Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak naruszenia prawa w orzeczeniu sądu pierwszej instancji przy prawidłowym zastosowaniu przepisów klasyfikacyjnych oraz postępowania celnego.
Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do naruszenia prawa materialnego i procesowego w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów, potwierdzając prawidłowość zastosowanych procedur celnych i podatkowych.
Kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd pojazdem o masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony spoczywa na właścicielu, który nie przedstawił wystarczających dowodów na użyczenie pojazdu osobie trzeciej.
Sąd kasacyjny zaakceptował stanowisko, że znak towarowy "Studio P." nie spełnia wymaganej zdolności odróżniającej, przez co nie może uzyskać ochrony prawnej, zgodnie z art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. i utrzymał decyzję Urzędu Patentowego o odmowie rejestracji.
Skarga kasacyjna wniesiona przez D.N. została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że klasyfikacja taryfowa towaru i związane z nią decyzje organu nie naruszają przepisów prawa celnego, a zarzuty skargi nie znajdują podstaw w okolicznościach faktycznych sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarówno decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jak i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazały uchybień w postępowaniu administracyjnym ani sądowym, uzasadniając tym samym oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem orzeczenia organów niższej instancji o nałożeniu kary za brak opłaty elektronicznej podczas przejazdu drogą krajową przez skarżącego jako właściciela pojazdu.
Kara pieniężna za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej pozostaje obowiązkowa w przypadku nieudowodnienia prawidłowego korzystania z pojazdu. Sądy administracyjne nie są zobligowane do uwzględniania okoliczności, które strona skutecznie nie udowodniła.
Wytyczne Ministra Rolnictwa nie mają charakteru powszechnie obowiązującego i nie mogą stanowić podstawy dla decyzji administracyjnych, jeśli stoją w opozycji do przepisów powszechnie obowiązujących.
Profile aluminiowe przeznaczone do wykończeń nie klasyfikują się jako części konstrukcyjne. Nie podlegają kodowi TARIC 7610, lecz 7604 29 90 90, co uzasadnia prawidłowość celnych i podatkowych decyzji organów administracyjnych.
Sąd kasacyjny uznaje za prawidłową klasyfikację taryfową importowanych towarów dokonaną przez organy celne i podtrzymuje decyzję administracyjną oraz wyrok sądu I instancji, nie stwierdzając fundamentalnych naruszeń przepisów prawa celnego oraz procesowego, wpływających na wynik sprawy.
Kształtowniki aluminiowe, będące przedmiotem zgłoszenia celnego, prawidłowo zaklasyfikowano do kodu TARIC 7604 29 90 90, jako towary nieprzygotowane do zastosowania w konstrukcjach; wprowadzenie cła antydumpingowego w wysokości 32,1% było zgodne z rozporządzeniami UE.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku, gdy opłata elektroniczna za przejazd pojazdem nie została uiszczona, odpowiedzialność administracyjną ponosi właściciel pojazdu, chyba że zdoła dowieść okoliczności wyłączających jego zawinienie.
Emitent akcji nie posiada legitymacji skargowej w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji organu o zawieszeniu obrotu akcjami na rynku regulowanym, albowiem ochronie podlegają interesy inwestorów, a stroną jest wyłącznie giełda, do której decyzja jest kierowana.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że interpretacja przepisów dotyczących płatności obszarowych powinna być dokonana w odniesieniu do każdej płatności indywidualnie; organ administracyjny błędnie przyjął sumowanie zawyżeń działek dla różnych kategori. Wyrok uchyla wcześniejsze decyzje.
Właściciel pojazdu ponosi odpowiedzialność administracyjną za nieuiszczenie opłaty elektronicznej przy przejeździe drogą krajową, jeśli nie przedstawi dowodów wskazujących na legalne użyczenie pojazdu, zwłaszcza w przypadku niewykazania obecności rzekomego użytkownika w kraju.
Kara nałożona za przejazd pojazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej jest zasadna, gdy właściciel pojazdu nie przedstawił dowodów na użyczenie pojazdu innej osobie oraz nie wyposażył pojazdu w wymagane urządzenie viaBox.