Orzeczenia
Żądanie przez członka spółdzielni zwrotu wpłat z tytułu udziału nie stanowi samo przez się rezygnacji z członkostwa spółdzielni, jeżeli jednocześnie członek odwołuje się od uchwały wykluczającej go ze spółdzielni, uważając tym samym, że jego stosunek członkostwa jeszcze nie ustał. 200 zł z tytułu ekwiwalentu za nic wykorzystany urlop wypoczynkowy w rozmiarze 12 dni w 1962 r. oraz 180 zł za nie wykorzystane bilety nadto żądał zasądzenia kwoty 3 500 zł tytułem zwrotu utraconych zarobków przez 6 miesięcy i ekwiwalentu za nie wykorzystany w roku 1962 urlop W związku z tym stało się aktualne zagadnienie zachowania terminu miesięcznego z art. 2 ust. 2 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. o ograniczeniu
Katalog dopuszczalnych potrąceń z wynagrodzenia pracownika zawarty w art. 87 k.p. nie przewiduje kosztów zakwaterowania oraz logistyki. r. z powodu wydania go przez skład sprzeczny z prawem w związku z udziałem w nim sędziego wyłączonego z mocy ustawy. Z kolei zgodnie z art. 171 § 1 k.p. w przypadku niewykorzystania przysługującego pracownikowi urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: I. nieważność postępowania z powodu sprzeczności składu orzekającego z przepisami prawa
Naruszenie dobra osobistego - innego aniżeli wymienione w przepisach art. 445 § 1 w zw. z art. 444 k.c. oraz w art. 445 § 2 k.c. - nie uzasadnia przyznania osobie poszkodowanej zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Bezpodstawne jest także zasądzenie przez Sąd Wojewódzki na rzecz powoda odszkodowania z tytułu nieotrzymania przezeń urlop Ponieważ bezsporne jest, że powód nie otrzymał urlopu wypoczynkowego za lata 1971/72, należy mu się z tego tytułu odszkodowanie w kwocie Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Edwarda M. przeciwko Przedsiębiorstwu Budownictwa Ogólnego w P. o sprostowanie opinii
Niedopuszczalność drogi sądowej dla dochodzenia przez etatowych pracowników Państwowego Monopolu Spirytusowego odszkodowania za zwolnienie z pracy bez wypowiedzenia istnieje również po wejściu w życie dekretu z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych, stosunek pracy bowiem pracowników etatowych Państwowego Monopolu Spirytusowego nie utracił swego administracyjno-prawnego charakteru Sąd Powiatowy w Poznaniu odrzucił pozew Wacława W. o odszkodowanie za zwolnienie go z pracy bez wypowiedzenia z powodu niedopuszczalności sądowa dla roszczeń zwolnionego etatowego pracownika" PMS o trzymiesięczne wynagrodzenie i odprawę oraz ekwiwalent za jednomiesięczny urlop Z tych powodów Sąd Najwyższy rewizję oddalił z mocy art. 383 k. p. c.
W świetle przepisu art. 165 k.z. nie jest uzasadnione zasądzenie zadośćuczynienia wówczas, gdy pracownik, który otrzymał od pracodawcy pojazd mechaniczny do swej dyspozycji (w celu załatwienia osobistego interesu), sam przyczynił się w znacznym stopniu do wypadku, jakiemu uległ w czasie jazdy samochodem, wprowadzając kierowcę w stan nietrzeźwości. Pozwany odpowiada zatem także z mocy art. 145 k.z. w związku z wyrządzeniem szkody z winy podwładnego przy wykonywaniu powierzonej czynności Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Michała S. przeciwko Państwowemu Ośrodkowi Maszynowemu w Z. o odszkodowanie, po rozpoznaniu rewizji zasadą prawidłowego korzystania z pojazdu.
Nie można przyjąć, że ta sam praca (faktycznie wykonywana) jest jednocześnie, w tym samym czasie świadczona na rzecz innego podmiotu w ramach równoległego stosunku pracy. podmiotu odszkodowanie w związku z rozwiązaniem stosunku pracy z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracodawcy. S. o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz odszkodowanie w związku z rozwiązaniem pracę w godzinach nadliczbowych i dni wolne od pracy od 1 stycznia 2002 r. do 21 czerwca 2005 r. oraz ekwiwalentu za niewykorzystany urlop
według systemu czasu pracy przewidzianego w art. 1 ustawy z 1919 r. Umowa określająca zatrudnienie pracownika w systemie równoważnego czasu pracy jest umową ważną w świetle art. 58 k.c., jeśli jej warunki są korzystniejsze dla pracownika od czasu pracy przewidzianego w art. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy w przemyśle i handlu (jedn. tekst: Dz.U. z 1933 r., Nr 94, poz. 734 ze zm.). Zależy to od konkretnych okoliczności, a przede wszystkim od rodzaju pracy i jej intensywności, które - bez uszczerbku dla zdrowia pracownika - pozwalają na przedłużenie dobowej normy czasu pracy i skrócenie czasu pracy w innych dniach tygodnia, przy jednoczesnym stwierdzeniu, że wynagrodzenie pracownika nie uległo znacznemu obniżeniu w porównaniu z wynagrodzeniem, jakie otrzymywałby, gdyby był zatrudniony Ustawa z 1919 r. uznała, że 8-godzinny dzień pracy z reguły nie nadweręża zdrowia pracownika. Dz.U. z 1947 r. Nr 52, poz. 278). Rejman Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Leonarda P., Kazimierza Z., Ryszarda G., Józefa F., Jana K. i Edwarda K. przeciwko
Żądanie osoby zobowiązanej ustalenia wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego z upływem lat 5 od orzeczenia rozwodu nie może być uznane za nadużycie prawa podmiotowego”. powodu choroby psychicznej nie będzie w stanie również po upływie pięciolecia utrzymać się własnymi siłami, a więc czy w tych okolicznościach Przewodniczący: Prezes Z. Resich. Sędziowie: W. Brył (sprawozdawca), H. Jaślan. Z powyższych względów należało powziąć powyższej treści uchwałę.
Okres zasadniczej służby wojskowej podlegający zaliczeniu do okresu zatrudnienia pracownika z mocy art. 125 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (jedn. tekst: Dz.U. z 1988 r. Nr 30, poz. 207) wlicza się do zakładowego stażu pracy, jeżeli w porozumieniu o zakładowym systemie wynagradzania postanowiono, że dodatek stażowy przysługuje za pracę w danym zakładzie z uwzględnieniem poprzednich okresów zatrudnienia (art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. o zakładowych systemach wynagradzania jedn. tekst: Dz.U. z 1988 r. Nr 28, poz. 196). Dz.U. z 1988 r. Szymańska, Z. Zaziemski. Sąd Najwyższy z udziałem prokuratora w Ministerstwie Sprawiedliwości, S. Przepis ten był częściowo zmieniany: protokołem dodatkowym nr 4 z dnia 20 lipca 1988 r., w związku z nowelizacją ustawy z dnia 26 stycznia
zw. z art. 471 k.c. poprzez brak kwalifikacji pandemicznego rozprzestrzeniania się choroby wywołanej koronawirusem jako siły wyższej. okoliczność, że w póxniejszym okresie, już po nabyciu kolejnych partii towaru, pozwana kontynuowała jego sprzedaż innym podmiotom po wyższej 7 grudnia 2023 r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023
Wymienione zarządzenie w § 4 ust. 3 stanowi, że przez wynagrodzenie pobierane według zajmowanego stanowiska (ust. 1 lit. a) należy rozumieć średnie wynagrodzenie pracownika z ostatnich 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających skierowanie do pracy na statku rybackim (tzn. obliczone według zasady jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy)". Wynagrodzenie to nie obejmuje dodatku morskiego. Z mocy § 4 ust. 1 zarządzenia Ministra Żeglugi z dnia 14 sierpnia 1965 r., stanowiącego podstawę wypłacania dodatku morskiego, dodatek ten stanowi część należności za pracę na morzu, uzupełniając wymienione w lit. a tegoż przepisu wynagrodzenie pobierane według zajmowanego stanowiska" w jednostce zatrudniającej specjalistę. Gdy więc specjalista z poprzedniego rejsu od razu przechodzi na następny rejs, nie ma podstaw do powiększania wysokości tego dodatku przy takim następnym rejsie przez włączanie do podstawy obliczeniowej dodatku kwoty nim objętej. Przepis ten, jako płacowy, podlega ścisłej interpretacji, na którą nie mają wpływu względy dotyczące niwelacji poziomu zarobków rybaków i specjalistów morskich. dnia 21 czerwca 1969 r. o obliczaniu wynagrodzenia za urlop, które nie obowiązywało w chwili wydania tego zarządzenia. 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających skierowanie do pracy na statku rybackim (tzn. obliczone według zasady jak wynagrodzenie za urlop Osobne unormowanie obu tych składników płacy wynika z odrębnej podstawy każdego z nich.
Jeżeli ważne powody uzasadniające rozwiązanie przysposobienia zachodzą wyłącznie po stronie tego, kto z takim żądaniem wystąpił, rozwiązanie przysposobienia nie może być orzeczone nawet wtedy, gdy przysposobiony jest pełnoletni, ponieważ uwzględnienie żądania byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego w Państwie Ludowym. gospodarstwie ponad jej siły i możliwości. to usprawiedliwiony jest w świetle- wyżej przytoczonych wyjaśnień jej zarzut, że wobec braku ważnego w rozumieniu art. 70 § 1 k.r. powodu Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Walentego i Jadwigi małż. S. Przeciwko Krystynie S.
Skutek taki jednak nie nastąpił z uwagi na zawieszenie biegu przedawnienia z powodu okoliczności odpowiadających stanowi siły wyższej D. i jego następcy prawni z powodu siły wyższej nie mogli dochodzić przed sądem oraz innymi właściwymi organem swoich przez czas trwania (art. 175 k.c.), termin przedawnienia nie rozpoczyna się a rozpoczęty ulega zawieszeniu, co do wszelkich roszczeń, gdy z powodu siły
urlop, wydanie świadectwa pracy, odszkodowanie, wynagrodzenia za okres wypowiedzenia i za pracę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 w związku z art. 397 § 3 w związku z art. 373 k.p.c nr 2216090; z 25 kwietnia 2012 r., II PZ 7/12, OSNP 2013 nr 7-8, poz. 85; z 21 listopada 2011 r., II PZ 33/11, LEX nr 1129106).
Zgodnie z art. 36 ust. 2 u.p.s. pracownikowi samorządowemu przysługuje wynagrodzenie zasadnicze, dodatek za wieloletnią pracę, nagroda jubileuszowa oraz jednorazowa odprawa w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz dodatkowe wynagrodzenie roczne. Jednakże, ponieważ niektóre z dodatków fakultatywnych dotyczą wszystkich zatrudnionych, bez względu na podstawę zatrudnienia, to w przypadku osób wykonujących pracę na podstawie wyboru i powołania, których nie obejmują regulaminy wynagradzania, będą one wynikać z indywidualnych uzgodnień. Z uwagi na udzielony powódce urlop rodzicielski do dnia 21 września 2017 r. okres wypowiedzenia rozpoczął swój bieg w dniu 1 października powodu choroby pracownika lub członka jego rodziny oraz za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy. że pracownik zachowuje prawo do tego dodatku w okresie „innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy”, a w tym katalogu mieści się urlop
Wobec tego należy uznać, że w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z powodu likwidacji Przyczyna wypowiedzenia była również niekonkretna z tego powodu, że zawarta w załączniku do odpowiedzi na pozew lista pracowników rozpatrywanych Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa A. B. przeciwko S. […] spółce z o.o. z siedzibą w P.
powodu pracodawca dokonuje wypowiedzenia (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 15 listopada 2006 r., I PK 112/06, Prawo Pracy 2007 ., jeżeli pracownik jest świadomy tego, z jakich powodów dochodzi do jego zwolnienia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2015 dnia 15 października 2002 r., III CZP 66/02, LEX nr 57240; z dnia 22 października 2002 r., III CZP 64/02, LEX nr 77033 i z dnia 5 grudnia
Przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. urlop wypoczynkowy z ustawowymi odsetkami od 21 listopada 2015 r. do dnia zapłaty. świadectwa pracy w ten sposób, aby zamiast zapisu, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło z powodu likwidacji zakładu pracy zostało napisane z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty; 1.248 zł tytułem zapłaty za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w okresie
Występowanie przyczyny dodatkowej nie zwalnia od odpowiedzialności odszkodowawczej ani jej nie ogranicza, chyba że ma miejsce znacznie później od pierwotnego zdarzenia wyrządzającego szkodę, nie pozostaje z tym zdarzeniem w związku przyczynowym i jest samoistną przyczyną wyrządzenia dalszej szkody. Sądu Najwyższego, że zmianę wysokości renty na podstawie art. 907 § 2 k.c. może uzasadniać spadek siły nabywczej pieniądza, w wyniku Wyrok ten został uchylony - w następstwie wniesienia przez powoda skargi kasacyjnej - przez Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 niezdolnością do pracy i rentą z tego tytułu należną powodowi (causa superveniens) sprawia, że jak stwierdził Sąd Najwyższy w końcowym
Pracodawca nie może zwolnić się od odpowiedzialności związanej z niezachowaniem przepisów bhp zarzutem, że również poszkodowany pracownik nie dopełnił obowiązków z zakresu bhp. Dlatego, gdy odpowiedzialny broni się wykazywaniem, że szkoda nastąpiła wyłącznie z winy poszkodowanego (osoby trzeciej), nadal przyjmuje się jego odpowiedzialność, gdy udowodnione zostało, że obok tej przyczyny działała inna, która istniała po jego stronie. wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą pozwany nie ponosi odpowiedzialności. myśl art. 435 § 1 k.c. okolicznością uwalniającą pozwaną spółkę od odpowiedzialności jest stwierdzenie, że szkoda nastąpiła wskutek siły Sp. z o.o. w K. na rzecz powódki Z.
Pracodawca może wskazać kilka przyczyn wypowiedzenia umowy o pracę, w tym przyczyny dotyczące pracownika i inne niedotyczące pracownika (dotyczące pracodawcy), a wypowiedzenie jest uzasadnione, gdy choćby jedna ze wskazanych przyczyn jest usprawiedliwiona. urlopu, choroby, czy innego wypadku losowego. Powódka często korzystała z kilkudniowych zwolnień od pracy oraz z pojedynczych dni urlopu, co powodowało konieczność jej zastępowania Często korzystała z pojedynczych dni urlopu, który powinien być zaplanowany.
Przepis art. 691 k.c., przewidujący na wypadek śmierci najemcy wstąpienie w stosunek najmu osób mu bliskich wspólnie z nim zamieszkałych, nie ma zastosowania do osobnych kwater stałych w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz.U. tych kwater i z korzystaniem z nich. do osobnych kwater stałych w rozumieniu ustawy z 20 maja 1976 r. Taki wniosek wspiera dalszy argument z zakresu wykładni logicznej.
Prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 1 stycznia do 30 grudnia 1999 r. w czasie korzystania z urlopu górniczego rodziło obowiązek opłacania składek z tytułu tej działalności. Z tych powodów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2008 r. sprawy z odwołania Czesława F. przeciwko Zakładowi Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sprawa dotyczy objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej