Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej przez jednego wspólnika spółki cywilnej nie jest skuteczne, jeśli pozostali wspólnicy nie dokonali tego aktu prawnego, co oznacza utrzymanie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego dla zgłaszającego wspólnika.

Gminny program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, będący aktem wewnętrznego charakteru, nie wymaga waloru aktu prawa miejscowego, a proceduralne wady w jego przyjęciu, o ile nie wpływają na jego merytoryczną zgodność z prawem, nie skutkują jego nieważnością.

Oddalenie skargi kasacyjnej: Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja organu administracyjnego o braku stwierdzenia choroby zawodowej była prawidłowa, a skarga kasacyjna nie podważyła zasadności wcześniejszego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Decyzje odmawiające przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie opiekującej się niepełnosprawnym członkiem rodziny z powodu posiadania rodzeństwa są nieuzasadnione, jeśli opieka uniemożliwia podjęcie pracy zawodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodną z prawem decyzję o stwierdzeniu przewlekłej choroby zawodowej na podstawie orzeczenia lekarskiego, odrzucając zarzuty spółki dotyczące błędnej oceny dowodów i niewystarczającego zbadania wpływu czynników pozazawodowych na stan zdrowia pracownika.

W przypadku zbiegu uprawnień do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy oraz świadczenia pielęgnacyjnego, warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest zawieszenie pobierania renty, co wyklucza jednoczesne korzystanie z obu świadczeń socjalnych.

Umowa zawarta między spółką a lekarzem, jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, wiązała się z obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, przeciwnie do błędnej kwalifikacji umowy jako dzieła przez WSA.

Ograniczenie nocnej sprzedaży alkoholu na mocy uchwały gminnej nie narusza zasad wolności działalności gospodarczej ani zasady równości, jeżeli mieści się w ustawowych granicach ochrony zdrowia i porządku publicznego.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku, gdy inne osoby zobowiązane do alimentacji mogą partycypować w opiece nad osobą wymagającą pomocy, nie narusza przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych ani Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie ogranicza prawa obywateli Ukrainy do uzyskania świadczeń pielęgnacyjnych, co nakazuje wykładnia zgodna z celem wspierania obywateli Ukrainy legalnie przebywających w Polsce w kontekście systemu świadczeń rodzinnych.

W razie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, późniejsze odrzucenie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga wykazania zmiany okoliczności faktycznych. Organy muszą badać związek przyczynowy między opieką a rezygnacją z zatrudnienia zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a.

Osoba wychowująca wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem, mimo że jest niezamężna, nie kwalifikuje się jako samotnie wychowująca dziecko według obowiązującej definicji zawartej w art. 3 pkt 17a u.ś.r.

Zgodnie z art. 184 w związku z art. 182 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w sprawie dodatku węglowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał prawidłowość rozpoznania choroby zawodowej u pracownika, podkreślając związek przyczynowy między schorzeniem a narażeniem zawodowym, na podstawie miarodajnego materiału dowodowego i orzeczenia lekarskiego.

Organ rentowy ponosi odpowiedzialność za opóźnienie w ustaleniu i wypłacie świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych również wówczas, gdy odmowa przyznania świadczenia wynikała z błędnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, a nie z braku dowodów niedostępnych