Funkcjonariusz, któremu nie złożono w terminie propozycji służby zgodnie z art. 165 ust. 7 p.w. KAS, nie ma roszczenia o przywrócenie, gdy stwierdzono jego niezdolność do służby. Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie stosunku służbowego była zgodna z prawem, a uprawomocnione wyroki nie obligują do przedłożenia propozycji służby.
Dla prawa do podwyższenia emerytury z tytułu służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, konieczne jest wykazanie istnienia rzeczywistych sytuacji zagrożenia ponad normę wynikającą z przypisanych do stanowiska obowiązków służbowych, co nie może być uzasadnione samym charakterem wykonywanych czynności.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku uprawdopodobnienia wpływu choroby psychicznej na uchybienie terminu administracyjnego, organ powinien przywrócić termin zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a.
Pismo Prezesa Rady Izby Notarialnej dotyczące odmowy wpisu na listę zastępców notarialnych nie stanowi decyzji administracyjnej, a działania te są czynnościami materialno-technicznymi, niepodlegającymi zaskarżeniu w administracyjnym trybie instancyjnym.
Skarga kasacyjna wniesiona przez M. S. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na brak podstaw do skutecznego zakwestionowania ustaleń faktycznych przyjętych przez organy celne i Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Ocena klasyfikacji taryfowej felg stalowych podlega dwustopniowym ustaleniom cech obiektywnych, z uwzględnieniem przeznaczenia poza drogami publicznymi, zgodnie z rozporządzeniem 2020/353. Decyzja ostateczna wymaga pełnych i wieloaspektowych ustaleń faktycznych.
Kwalifikacja taryfowa felg stalowych musi być dokonywana w oparciu o ich rzeczywiste konstrukcyjne przeznaczenie, uwzględniając wyjątki przewidziane w rozporządzeniu 2020/353, które nie ograniczają się wyłącznie do konkretnej kategorii pojazdów.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, oddala ją z powodu braku skutecznego podważenia ustaleń faktycznych w procesie klasyfikacji taryfowej, co uniemożliwia zasadność zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego.
Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa, oddala skargę kasacyjną, uznając klasyfikację taryfową towarów wskazaną przez organy celne za prawidłową, w związku z czym dług celny i VAT zostały nałożone zgodnie z właściwymi przepisami.
Dokumenty urzędowe podlegają zasadzie swobodnej oceny dowodów, a przepisy Unijnego Kodeksu Celnego nie ograniczają czasowo możliwości zmiany zgłoszenia celnego. Wobec braku wskazania wadliwości deklaracji pochodzenia towaru, zaskarżona decyzja zostaje uchylona.
W postępowaniu dotyczącym zmiany zgłoszenia celnego oraz weryfikacji deklaracji pochodzenia towaru, brak jest czasowych ograniczeń dla zmiany zgłoszenia wynikających z Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz unijnego kodeksu celnego; niemniej organy celne obowiązane są do rzetelnej oceny dowodów, a ich brak może skutkować uchyleniem decyzji i umorzeniem postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając obowiązek prawidłowej wykładni i oceny pojęcia „oczywistego błędu” oraz konieczność szczegółowej weryfikacji deklaracji beneficjentów przez organy administracyjne, oddalił skargę kasacyjną ARiMR.