źródło: Strona internetowa Sądu Najwyższego, www.sn.pl
Rozstrzygnięcie z pkt. 5 o oddaleniu obejmuje żądanie zasądzenia wyższej niż 3000 zł kwoty. Z akt sprawy o sygn. zł i nie byłby narażony na utratę siły nabywczej pieniądza w okresie od września 2022 r. Wartość szkody odpowiada utracie siły nabywczej kwoty 140.000 zł w okresie od września 2022 r. do lutego 2024 r.
Przy przyznawaniu zadośćuczynienia sądy - poza natężeniem krzywdy - kierują się wysokością stopy zyciowej społeczenstwa. Rehabilitacja powódki była długotrwała, bolesna i uciążliwa z powodu przykurczów w stawie nadgarstkowym. Obecnie, z powodu pourazowych zmian zwyrodnieniowych prawego stawu kolanowego, czynności życia codziennego powódki są ograniczone, wykluczone ., z dnia 30 stycznia 2004 r., I CK 131/03, OSNC 2005, nr 2, poz. 40, z dnia 28 czerwca 2005 r., I CK 7/05, niepubl., z dnia 9 listopada
Przedstawienie w apelacji nowej argumentacji, obrazującej rozmiar krzywdy powoda nie może być utożsamiane z niedopuszczalnym rozszerzeniem podstawy faktycznej żądania w postępowaniu apelacyjnym. Przyznanie dodatkowego zadośćuczynienia nie jest wprawdzie wyłączone, ale jedynie w razie ujawnienia nowej krzywdy, której nie można było przewidzieć lub której rozmiaru nie można było dostatecznie ocenić z uwagi na powikłania, które mogą, lecz nie muszą, się pojawić, a ich dolegliwość w indywidualnych przypadkach może być zdecydowanie odmienna. Ponadto rozpoznano ciężkie zniekształcenie stóp w stawie skokowym, ubytki palców po amputacji z powodu martwicy. U. z 2004 Nr 241 poz. 2416 z późn. zm.). Bezzasadny był zarzut naruszenia art. 321 § 1 k.p.c. w zw. z 391 § 1 k.p.c., powiązany z zarzutem naruszenia art. 444 § 2 k.c. w zw. z
Sąd Najwyższy nie orzeka o zwrocie spełnionego świadczenia (art. 415 k.p.c.) w razie uchylenia wyroków i przekazania sprawy innemu organowi na podstawie art. 464 § 1 i art. 39815 § 1 k.p.c. Wypłacono powodowi także uposażenie pomniejszone o równowartość wypłaconej mu odprawy oraz ekwiwalentu za urlop. W dniu zwolnienia ze służby powodowi wypłacono ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy (2.608,90 zł brutto) i odprawę wojskową Powód nie wyrażał zgody na to potrącenie.
k.k., a wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i postępowanie o ten czyn umorzył z powodu przedawnienia karalności, a w pozostałym zakresie Z. (głównie) i M. M. mieli motyw, by pomówić W. T. o popełnienie przestępstwa, rozważali nawet użycie siły wobec niego …”. T. o popełnienie przestępstwa przywłaszczenia rzeczy oraz psa i „rozważali nawet użycie wobec niego siły, by odzyskać psa” (trzy ostatnie
powodu nabycia przez pracownika prawa do świadczenia z ubezpieczenia społecznego w postaci emerytury (lub renty)? nagroda jubileuszowa w wysokości 400% wynagrodzenia miesięcznego obliczanego według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu za urlop powodu przejścia na emeryturę lub rentę” wskazuje na konieczność występowania między rozwiązaniem umowy o pracę a przejściem na emeryturę
Dodatek wyrównawczy, przysługujący pracownikowi będącemu członkiem zarządu zakładowej organizacji związkowej, któremu wypowiedziano warunki pracy i płacy na podstawie art. 6 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. określonych w stawkach miesięcznych w stałej wysokości, różnicę miedzy wynagrodzeniem przysługującym bezpośrednio po przeniesieniu do innej pracy a wynagrodzeniem, które przysługiwało pracownikowi bezpośrednio przed przeniesieniem i nie podlega zmianie do końca okresu, w którym pracownik jest objęty szczególną ochroną stosunku pracy (§13 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Pracy, Płacy i Spraw Socjalnych z Wówczas wynagrodzenie to ulega przeliczeniu według zasad obowiązujących przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami Sąd Najwyższy z udziałem prokuratora J.
J. z powodu jego stanowiska i działalności, w wyniku którego to zamachu A. Nawiązuje ona do formuły szczególnego stanu wyższej konieczności, w którym – w odróżnieniu do instytucji określonej w art. 26 k.k. – krąg art. 9 dekretu z dnia 30 października 1944 r. o ochronie Państwa i z art. 259 k.k. z 1932 r.
Rzeczą sądu jest jedynie sprawdzenie, czy postawiony członkowi zarzut, będący podstawa wykluczenia, rzeczywiście stanowi jedną z przyczyn wymienionych w statucie jako usprawiedliwiające wykluczenie ze spółdzielni. usprawiedliwienia przez członka spółdzielni pracy, zajmującego stanowisko kierownika jednego z działów jej przedsiębiorstwa, trzech kolejnych dni pracy w sytuacji, gdy zagraża niewykonanie zadań planowych, a następnie podjęcie próby ukrycia tego faktu przez sugerowanie, że był on obecny w pracy, lecz jedynie nie podpisał listy obecności. Żaden bowiem z przepisów ustawy o spółdzielniach i ich związkach oraz statutu pozwanej Spółdzielni nie upoważnia do wniosku, iż w razie konieczności zastosowania wobec członka sankcji właściwe organy spółdzielni powinny wykorzystać kolejno odpowiednie sankcje od najłagodniejszej do najsurowszej. 2.Za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych należy uznać w szczególności opuszczenie bez Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 29.XI.1972 r. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Jana B. przeciwko Spółdzielni Pracy Wyrobów z Kauczuku i Tworzyw Sztucznych Społeczność jego winy dalsze pozostawanie w spółdzielni nie da się pogodzić z postanowieniami statutu lub z zasadami współżycia społecznego.
Odszkodowanie ustalone według cen z daty wyrokowania, staje się wymagalne z datą wyrokowania i od tej daty dłużnik pozostaje w opóźnieniu uzasadniającym zapłatę odsetek ustawowych za opóźnienie. Nie znajduje również usprawiedliwienia stosowanie równocześnie dwóch wskaźników równoważących skutki utraty siły nabywczej pieniądza, ., z dnia 14 marca 2014 r., III CSK 152/13, nie publ., z dnia 25 maja 2017 r., II CSK 584/16, nie publ., z dnia 17 stycznia 2017 r., IV Nr 162, poz. 1692) w zw. z art. 481 § 1 i 2 k.c. oraz art. 363 § 1 i 2 k.c. i w zw. z art. 455 k.c.
Posiadacz działający w obronie koniecznej może w razie potrzeby zaatakować osobę dokonującą zamachu i zastosować względem niej niezbędną przemoc, nawet jeżeli dobro chronione przez posiadacza przedstawia niniejszą wartość w porównaniu z dobrem zagrożonym zniszczeniem lub uszkodzeniem w obronie koniecznej. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Witolda P. przeciwko Bolesławowi K. o ochronę dóbr osobistych i odszkodowanie na skutek więc warunkach pozwany miał prawo zastosować obronę konieczną w celu odparcia naruszenia swego posiadania, nie mógł jednak stosować siły. Skoro pozwany chciał siłą zmusić powoda do zaprzestania orki, działanie jego należy uznać za bezprawne w rozumieniu art. 24 k.c.