Odpowiedzialność za koszty usunięcia i przechowywania pojazdu spoczywa głównie na właścicielu, z możliwością solidarnej odpowiedzialności osoby władającej pojazdem. Organy muszą rzetelnie ustalać, kto faktycznie władał pojazdem i szybko powiadamiać właściciela, aby obciążenie kosztami było prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podnosząc, że sześciomiesięczny termin dodatkowy w rozumieniu art. 224 ust. 2 p.w.p. nie podlega zawieszeniu z powodu nadzwyczajnych okoliczności. Skarga nie wykazała uchybień w niewłaściwym zastosowaniu prawa materialnego.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy rejestracji znaku towarowego, wniesiona na podstawie zarzutów proceduralnych i materialnych, została oddalona; decyzję organu i rozstrzygnięcie WSA uznano za zasadne.

W postępowaniu dotyczącym unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy, obowiązek dowodowy spoczywa na wnioskodawcy, a brak wystarczających dowodów powszechności i dystynktywności znaku skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Urząd Patentowy nie jest związany datą wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy wskazaną przez wnioskodawcę, lecz powinien stwierdzić wygaśnięcie praw z dniem rzeczywistym nieużywania, zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p.

Nałożenie na przewoźnika kar pieniężnych za naruszenie ustawy SENT powinno być proporcjonalne i uwzględniać zarówno interes publiczny, jak i indywidualne okoliczności sprawy, a organy administracyjne muszą dokonywać szczegółowej analizy możliwości odstąpienia od kary, stosując wykładnię zgodną z zasadami konstytucyjnymi.

Brak poziomu wynalazczego w wynalazku stanowił istotną przesłankę do unieważnienia patentu, gdyż specjaliści z dziedziny mogliby osiągnąć podobne rozwiązanie na podstawie znanego stanu techniki, co uzasadniało oczywistość proponowanego rozwiązania.

Z powodu stwierdzenia nieważności postępowania przez brak możliwości obrony praw strony, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.

Skarżąca nie wykazała naruszenia prawa przez organ oraz sąd I instancji; wzór przemysłowy "Stoły biurowe" zachowuje cechę nowości. Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych.

Organ administracyjny nie jest związany wskazaną przez wnioskodawcę datą wygaśnięcia prawa ochronnego, lecz musi ustalić ją zgodnie z przepisami, na podstawie rzeczywistego stanu faktycznego.

NSA uchyla wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność pełnej oceny przesłanek ryzyka wprowadzenia w błąd, zgodnie z art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., z uwzględnieniem proper fondo ustaleń organów administracji ochrony znaków towarowych.

Decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, oparta na negatywnym wyniku egzaminu, jest nieważna, jeśli organy administracyjne nie wyjaśnią podstaw jej wydania oraz legalności skierowania na egzamin kontrolny. Zachowanie spójności i prawidłowości decyzji administracyjnych wymaga eliminacji istniejących sprzeczności w wydanych orzeczeniach.

Pozbawienie strony możliwości obrony swych praw w rozumieniu art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. zachodzi, gdy sąd administracyjny wyznacza posiedzenie niejawne, uniemożliwiając stronie skuteczną obronę poprzez zajęcie stanowiska na piśmie przed wydaniem wyroku.

Skarga kasacyjna wniesiona przez R.W. na decyzję zmieniającą zgłoszenie celne została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do kwestionowania zgodności z prawem decyzji organu celnego oraz wyroku sądu I instancji.