Umowa o świadczenie usług, której przedmiotem jest przygotowanie i prowadzenie szkoleń, podlega przepisom dotyczącym umów zlecenia, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach zdrowotnych.

Stwierdzenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu umowy o świadczenie usług wymaga kwalifikacji umowy na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie subiektywnej nomenklatury stron. Zastosowanie przepisów o zleceniu wpływa na podleganie ubezpieczeniom społecznym.

Umowa zawarta na gruncie art. 627 k.c. uznawana jest za umowę wartościującą na efekt samoistny i weryfikowalny; jednakże brak takich cech konstytutujących rezultatu, kwalifikuje umowę jako świadczenie usług, nie dzieło, co implikuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego na mocy art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) u.ś.o.z.

Umowa cywilnoprawna dotycząca prowadzenia szkoleń, w kontekście podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, uznana jest za umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego o zleceniu. Tym samym, uczestnik podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e u.ś.o.z.).

Niepodjęcie lub rezygnacja z zatrudnienia musi być bezpośrednio związana z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną. Nie spełniających tego warunku nie przyznaje się świadczenia pielęgnacyjnego.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b) ustawy o świadczeniach rodzinnych, przyznanie obu świadczeń jednocześnie jest wykluczone; prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przysługuje od momentu wygaśnięcia konkurencyjnego świadczenia.

Osoba pobierająca świadczenia rodzinne w sposób nienależny, która była wcześniej prawidłowo pouczona o obowiązkach informacyjnych dotyczących zmian wpływających na prawo do świadczeń, zobowiązana jest do ich zwrotu, gdy pokładane w niej zaufanie nie zostało należycie przez nią utrzymane.

O tożsamości spraw administracyjnych nie decyduje wyłącznie data złożenia kolejnego wniosku o świadczenie, lecz zmiana okoliczności faktycznych i prawnych - niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego przed odmową jego wszczęcia.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej od dnia uzyskania tego statusu do dnia wykreślenia spółki z KRS, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę.

Umowa o przygotowanie i prowadzenie zajęć szkoleniowych jest umową o świadczenie usług, podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż brak jej elementów charakterystycznych dla umowy o dzieło, tj. weryfikowalnego rezultatu.

Umowa o przygotowanie i prowadzenie szkoleń nie była umową o dzieło, lecz umową o świadczenie usług, podlegającą przepisom o zleceniu, co uzasadniało obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy umowy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przeszkodą do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie może być fakt istnienia innych krewnych zobowiązanych alimentacyjnie względem osoby wymagającej opieki, jeśli faktyczną opiekę sprawuje skarżąca, która zrezygnowała z pracy. (art. 17 ust. 1 u.ś.r.)

Czynności polegające na przeprowadzaniu szkoleń edukacyjnych z zakresu doskonalenia umiejętności nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co uzasadnia podleganie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Pobieranie emerytury uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego; możliwe jest jedynie poprzez zawieszenie świadczenia emerytalnego. Skarga kasacyjna nie wykazała uchybień w postępowaniu, które mogłyby wpłynąć na wynik sprawy, zatem została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że równoczesne pobieranie świadczenia pielęgnacyjnego i renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy jest niedopuszczalne. Uprawniony zobligowany jest dokonać wyboru jednego ze świadczeń poprzez zawieszenie renty. W ten sposób sąd uchylił wyrok I instancji i oddalił skargę.

Osoba uprawniona do jednego ze świadczeń wymienionych w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, w tym renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, nie może uzyskać równolegle prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Wyrok TK z dnia 26 czerwca 2019 r. nie zmienia tej sytuacji, wymaga działań ustawodawczych.