W postępowaniu ze sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej sąd administracyjny bada, czy w świetle przepisów prawa materialnego wystąpiły istotne braki ustaleń faktycznych, których nie można usunąć w uzupełniającym postępowaniu dowodowym z art. 136 k.p.a. Nie ocenia natomiast meritum sprawy ani celowości i skutków życiowych decyzji kasatoryjnej. Brak podstawowych ustaleń koniecznych dla zastosowania art.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona przez NSA z uwagi na brak spełnienia ustawowych przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przed 2023 roku oraz prawidłową ocenę prawną przez sąd I instancji.

Złożenie wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności przed końcem 2023 r. daje podstawę do stosowania starszych przepisów dotyczących świadczeń pielęgnacyjnych, jeśli wniosek o świadczenie zostanie złożony w terminie określonym przez art. 24 ust. 2a ustawy.

Negatywna przesłanka przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z powodu związku małżeńskiego osoby wymagającej opieki, bez oparcia się na orzeczeniu o znacznym stopniu niepełnosprawności współmałżonka, jest zgodna z prawem i zasadami konstytucyjnymi.

NSA wyraził stanowisko, że sądy administracyjne zobowiązane są do badania przedawnienia składek w ramach postępowania dotyczącego ich umorzenia; bez tego postępowanie jest bezprzedmiotowe.

Przepisy art. 99 ust. 3 pkt 2 i 3 u.p.f. dotyczące limitów antykoncentracyjnych nie mogą stanowić samodzielnej podstawy prawnej do wszczynania postępowań administracyjnych niezwiązanych bezpośrednio z procedurą wydawania zezwoleń na prowadzenie apteki.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając dobrowolne uregulowanie zaległości abonamentowych przed wszczęciem postępowania za czyniące je bezprzedmiotowym, oddalił skargę kasacyjną G.M. przeciwko decyzji KRRiT umarzającej postępowanie. NSA potwierdził, że sytuacja taka zgodnie z art. 105 K.p.a. wyklucza potrzebę meritum decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postępowanie w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie powinno być zawieszone z uwagi na równoległe postępowanie cofnięcia zezwolenia, przy braku zadeklarowanego zakazu w przepisach regulujących takie postępowania.

Wydanie przez sąd drugiej instancji wyroku w składzie jednego sędziego, ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, w okresie po dniu 26 kwietnia 2023 r., tj. po podjęciu przez skład siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego uchwały III

Nienależnie pobrane świadczenie pielęgnacyjne jest podlegające zwrotowi, gdy skarżący został należycie pouczony o braku prawa do świadczenia, a mimo to nie sprawował faktycznej opieki. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przesłanka wspólnego zamieszkiwania z dzieckiem jako warunek przyznania świadczenia wychowawczego musi być ściśle spełniona, co wyklucza możliwość przyznania świadczenia w przypadku braku stałego zamieszkania dziecka z wnioskodawcą.

Przepisy art. 99 ust. 3a i art. 4 u.p.f. określają warunki wydania zezwolenia, nie stanowią jednak samodzielnych podstaw jego cofnięcia z powodu późniejszych zmian właścicielskich."

Rolnik prowadzący działalność pozarolniczą po uzyskaniu prawa do emerytury rolniczej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w ZUS, na zasadach określonych dla pozarolniczej działalności gospodarczej.

Opinia sanitarna nie stanowi przesłanki do wszczęcia postępowania o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki, lecz wpływa na jego rozstrzygnięcie. Zasady proceduralne nie sprzeciwiają się stosowaniu przepisów sprzed nowelizacji, jeśli wniosek złożono wcześniej. Zarzuty kasacyjne nie uzasadniają uchylenia rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, uznając, że okoliczności te były już przedmiotem prawomocnie zakończonego postępowania, co uzasadnia zastosowanie zasady powagi rzeczy osądzonej.

Świadczenie pielęgnacyjne z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych przysługuje wyłącznie wtedy, gdy rzeczywisty zakres opieki nad osobą ze znacznym stopniem niepełnosprawności powoduje obiektywną niemożność podjęcia lub kontynuowania pracy zarobkowej. W skardze kasacyjnej opartej wyłącznie na art. 174 pkt 1 P.p.s.a. niedopuszczalne jest skuteczne kwestionowanie ustaleń faktycznych dotyczących