Przyjęcie korzyści majątkowej w związku z przeprowadzeniem egzaminu na prawo jazdy stanowi o jego przeprowadzeniu w sposób niezgodny z przepisami prawa, dając podstawę do jego unieważnienia na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. oraz art. 112 ust. 2 pkt 2 p.r.d.

Zgodnie z przepisami k.p.a. wznowienie postępowania nie jest możliwe, gdy wnioskodawca nie posiada statusu strony postępowania z decyzji ostatecznej. Skarżący nie wykazał interesu prawnego, co uzasadnia odmowę wznowienia przez organy administracji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie wykazał zasadności zarzutów dotyczących nieprawidłowości w decyzjach administracyjnych i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w odnoszeniu się do kwestii posiadania nieruchomości i świadczenia płatności.

Skarżący nie posiada interesu prawnego niezbędnego do uznania go za stronę w postępowaniu o przyznanie płatności ONW, w którym wnioskodawcą był inny rolnik, zgodnie z art. 28 kpa, co wyklucza możliwość skutecznego wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

W przypadku spraw sądowoadministracyjnych, w których przedmiotem zaskarżenia jest odmowa przyznania odsetek, jednak bez skonkretyzowanej należności pieniężnej, zwrot kosztów oblicza się według stawek minimalnych przewidzianych dla spraw niepieniężnych.

W postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, skarżący musi wykazać interes prawny jako strona w decyzji ostatecznej. Brak interesu prawnego uniemożliwia wznowienie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że skarżący nie posiada interesu prawnego do bycia stroną w postępowaniu o przyznanie płatności z wniosku innego rolnika, co wyłącza możliwość wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

Brak pełnej i skutecznej regulacji prawnej systemu poboru opłat nie może skutkować automatycznym nałożeniem odpowiedzialności administracyjnoprawnej w sytuacji posiadania przez użytkownika drogi niezbędnych urządzeń viabox, szczególnie gdy istniała możliwość przyporządkowania dwóch rodzaju umów do jednego pojazdu.

Decyzja administracyjna o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami oparta na orzeczeniu lekarskim stwierdzającym przeciwwskazania zdrowotne jest prawnie związana tym orzeczeniem i nie podlega weryfikacji merytorycznej przez organy administracyjne ani sądy administracyjne.

Interes faktyczny strony nie stanowi wystarczającej podstawy do przypisania statusu strony w postępowaniu administracyjnym, co wyklucza prawo do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 KPA.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie unieważnienia rejestracji pojazdu, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy prawa procesowego i materialnego, stwierdzając nieważność decyzji z powodu braku wymaganej homologacji.

Skarga kasacyjna M. S. została oddalona, ponieważ skarżący nie był stroną w postępowaniu administracyjnym na wniosek A. K.-S., a jego interes nie miał kwalifikowanego umocowania prawnego zgodnie z art. 28 KPA, przez co nie przysługuje mu wznowienie postępowania decyzją ostateczną.

Brak interesu prawnego skutkuje odmową wznowienia postępowania administracyjnego. Interes faktyczny nie jest wystarczający dla przyznania statusu strony w postępowaniu administracyjnym, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem prawa, poprzez brak wymaganego oświadczenia producenta o homologacji pojazdu zgodnie z wnioskowanymi danymi, nie może być utrzymana; decyzja ta podlega stwierdzeniu nieważności.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej rejestracyjnej z racji rażącego naruszenia prawa wymaga oczywistej sprzeczności decyzji z normą prawną. W przypadku zmian konstrukcyjnych pojazdu rażące naruszenie prawa występuje przy braku oświadczenia producenta o homologacji zgodnej z wymogami technicznymi.

W sprawie uznania nieważności szwedzkiego prawa jazdy, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza odmowę jego wymiany na polski odpowiednik, z uwagi na niespełnienie przesłanek przewidzianych w art. 14 ust. 1 oraz istnienie negatywnych przeszkód przewidzianych w art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami.

W sprawach dotyczących przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, ciężar dowodu posiadania gruntu spoczywa na wnioskodawcy, a sądy administracyjne nie są zobowiązane do ustalania posiadania z urzędu, kierując się dowodami przedstawionymi przez strony.

Interes prawny w kontekście art. 28 kpa wymaga oparcia w normie prawnej. Skarżący, nie będąc stroną postępowania z wniosku A.K.-S., nie mógł skutecznie wnosić o jego wznowienie w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zarzuty naruszeń proceduralnych skargi kasacyjnej zostały oddalone jako niezasadne.

W postępowaniu o wznowienie zakończonego decyzją administracyjną postępowania, przymiot strony przyznaje się podmiotowi posiadającemu interes prawny, a nie faktyczny, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania przez osobę, która nie była stroną w postępowaniu głównym.

W postępowaniu administracyjnym stroną postępowania jest podmiot, którego interes prawny, wynikający z normy prawnej, podlega konkretyzacji. Skarżący M.S. nie dysponował takim interesem prawnym, co wykluczało jego status strony w postępowaniu o przyznanie płatności z wniosku innego rolnika.

O ile organy prowadzące postępowanie w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami - na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1268 ze zm.; dalej: u.k.p.) - nie mają prawnej możliwości weryfikacji wydanego orzeczenia lekarskiego pod względem jego treści, o tyle na organach ciąży obowiązek ustalenia, czy przesłane

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu naruszała prawo z powodu braku homologacji potwierdzonej przez producenta pojazdu. Zmiany konstrukcyjne dokonane przez skarżącego nie spełniły wymogów technicznych ani formalnych.