Art. 37at ust. 8 u.p.f. nie stanowi podstawy do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Kary za nieprzekazanie dokumentów w takim trybie są niezasadne.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, poprzez bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, nie rozpatrzył podania skarżącej w terminie. Skargę kasacyjną oddalono, uznając prawidłowość oceny sądu I instancji dotyczącej zaskarżenia bezczynności.
Karze administracyjnej z tytułu nieprzekazania dokumentacji, na wezwanie organu zezwalającego, podlega przedsiębiorca jedynie w ramach postępowania kontrolnego lub inspekcji właściwych dla organu, a wezwanie takie musi być zgodne z art. 37at ust. 8 u.p.f.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że skarżąca skutecznie wyczerpała środki zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji, kwalifikując jej pisma o przyspieszenie postępowania jako ponaglenia w ramach art. 37 K.p.a.
Ostatecznie, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Stwierdzono, że opieka nad niepełnosprawną matką nie uniemożliwia podjęcia zatrudnienia przez skarżącą, co wyklucza przyznanie świadczenia na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Dla przyznania świadczenia wychowawczego decyzujący jest faktyczny stan sprawowania opieki nad dzieckiem, a nie tylko sądowe orzeczenie o władzy rodzicielskiej. Faktyczne wspólne zamieszkiwanie i utrzymywanie dziecka przez rodzica są kluczowe, co może prowadzić do uchylenia decyzji administracyjnych sprzecznych z tym stanem.
W celu dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, niezbędnym jest wykazanie rzeczywistego interesu społecznego, który wykracza poza ogólne cele statutowe i spełnia indywidualne wymagania konkretnego postępowania.
NSA orzeka, iż decyzje organów administracji publicznej, odmawiające stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie spójnych orzeczeń lekarskich, nie naruszają przepisów postępowania administracyjnego, gdyż rola organu ogranicza się do oceny proceduralnej, nie zaś merytorycznego zastępowania jednostek orzeczniczych.
Umowy dotyczące przygotowania i przeprowadzenia zajęć dydaktycznych, nie prowadzące do stworzenia twórczego rezultatu, kwalifikują się jako umowy zlecenia, podlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, niezależnie od autonomii umownych deklaracji stron.
90-dniowy okres karencji w pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych nie znajduje zastosowania, gdy rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika wynikło z ciężkiego naruszenia obowiązków przez pracodawcę. Ustalenie tego wymaga pełnego zbadania okoliczności faktycznych przez organy administracyjne.
Z dniem 1 stycznia 2024 r. pobieranie świadczenia rentowego do końca 2023 r. uniemożliwia nabycie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2023 r. Zmiana przepisów prawa uniemożliwiła jego przyznanie dla osób dorosłych.
W przypadku przyznawania zasiłków rodzinnych należy uwzględniać prawa i dobro dziecka jako głównego beneficjenta świadczenia, niezależnie od statusu migracyjnego rodzica. Interpretacja przepisów winna kierować się zasadami konstytucyjnymi i konwencyjnymi, nie polegając jedynie na wykładni literalnej.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje opiekunowi cudzoziemcowi, nieposiadającemu obywatelstwa określonego w ustawie, mimo że sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem, obywatelem Ukrainy, ponieważ dziecko nie jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia.
Przy ocenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego decydujące znaczenie ma związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością stałej opieki nad osobą niepełnosprawną, przy czym obowiązek alimentacyjny innych osób nie wyklucza prawa do świadczenia.
Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki jest uzasadnione w razie utraty rękojmi należytego prowadzenia przez przedsiębiorcę, co miało miejsce w wyniku naruszeń wymagań dotyczących ewidencji i sprzedaży produktów leczniczych zgodnie z Prawem farmaceutycznym.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność pełnej weryfikacji przesłanek z art. 155 k.p.a. w kontekście kontrowersji prawnych dotyczących zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki.
Wobec nierezygnacji do 31 grudnia 2023 r. ze specjalnego zasiłku opiekuńczego, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na dotychczasowych zasadach nie powstało. Skarga kasacyjna jest oddalona. (art. 63 ustawy o świadczeniu wspierającym)
Dla uzyskania odstępstwa od wymogów odległościowych w sprzedaży alkoholu, warunkiem sine qua non jest kontynuacja działalności przez tego samego przedsiębiorcę w tej samej lokalizacji. Nowy podmiot nie może przejąć tych uprawnień poprzez umowę cywilnoprawną.
Cofnięcie skargi kasacyjnej przez organ, jeśli uznane za skuteczne i dopuszczalne, zgodnie z art. 60 i 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uzasadnia umorzenie postępowania kasacyjnego i zwrot uiszczonego wpisu.