Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja o nałożeniu kary za międzynarodowy transport drogowy bez ważnego świadectwa kierowcy jest zgodna z prawem. Przewoźnik obowiązany jest posiadać stosowne świadectwo kierowcy z państwa trzeciego, co potwierdzają przepisy Rozporządzenia nr 1072/2009 oraz ustawy o transporcie drogowym.
Plantacje drzewek nie mogą zostać zakwalifikowane jako 'uprawy trwałe' na potrzeby płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jeżeli nie spełniają kryterium uzyskiwania powtarzających się plonów.
Na przewoźnika nałożono karę za wykonywanie międzynarodowego transportu bez ważnego świadectwa kierowcy, co jest zgodne z wymaganiami Rozporządzenia nr 1072/2009. Skarga kasacyjna oddalona z powodu braku wykazania naruszeń przepisów prawa mających wpływ na wynik sprawy.
Art. 189f k.p.a. nie znajduje zastosowania do kar nałożonych na podstawie ustawy o transporcie drogowym, gdyż przepisy te zawierają odrębne regulacje wyłączające jego stosowanie.
Wyrok NSA potwierdza, że przewoźnik wykonujący międzynarodowy transport drogowy musi zapewnić posiadanie przez kierowcę, będącego obywatelem państwa trzeciego, ważnego świadectwa kierowcy — z naruszeniem tych obowiązków związane jest nałożenie kary pieniężnej.
Oznaczenie słowne "300 panoramicznych" nie posiada pierwotnej ani wtórnej zdolności odróżniającej. Wskazana niewystarczalność dowodów używania znaku jako handlowego identyfikatora powoduje oddalenie skargi kasacyjnej oraz brak przyznania ochrony prawnej dla zgłoszonego znaku.
Zasada, że kumulacja sankcji za naruszenia z różnych załączników do ustawy nie jest wyłączona jedynie na podstawie jednoczesności zdarzenia. Wymagana jest tożsamość znamion czynów opisanych w zał. nr 3 i 4 u.t.d.
NSA uznał, że w przypadku niezgodności opisów czynów między załącznikami 3 i 4 u.t.d., mogą nastąpić osobne kary, wykluczając jedynie tożsamość czysto normatywną, nie czasowoprzestrzenną.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że drapaki dla kotów podlegają klasyfikacji taryfowej według materiału przeważającego na powierzchni, tj. dzianiny włosowej, na podstawie ogólnych zasad klasyfikacyjnych Nomenklatury Scalonej, co wyklucza stosowanie Reguły 3(c). Skarga kasacyjna została oddalona.
Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy transportowe właściwie oceniły materiał dowodowy i prawidłowo nałożyły karę administracyjną wobec uchybienia obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy oraz braku badań technicznych pojazdu.
Osoba pełniąca funkcję członka zarządu osoby prawnej, urządzającej gry hazardowe bez koncesji, podlega administracyjnej karze pieniężnej, niezależnie od jej aktywnego zaangażowania w delikt, gdy wykazano zaistnienie koniecznych przesłanek odpowiedzialności.
Posiadacz samoistny lokalu ponosi odpowiedzialność administracyjną za umieszczenie tam niezarejestrowanych automatów do gier, nawet gdy część lokalu wydzielona jest na podstawie umowy, o ile nie skutkuje to zmianą statusu samoistnego posiadania.
W świetle art. 165b § 1 O.p. nie przedawnia się wszczęcie postępowania w sprawie nałożenia kary z ustawy SENT. Odstąpienie od kary możliwe jest jedynie w przypadkach uzasadnionych, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Decyzja organu została podtrzymana, a kara uznana za proporcjonalną.
Dla powstania odpowiedzialności przewoźnika transportującego odpady wystarczające jest stwierdzenie przewozu bez dokumentu potwierdzającego rzeczywisty rodzaj odpadów. Brak zgodności dokumentów BDO z rzeczywistym stanem odpadów uzasadnia nałożenie kar administracyjnych, niezależnie od przypisania winy przewoźnikowi.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy nakładaniu kar na podstawie ustawy SENT, a wezwanie do stawienia do kontroli jest prawidłowe, gdy przesłane z numerem referencyjnym. Skarga kasacyjna U. w T., L. została oddalona.