Opieka nad osobą niepełnosprawną, która wymaga rezygnacji z zatrudnienia, uzasadnia prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet mimo istnienia innych osób zobowiązanych do alimentacji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego nie może być interpretowany rozszerzająco jako podstawa do nakładania obowiązku przekazania dokumentacji poza kontrolą lub inspekcją, co skutkuje niewłaściwym zastosowaniem kary administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepisy obowiązujące w postępowaniu administracyjnym zostały dopełnione, a świadczenie pielęgnacyjne słusznie uznano za nienależnie pobrane. Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności podniesionych w niej zarzutów.

Wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej, niezależnie od wykonywania umowy cywilnoprawnej na rzecz tej spółki.

Skarga kasacyjna, jako niezadana, zostaje oddalona; brak naruszenia przepisów postępowania oraz niewystarczające uzasadnienie zarzutów uniemożliwia zmianę wyroku sądu I instancji.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował prawo, a podnoszone zarzuty proceduralne nie miały wpływu na istotę sprawy.

Decyzja odmawiająca umorzenia opłaty za parkowanie musi być poprzedzona wnikliwym rozważeniem całości materiału dowodowego oraz uwzględniać szczególne okoliczności strony, zwłaszcza dotyczące wieku i stanu zdrowia, a wszelkie zaniedbania w tym zakresie skutkują wadliwością decyzji.

Okręgowa Rada Lekarska w Warszawie, pozostawiając wniosek I. S. bez rozpoznania, dopuściła się bezczynności. Ograniczenie to nie wynikało z rażącego naruszenia prawa, lecz z błędnej jego interpretacji. Organ zobowiązany jest do rozpoznania wniosku w terminie 30 dni.

Sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu niewłaściwości, jeżeli sąd powszechny uznał się za niewłaściwy, co zgodnie z art. 58 § 4 p.p.s.a. obliguje do rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykładnia zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny była prawidłowa a ustalenia faktyczne nie mogły być skutecznie podważone w kasacji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano skutecznych podstaw w postaci naruszenia przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, potwierdzając prawidłowość wcześniejszych orzeczeń.

W sprawie ze skargi kasacyjnej NSA oddalił skargę, podtrzymując stanowisko, że czynności procesowe, które nie wpływają na końcowe rozstrzygnięcie, nie powodują konieczności wyłączenia pracownika organu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a.