Importowane fibrusowe osłonki kiełbasowe należy klasyfikować do kodu CN 3917 10 90, jako sztuczne jelita z materiałów celulozowych, kierując się składem surowcowym zgodnie z regułami interpretacji nomenklatury.

Osłonki do kiełbas zawierające celulozę regenerowaną jako dominujący składnik winny być klasyfikowane do kodu CN 3917 10 90, nie zaś kodu 4823 90 85, co potwierdza zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz relevanckich Not Wyjaśniających.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie błędnego uznania związku przyczynowego w przedstawieniu fałszywych dokumentów o pochodzeniu towarów w kontekście cła antydumpingowego i VAT, przyjmując, że organy celne poprawnie zidentyfikowały znamiona przestępstwa.

Zastosowanie Działu IVa k.p.a. przy nakładaniu kar pieniężnych na podstawie ustawy o transporcie drogowym jest wyłączone, gdy kwestie odstąpienia od odpowiedzialności są uregulowane przepisami odrębnymi, jak art. 92c u.t.d. Brak podstaw do umorzenia postępowania, gdy przedsiębiorca mógł wpłynąć na uniknięcie naruszenia.

Dział IVa KPA nie ma zastosowania do kar nałożonych na podstawie ustawy o transporcie drogowym, gdyż ustawa ta odrębnie reguluje kwestie wyłączenia odpowiedzialności. Przyjęte przesłanki z art. 92c u.t.d. wykluczają zastosowanie przepisów KPA o odstąpieniu od kary.

Na podmiot wykonujący przewóz drogowy można nałożyć karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym bez względu na subiektywną winę, jeżeli nie wykazano okoliczności wyłączających odpowiedzialność administracyjną przewidzianych w art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu, dokonana bez niezbędnej homologacji producenta, stanowi rażące naruszenie prawa. W przypadku zmiany parametrów technicznych pojazdu wymagana jest zgodność z homologacją producenta oraz odpowiednie poświadczenie tych zmian.

Podanie niezgodnych danych w zgłoszeniu SENT stanowi naruszenie, mimo argumentacji o tajemnicy handlowej. Zamiana danych w dokumentach nie może uzasadniać naruszenia obowiązku wynikającego z ustawy SENT.

Rejestracja pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych bez zgody producenta zwiększających dopuszczalną masę całkowitą, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa uzasadnia stwierdzenie jej nieważności. Skarga kasacyjna pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów nie jest rażącym naruszeniem prawa, lecz uznaje oczywistość naruszenia art. 72 p.r.d. Skarga kasacyjna pozostaje bezzasadna.

Postępowanie administracyjne dotyczące nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika drogowego na podstawie ustawy o transporcie drogowym podlega umorzeniu, jeżeli przewoźnik nie miał wpływu na naruszenie przepisów wynikające z błędnego wpisu w urzędowym dokumencie sporządzonym przez organ administracji publicznej.

Rejestracja pojazdu dokonana na podstawie dokumentów niekompletnych lub nieprawidłowych z punktu widzenia prawa, w szczególności bez wymaganych oświadczeń producenta, może zostać unieważniona jako wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uprawnia organ do stwierdzenia nieważności takiej decyzji administracyjnej.