Importowane osłonki do kiełbas, których głównym składnikiem jest regenerowana celuloza, powinny być klasyfikowane jako sztuczne jelita z materiałów celulozowych pod kodem CN 3917 10 90, zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Znak towarowy "eINFO: awizo" jako złożenie elementu graficznego i słownego spełnia wymogi odróżnienia towarów/usług w obrocie, stąd zachowuje zdolność rejestrową. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Decyzja starosty o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia z 2017 r. zostaje uznana za nieważną. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak dowodów na status producenta pojazdu oraz wymagane oświadczenie zgodne z homologacją.

Rejestracja pojazdu dokonana bez potwierdzenia zmian technicznych przez producenta i rażące naruszenie przepisów homologacyjnych uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu z modyfikacjami konstrukcyjnymi dokonanymi przez podmiot nie będący producentem pojazdu, bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, jest wydana z rażącym naruszeniem prawa, skutkującym jej nieważnością.

Rejestracja pojazdu z dokonanymi bez zgody producenta zmianami konstrukcyjnymi narusza przepisy homologa-cyjne i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji z powodu rażącego naruszenia prawa.

W świetle ustaleń, towary importowane przez skarżącego miały chińskie pochodzenie, mimo deklaracji o ich indyjskim pochodzeniu. Postępowanie celne wykazało, że doszło do oszustwa celnego, co uzasadniało zastosowanie cła antydumpingowego i przedłużenie okresu przedawnienia na ustalenie należności celnych.

Towary importowane, w tym fibrusowe osłonki kiełbasianych, klasyfikowane na mocy reguł interpretacyjnych taryfy celnej są prawidłowo przypisane do kodu CN 3917 10 90, gdy ich materiałem zasadniczym jest tworzywo sztuczne, a domieszka celulozy z papieru nie zmienia ich klasyfikacji.

Oznaczenie "eINFO: przesyłka" jako znak towarowy, dzięki kombinacji elementów graficznych i słownych, posiada dostateczną zdolność odróżniającą zgodnie z art. 120 p.w.p. i może być chronione jako znak towarowy mimo opisowego charakteru jego słownego komponentu.

Znak towarowy "elNFO: doręczenie" posiada wystarczającą zdolność odróżniającą dzięki swojej kompozycji słowno-graficznej, umożliwiającej funkcję rozpoznawczą znaku. Elementy graficzne przyczyniają się do uznania znaku za dystynktywny.

Znak "eINFO: monitoring", jako oznaczenie słowno-graficzne, posiada zdolność odróżniającą mimo powszechnie informacyjnego charakteru części słownej, gdyż jego grafika nie jest banalna. NSA uznał zatem znak za zdolny do indywidualizowania towarów/usług.

Skarga kasacyjna B. Sp. z o.o. została oddalona, a klasyfikacja taryfowa towaru jako artykuły z drewna (kod 4421 99 99) uznana za prawidłową, co skutkowało zasadnością zastosowania zakazu importu z Białorusi na podstawie rozporządzenia 765/2006.

Podanie nieprawdziwych informacji w zgłoszeniach celnych dotyczących pochodzenia towarów skutkuje uznaniem ich za pochodzące z pierwotnego kraju, z którego faktycznie pochodzą, co uzasadnia nałożenie cła antydumpingowego. Organ celny ma prawo przedłużyć termin przedawnienia długu celnego na podstawie art. 103 ust. 2 UKC, gdy podjęto działania wprowadzające organy w błąd.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dla zastosowania art. 103 ust. 2 u.k.c. wystarczy stwierdzenie popełnienia czynu zabronionego bez konieczności wykazania winy umyślnej dłużnika w postępowaniu administracyjnym.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec stwierdzenia rażącego naruszenia przepisów dotyczących rejestracji pojazdów z naruszeniem warunków technicznych określonych przez producenta.

Skarga kasacyjna wniesiona przez S. P. S.A. została oddalona. Utrzymano w mocy wcześniejsze decyzje organów celnych, stwierdzając, że importowane towary miały chińskie pochodzenie i podlegały cłu antydumpingowemu nałożonemu przez UE.

Znak towarowy "eINFO: odbiór" posiada dostateczne znamiona odróżniające, gdy kompozycja elementów słownych i graficznych jako całość tworzy odrębny znak towarowy, co pozwala na jego ochronę na gruncie prawa własności przemysłowej.

Sąd potwierdził, że prace montażowe i przepakowujące w Indiach na częściach chińskich nie stanowiły przetworzenia wystarczającego do zmiany ich kraju pochodzenia. Importerzy nie wykazali, że operacje przeprowadzone w Indiach stanowiły istotne przetwarzanie pozwalające na uznanie towaru za pochodzący z Indii.

Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem prawa, poprzez brak wymaganej zgody producenta na zmiany konstrukcyjne, skutkuje jej unieważnieniem na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Sąd administracyjny przekroczył dopuszczalną prawnie redukcję oceny prawnej, dotyczącą przypisania odpowiedzialności za nieuiszczenie opłaty elektronicznej wskutek wad systemu. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania w zgodzie z wytycznymi NSA odnośnie pełności regulacji i wykonania obowiązków użytkownika drogi.