Niedopuszczalne jest ich zawieszenie lub ograniczenie w imię takich lub innych układów rządzącej siły politycznej. ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./, z gwarancjami praw i swobód obywatelskich wynikających z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej /zwłaszcza z zasadą równości wobec prawa/ oraz ustaleniami Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, zwłaszcza z jego art. 25 lit. Użyte w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o rozwiązywaniu stosunku pracy z pracownikami państwowymi mianowanymi w urzędach naczelnych i centralnych organów administracji państwowej oraz terenowych organów administracji rządowej /Dz.U. nr 51 poz. 300/ pojęcie nieostre "inne ważne przyczyny" jako podstawa rozwiązania stosunku pracy musi być interpretowane zgodnie z podstawowymi założeniami urzędnikiem państwowym także z powodu innych reorganizacji niż określone w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach Niedopuszczalne jest ich jakiekolwiek ograniczenie lub zawieszenie w imię takich czy innych układów rządzącej siły politycznej. Na czas zajmowania stanowiska wymagającego kwalifikacji pedagogicznych w organie administracji państwowej otrzymał jako nauczyciel urlop

Pracownik nie uzyskuje prawa do urlopu wypoczynkowego w okresie, za który przyznano mu odszkodowanie na podstawie art. 56 Kodeksu pracy. Sąd Najwyższy rozważył następujące kwestie: zgodnie z art. 153 k.p. pracownik uzyskuje prawo do pierwszego urlopu z upływem roku pracy W związku z treścią świadectwa pracy powód w 1988 r. nie otrzymał urlopu wypoczynkowego w nowym zakładzie pracy. W tej sytuacji powód żądał zasądzenia kwoty 31.900 zł z odsetkami jako ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za 1988 r.

Oznacza to, że odmowa przyjęcia nowych warunków pracy noszących znamiona szykany, jak i nieprzyjęcie warunków wyraźnie z jakiegoś powodu niedogodnych dla pracownika nie stoi na przeszkodzie uznaniu, że przyczyny rozwiązania stosunku pracy leżą wyłącznie po stronie zakładu pracy. Okoliczność, że rozwiązanie stosunku pracy następuje w trybie wypowiedzenia zmieniającego, a nie w drodze wypowiedzenia definitywnego, ma jedynie znaczenie dla oceny, czy przyczyny z art. 1 ust. 1 ustawy z 28.XII.1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. nr 4, poz. 19 ze zm.) stanowią Będzie tak wtedy, gdy z uwagi na interes pracownika i zakładu pracy oraz rodzaj i charakter zaproponowanej pracy w zasadzie można oczekiwać, iż pracownik powinien przyjąć zaoferowane mu nowe warunki. powodu, że rozwiązanie z nim stosunku pracy nastąpiło w warunkach określonych w art. 10 ust. 1 ustawy z 28.XII.1989 r. Oznacza to, że odmowa przyjęcia nowych warunków pracy noszących znamiona szykany, jak i nieprzyjęcie warunków wyraźnie z jakiegoś powodu za urlop na skutek rewizji obu stron od wyroku Sądu Wojewódzkiego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 26 czerwca 1990

żołnierza lub pracownika zatrudnionego w siłach zbrojnych nastąpiło przy wykonywaniu powierzonych im obowiązków służbowych z winy nieumyślnej (art. 20 ustawy). Przyznanie poszkodowanemu żołnierzowi świadczeń na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. nr 53, poz. 342) wyłącza możliwość dochodzenia dalszego odszkodowania na podstawie przepisów prawa cywilnego od jednostki wojskowej tylko wówczas, gdy wyrządzenie szkody przez za krzywdę oraz o rentę uzupełniającą utrzymując, że z powodu poddawania go forsownym ćwiczeniom bojowym doznał istotnego trwałego uszczerbku Według jednego z nich (postanowienie Sądu Najwyższego z 15.X.1987 r. (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 22.VI.1970 r. III CZP 111/69 – OSN z 1971 r., z. 1, poz. 4).

Przy czasowym powierzeniu pracownikowi innej pracy niż określona w umowie o pracę (art. 42 § 4 k.p.) obniżeniu nie może ulec wynagrodzenie pracownika obliczone na zasadach ustalenia ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop. Roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej przez zakład pracy wskutek niezwrócenia pracownikowi dokumentów złożonych przez niego w związku ze stosunkiem pracy nie powinno być wyższe niż takie samo roszczenie związane z niewydaniem świadectwa pracy albo opinii. Nie powinno więc przekraczać wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy dłuższy niż 6 tygodni (art. 99 § 2 k.p.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rewizja powoda nie jest zasadna w części dotyczącej oddalenia powództwa o wyrównanie premii za miesiąc urlop oraz wynagrodzenia za okres powierzenia pracy niezgodnej z umową. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Zbigniewa J. przeciwko Okręgowemu Przedsiębiorstwu Przemysłu Mięsnego w O. – Zakładowi

Przepis art. 3581 § 3 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy – Kodeksu cywilnego (Dz.U. nr 55, poz. 321) ma zastosowanie również do nie uiszczonych jeszcze spłat zasądzonych, przed wejściem w życie tej ustawy, prawomocnym orzeczeniem na rzecz trwale niezdolnego do pracy współwłaściciela nieruchomości rolnej, jeżeli okoliczności uzasadniające zastosowanie powołanego przepisu nastąpiły po wydaniu tego powodu, że nie może egzekwować i spożytkować – zgodnie z przeznaczeniem – przyznanej mu spłaty. Zmiana bowiem siły nabywczej pieniądza nie wywiera wpływu na istniejące zobowiązania z mocy samego prawa, lecz ustawodawca pozostawił o zniesieniu współwłasności dział spadku i inne), mogą być zmienione, gdy nastąpiła istotna zmiana siły nabywczej pieniądza po powstaniu

O istnieniu obowiązku alimentacyjnego między małżonkami pozostającymi we wspólnym pożyciu – jako przesłanki renty odszkodowawczej nie przesądza okoliczność, czy pozostały przy życiu małżonek pracuje zarobkowo. Zakres obowiązku ich zaspokajania zależy od siły i możliwości zarobkowych oraz majątkowych, a sposób może polegać na osobistych staraniach z innego majątku itp. Fundusz przeznaczony na utrzymanie rodziny tworzy się z różnych źródeł, np. z pracy zarobkowej, dochodu z gospodarstwa rolnego, dochodów

W przypadku szkody wyrządzonej osobom trzecim przez przedsiębiorstwa posługujące się statkami powietrznymi przy zabiegach agrotechnicznych stosuje się art. 435 § 1 k.c. w związku z art. 72, 73 i 88 prawa lotniczego (ustawa z dnia 31 maja 1962 r., Dz.U. nr 32, poz. 152 ze zm.). Z przytoczonych wyżej względów, wobec braku podstaw rewizyjnych z art. 368 k.p.c. i na zasadzie art. 387 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł art. 435 § 1 k.c., i po drugie, że przepisy z art. 436 k.c. w związku z art. 72, 73 i 74 prawa lotniczego przemawiają za odpowiedzialnością art. 72, 73 i 88 prawa lotniczego (Dz.U. nr 32 z 1962 r., poz. 152 ze zm.).

Zgodnie z art. 23 §2 k.p. - w razie przejęcia zakładu pracy przez inny zakład staje się on strona w stosunku pracy z pracownikami przejętego zakładu. Stosunek ten następuje z mocy prawa, a wiec nowy zakład nie musi zawierać z pracownikami przejmowanego zakładu pracy umów o pracę. Sąd Najwyższy zważył, że rewizja powoda nie jest uzasadniona, gdyż nie zachodzi żadna z podniesionych przez niego podstaw rewizyjnych Dnia 20 sierpnia 1987 r. uzyskał urlop bezpłatny ze względu na wyjazd na kontrakt zagraniczny. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Alfreda T. przeciwko Zakładowi Podzespołów Telekomunikacyjnych (...)

Okres, o jaki skrócono wypowiedzenie umowy o pracę (art. 361 § 1 k.p.), za który pracownikowi przysługuje odszkodowanie, wlicza się do okresu zatrudnienia w zakładzie pracy zobowiązanym do wypłaty odszkodowania, jeżeli w tym okresie pracownik pozostawał bez pracy (art. 36 § 2 k.p.). Art. 36 k.p. stanowi, że w przypadku wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, m.in. z powodu zmniejszenia zakładzie pracy i od tego zakładu będzie mu przysługiwał ekwiwalent za niewykorzystany urlop, bowiem stosunek pracy rozwiązał się dopiero z dniem 31 stycznia.

Okres zasadniczej służby wojskowej podlegający zaliczeniu do okresu zatrudnienia pracownika z mocy art. 125 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (jedn. tekst: Dz.U. z 1988 r. Nr 30, poz. 207) wlicza się do zakładowego stażu pracy, jeżeli w porozumieniu o zakładowym systemie wynagradzania postanowiono, że dodatek stażowy przysługuje za pracę w danym zakładzie z uwzględnieniem poprzednich okresów zatrudnienia (art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. o zakładowych systemach wynagradzania jedn. tekst: Dz.U. z 1988 r. Nr 28, poz. 196). Dz.U. z 1988 r. Szymańska, Z. Zaziemski. Sąd Najwyższy z udziałem prokuratora w Ministerstwie Sprawiedliwości, S. Przepis ten był częściowo zmieniany: protokołem dodatkowym nr 4 z dnia 20 lipca 1988 r., w związku z nowelizacją ustawy z dnia 26 stycznia

Okres zasadniczej służby wojskowej podlegający zaliczeniu do okresu zatrudnienia pracownika z mocy art. 125 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (j.t. Dz.U. z 1988 r. nr 30, poz. 207) wlicza się do zakładowego stażu pracy, jeżeli, w porozumieniu o zakładowym systemie wynagradzania postanowiono, że dodatek stażowy przysługuje za pracę w danym zakładzie z uwzględnieniem poprzednich okresów zatrudnienia (art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagradzania – j.t. Przepis ten był częściowo zmieniony protokołem dodatkowym nr 4 z 20.VII.1988 r. w związku z nowelizacją ustawy z 26 stycznia 1984 r. o Wprawdzie z art. 5 k.p., art. 2417 § 6 k.p. oraz z art. 23 ustawy z 26 stycznia 1984 r. wynika zasada pierwszeństwa norm zakładowych przed Zgodnie z ustawą z 21.XI.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (j.t.

Pracownikowi w okresie wypowiedzenia przysługują te same uprawnienia – łącznie z uprawnieniem do wynagrodzenia w określonej wysokości – co i innym pracownikom zakładu pracy. Jeśli więc wszystkim pracownikom zakładu przyznane zostały podwyżki wynagrodzeń, a pominięto tylko powoda, z tej tylko racji, iż znajduje się w okresie wypowiedzenia, należy to traktować jako nieuzasadnioną szykanę i naruszenie prawa. Uzasadnienie Wyrokiem z 19.VI.1990 r. zastępcy dyrektora, z dotychczasowych dwóch. Sąd Wojewódzki prawidłowo ustalił, iż zwolnienie powoda nie nastąpiło z przyczyn przewidzianych w ustawie z 28.XII.1989 r.

Członkowi spółdzielni mieszkaniowej, który zgodnie z postanowieniami umowy o budowę garażu otrzymał w używanie garaż wzniesiony własnym kosztem na gruncie tej spółdzielni na zasadzie najmu, nie przysługuje roszczenie o przekształcenie tego prawa na przewidziane w statucie – jako druga forma oddawania boksów garażowych – spółdzielcze prawo do garażu. Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Borysa B. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w B. o przydział garażu po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Białymstoku postanowieniem z dnia 20 kwietnia przekształcenie umowy najmu garażu na spółdzielcze prawo do garażu w sytuacji gdy członek spółdzielni mieszkaniowej garaż wybudował z

Przy osądzie czynów znamiennych skutkiem śmiertelnym zamiar sprawców można i należy ustalać na podstawie sposobu ich działania przestępnego, rodzaju użytych w ramach tego działania niebezpiecznych narzędzi, ilości oraz siły ciosów zadawanych nimi pokrzywdzonemu, a także według tego, w jakie organy ciała ofiary tymi narzędziami godzili. k.k., z powodu rewizji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego ustalać na podstawie sposobu ich działania przestępczego, rodzaju użytych w ramach tego działania niebezpiecznych narzędzi, ilości oraz siły art. 158 § 1 i 3 k.k. w zb. z art. 159 k.k. oraz w zw. z art. 10 § 2 k.k.

Powództwo byłego pracownika o ustalenie, że nie istnieje zobowiązanie do zwrotu kosztów poniesionych przez zakład pracy w związku z nauką pracownika w czasie zatrudnienia, wyegzekwowanych w trybie egzekucji administracyjnej, jest sprawą ze stosunku pracy o roszczenie związane ze stosunkiem pracy. powodu wcześniejszego rozwiązania przez siebie umowy o pracę za wypowiedzeniem rozwiązania tej umowy przez zakład pracy bez wypowiedzenia uprawnień i obowiązków stron wynikających zarówno z umowy o pracę, jak i z dodatkowej umowy. Bryndy, w sprawie z powództwa Grażyny Z. przeciwko Państwowemu Zakładowi Ubezpieczeń IV Inspektorat w W. o ustalenie po rozpoznaniu na

Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby zawodowej nie uwzględnia się wynagrodzenia za dyżury zakładowe pełnione przez lekarza zatrudnionego w zakładzie społecznym służby zdrowia. Z tych powodów Sąd Najwyższy powziął uchwałę o treści przytoczonej w sentencji, dostosowując ją do stanu faktycznego sprawy. przemawia to, że wynagrodzenie za dyżury zakładowe wypłacane jest z osobowego funduszu płac oraz wlicza się je do wynagrodzenia za urlop Rozporządzenie to ma zastosowanie także przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu niezdolności do pracy powstałej z powodu

Roszczenie z art. 1 powołanej ustawy powstaje, gdy stosunek pracy z pracownikiem został rozwiązany w jakikolwiek sposób, a także w razie gdy umowa o pracę wygasła w związku z okolicznościami, o których mowa w tym przepisie. Roszczenie o ponowne nawiązanie stosunku pracy wynika z nowej, wprowadzonej przez ustawę z 24 maja 1989 r. o przywróceniu praw pracowniczych osobom pozbawionym zatrudnienia za działalność związkową, samorządową, przekonania polityczne i religijne (Dz.U. art. 32, poz. 172 ze zm.), podstawy prawnej, w związku z czym nie należy w rozumowaniu ani w toku postępowaniu dowodowego stosować analogii do reguł Z woli ustawodawcy wyrażonej w tej ustawie, sprawy wcześniej rozstrzygnięte badane są ponownie przez sąd nie dlatego, że wyroki sądowe wydane zostały w sprzeczności z obowiązującym w owym czasie prawem, lecz dlatego, że prawodawca nakazuje, by ocenić decyzje o rozwiązaniu stosunku pracy w świetle nowych kryteriów sformułowanych w jej art. 1. Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 350 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Kulminacją tego konfliktu było zajście w dniu 16.V.1986 r., w trakcie którego powódka używając siły wyprowadziła Jadwigę N. ze swojego r.) i nie wiązało się z użyciem siły fizycznej przez powódkę, nie mogło więc mieć wpływu na decyzję dyrekcji podjętą kilka dni wcześniej

Renta uzupełniająca pobierana od zakładu pracy, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 31 marca 1977 r. o dalszym zwiększeniu emerytur i rent oraz o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz.U. Nr 11, poz. 43), nie może ulec podwyższeniu wskutek spadku wartości nominalnej pieniądza za okres przed dniem 1 października 1990 r. Ustawa wypadkowa nie przewidywała od zakładu pracy innych świadczeń poza jednorazowym odszkodowaniem z powodu trwałego lub długotrwałego poz. 321) zmieniła brzmienie art. 358 k.c. skreślając jego § 2 i wprowadzając art. 3581 który w § 3 stanowi: w razie istotnej zmiany siły z. 9, poz. 169 i z dnia 30 grudnia 1977 r., III PR 181/77 OSNCP 1978 z. 8, poz. 146), świadczenia cywilnoprawne w postaci rent uzupełniających

Pojęcie „znęcanie się” zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić lub może to uczynić tylko w niewielkim stopniu. Nie jest zatem możliwe przyjęcie wzajemnego znęcania się nad sobą małżonków w tym samym czasie. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Krystyny W., skazanej z art. 184 § 1 k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na korzyść od wyroków Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 grudnia 1987 r. i Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 23 marca 1988 r. Uzasadnienie Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z 4.XII.1987 r.

Treścią przestępstwa określonego w art. 88 § 1 w związku z art. 86 k.k. Wojska Polskiego jest wejście w porozumienie z innymi osobami w kierunku usiłowania zmiany przemocą ustroju Państwa Polskiego. II. A więc i z tego powodu nie można czynić oskarżonym zarzutu przejawiania zachowań naruszających prawo. Wojska Polskiego, z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na korzyść oskarżonych od wyroku b. Z tego właśnie powodu oskarżone uznały i w czasie swych spotkań realizowały działania zmierzające do przeciwstawienia się tym – ich zdaniem

3) jest wyczerpująco i logicznie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 372 § 1 pkt 1 k.p.k.). wyrok ten utrzymano w mocy wyrokiem Sądu Najwyższego w Izbie Wojskowej z dnia 26 maja 1975 r., z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej konfiskatą mienia w całości, przy czym postępowanie karne o czyny zakwalifikowane z art. 55 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o 1975 r. i Sądu Najwyższego – Izby Wojskowej z dnia 26 maja 1975 r. – w uwzględnieniu rewizji nadzwyczajnej oraz z urzędu zaskarżone wyroki