Za nienależnie pobrane uważa się świadczenie wychowawcze wypłacone mimo braku prawa do tego świadczenia, bez względu na świadomość osoby pobierającej o jego nieprzysługiwaniu i faktyczne wykorzystanie środków zgodnie z celem ustawy.
Organy administracyjne muszą uwzględniać orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w kontekście niekonstytucyjności przepisów oraz dokonywać samodzielnych ustaleń w przypadkach, gdzie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.
Decyzja o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego musi uwzględniać datę złożenia wniosku zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, nawet jeśli istnieje spór co do wcześniejszych praw do innych świadczeń.
Opieka naprzemienna nad dziećmi, wynikająca z orzeczeń sądu powszechnego, skutkuje podziałem świadczenia 'dobry start' między rodziców, nawet w przypadku rzeczywistej dysproporcji w opiece, dopóki orzeczenie nie zostanie zmienione.
Postępowanie o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne powinno uwzględniać kwestię przedawnienia tych należności, a sąd administracyjny jest właściwy do badania tej kwestii w ramach kontroli decyzji organu.
Więzi rodzinne, rozumiane jako szczególna relacja bliskości łącząca członków rodziny (zwłaszcza między małżonkami oraz między rodzicami i dziećmi), stanowią dobro osobiste podlegające ochronie prawnej na podstawie art. 23 k.c. i art. 24 § 1 k.c., a ich naruszenie wskutek śmierci osoby bliskiej spowodowanej czynem niedozwolonym uprawnia do dochodzenia zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na podstawie
Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego obywatelom Ukrainy powinno opierać się na zapisach specustawy ukraińskiej, która zawiera pełne unormowanie tej kwestii, nie pozostawiając miejsca na stosowanie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych przez analogię.
Dla uzyskania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego niezbędna jest rezygnacja z pobierania jakiegokolwiek innego konkurencyjnego świadczenia, które stanowi negatywną przesłankę jego przyznania, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Oddalenie skargi kasacyjnej przy utrzymaniu w mocy decyzji o nienależności świadczeń wskazuje na prawidłowość procedury administracyjnej i sądowej, a także brak możliwości uchylenia decyzji w oparciu o zarzuty proceduralne i materialne wysunięte przez skarżącą.