Podmiot urządzający gry hazardowe na automatach bez wymaganej koncesji zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych podlega administracyjnej karze pieniężnej, niezależnie od odpowiedzialności karnoskarbowej.

Skarżący jako posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, ponosi odpowiedzialność administracyjną za obecność tych urządzeń, niezależnie od częściowego wynajmu lokalu innemu podmiotowi.

Przy ocenie znikomej wagi naruszenia prawa, zobowiązanego nie wolno oddalić bez wyczerpującego postępowania dowodowego co do dat wprowadzenia danych w CEPiK, mogących stanowić jedną z przesłanek zaniechania administracyjnej kary pieniężnej.

W przypadku urządzeń do gier zawierających element losowości, organizator gier na takich urządzeniach zobowiązany jest do posiadania odpowiednich zezwoleń; ich brak skutkuje nałożeniem kary pieniężnej za prowadzenie gier hazardowych bez stosownych uprawnień.

Przedsiębiorstwo transportowe ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, w tym za uzależnienie wynagrodzenia kierowcy od wykonanych kursów, co zagraża bezpieczeństwu drogowemu, niezależnie od przestrzegania norm czasu pracy.

Gry hazardowe na automatach wymagają uzyskania koncesji, jeśli zawierają choćby minimalny element losowości, niezależnie od innych cech gry. Potwierdzenie losowości w oparciu o eksperymenty procesowe uzasadnia nałożenie kary za brak zezwolenia.

Przewoźnik, zgodnie z art. 10a ust. 1 ustawy o SENT, ma obowiązek zapewniać aktualne dane geolokalizacyjne pojazdu na całej trasie przewozu. Niedopełnienie tego obowiązku, nawet z powodu zawieszenia aplikacji dostarczanego przez KAS, uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej.

Podmiot nielegitymujący się tytułem prawnorzeczowym do nieruchomości na dzień wywłaszczenia nie posiada interesu prawnego umożliwiającego wznowienie postępowania uwłaszczeniowego. Brak wykazania praw sprzecznych z domniemaniem z księgi wieczystej uniemożliwia zmianę decyzji uwłaszczeniowej w postępowaniu administracyjnym.

Odmowa przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego zasługuje na utrzymanie w mocy, gdy skarżący nie wykazał posiadania gruntów zgodnie z przepisami ustawy o płatnościach bezpośrednich, a skarga kasacyjna nie spełniała wymogów formalnych.

Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogów konstrukcyjnych, w tym nieprecyzująca naruszeń konkretnych przepisów prawa, podlega oddaleniu. Precyzyjne wskazanie przepisów wraz z formą ich naruszenia jest konieczne do rozpoznania zasadności skargi.

Gry na automatach, które zawierają element losowości i są prowadzone w celach komercyjnych, wymagają posiadania stosownej koncesji lub zezwolenia. Eksperymenty przeprowadzone przez organy celne są miarodajnym dowodem pozwalającym na ustalenie losowego charakteru gier.

Nieuzupełnienie zgłoszenia przewozu w systemie SENT skutkuje nałożeniem kary pieniężnej na przewoźnika, z którego obowiązku zwolnienie nie uzasadniają błędy kontrahenta ani niezawinione omyłki, gdyż przewoźnik ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowość dokonywanych zgłoszeń.

Zgłoszenie celne może zostać unieważnione, jeżeli z materiału dowodowego wynika, iż towary nie opuściły obszaru celnego Unii Europejskiej, mimo formalnego zgłoszenia ich do procedury wywozu.

W sprawach dotyczących urządzeń do gier, losowość jako element konstrukcyjny gier hazardowych występuje już w sytuacji, gdy wynik gry zależy od przypadku, a nie umiejętności gracza. Kara pieniężna za brak koncesji jest uzasadniona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że podatnik ma prawo skorygować deklarację VAT na podstawie ogólnych przepisów Ordynacji podatkowej, nie podlegając ograniczeniom czasowym niewprowadzonym w obowiązującym stanie prawnym art. 33a ustawy o VAT. Skarga kasacyjna była zasadna.

Gry organizowane na automatach przez spółkę "T." sp. z o.o., z uwagi na element losowości, w pełni kwalifikują się jako gry hazardowe, które wymagają stosownych zezwoleń zgodnie z ustawą o grach hazardowych. Skarga kasacyjna jest bezzasadna, a kara nałożona na spółkę jest prawnie uzasadniona.

Skarga kasacyjna dotycząca nienależnie pobranych płatności na rolnictwo ekologiczne została oddalona, gdyż brak doręczenia decyzji nie wpłynął na możliwość skorzystania z procedury odwoławczej przez rolnika.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie od wyroku WSA została oddalona, podtrzymując konieczność uwzględnienia przy ocenie wagi naruszenia zmiany brzmienia przepisów oraz znaczenia odnotowania danych w CEPIK.